افرادی که بیمار هستند، سوال می‌کنند تشخیصش، تکلیف ما چیست؟
اولاً تشخیص اینکه آیا روزه ضرر دارد یا نه؟، به عهده خود مکلف است. حالا ضرر ممکن است برای عضوی از اعضای بدن باشد. ممکن است باعث بیمار شدن بشود. ممکن است باعث تاخیر در بهبودی باشد، ولی ضرر باید عقلایی باشد.

یعنی عقلا به آن توجه بکنند، ضرری باشد که بگویند روزه گرفتن برای این بیماری ضرر دارد. بله اینجا روزه نمی‌گیرد. به چه مقدار؟ به مقداری که ضرر دارد. بعضی ها بیمار هستند که هر روز نباید روزه بگیرند. بعضی ها بیمارند که یک روز در میان نباید روزه بگیرند.

هر کس به تشخیص خودش باید ببیند، اگر روزه برای بیماری او ضرر دارد نباید بگیرد. می‌گوید آقا من سنگ کلیه دارم. خوب ببیند اگر روزه ضرر دارد نباید بگیرد. ممکن است بگوید آقا من اگر از افطار تا سحر مقداری آب بخورم روز می‌توانم روزه بگیرم. یک روز در میان، دو روز در میان، هفته یک روز، دو روز می‌توانم روزه بگیرم. این وظیفه می باشد که به این وظیفه عمل بکند.
پس بیماری تشخیصش به عهده فرد است. به میزانی که ضرر دارد نباید روزه بگیرد.