بولوار رسالت، کوچه ۱۰، دبستان دخترانه غیرانتفاعی شجره طیبه. این نشانی مدرسهای است در میناب؛ دومین شهر بزرگ هرمزگان در نوار ساحلی جنوب ایران در حاشیه دریای عمان، کمی مانده تا بندرعباس.
دبستانی که بنا به تازهترین اظهارات مسئولان آموزش و پرورش، ۱۶۵ دانشآموز و معلم پس از حمله آمریکا و رژیم صهیونیستی در آن به شهادت رسیدند.
میگویند «شجره طیبه میناب» بهطور کامل تخریب شده، چون سه بار مورد هدف قرار گرفته است؛ دو بار همان ابتدا و یکبار در حین کمک به بچهها و معلمهای زیر آوار.
علی فرهادی، سخنگوی وزارت آموزشوپرورش میگوید در آبیکِ قزوین نیز یک دانشآموز، همان روز نخست حمله بر اثر پرتابه یا موشک که به اطراف مدرسه برخورد کرده، به شهادت رسیده است.
حسین صادقی، رئیس مرکز اطلاعرسانی و روابطعمومی وزارت آموزشوپرورش هم به آمار دانشآموزان شهید و مجروح در حملات اخیر اشاره و عنوان میکند: علاوه بر مدرسه شجره طیبه شهر میناب که در آن ۱۶۵ دانشآموز و معلم به شهادت رسیده و ۱۰۸ دانشآموز نیز مجروح شدند، یک سالن ورزشی نیز در شهرستان لامرد مورد حمله قرار گرفته که سه دانشآموز و یک معلم در آنجا شهید شدهاند.
صادقی از شهادت یک دانشآموز مدرسه امام رضا(ع) قزوین هم خبر میدهد. علاوه بر آنچه امروز میگذرد، پیش از این نیز مراکز آموزشی و مدارس کشورمان بارها هدف بمبها و موشکهای متجاوزان قرار گرفتهاند.
هنوز مردم کشورمان خاطرات تلخی را از جنگ تحمیلی و قساوت رژیم بعث عراق در آن هشت سال به خاطر دارند. روزهایی که ۲۵۳ دانشآموز در ۶۵ مدرسه کشور بر اثر بمباران هواپیماها یا موشکهای اهدایی به رژیم بعث به شهادت رسیدند.
مردم هنوز روزهایی از خرداد و تیر همین امسال را هم که یکبار دیگر تاریخ، روزهای سخت و غمباری را زیر آتش بمبها و موشکهای رژیم صهیونیستی برایشان رقم زد، نمیتوانند فراموش کنند.
مرور آنچه تاکنون گذشته نشان میدهد با وجود ادعاهای پرتکرار حامیان دروغین حقوق بشر، آنچه در این میان بیش از همه میتوان یافت خوی پرتکرار ددمنشی و کودککشی پیدا و عیانی است که از گذشته تاکنون در صفحات تاریخ به یادگار مانده و از این پس نیز خواهد ماند.
حمله با موشکهای ساخت شوروی و فرانسه
ساعت حدود ۱۷:۱۰ بعدازظهر ۴ آبان ۱۳۶۲ را نشان میداد. بچههای نوبت عصر مدرسه شهید حمدالله پیروز بهبهان در کلاسهای درس بودند که حمله موشکی آغاز شد. ساعاتی بعد، امدادگران پیکرهای ۶۹ دانشآموز، چهار معلم و یک خدمتگزار را از زیر آوار بیرون میآوردند.
در حمله موشکی آن روز ۱۳۰ دانشآموز و ۱۱ معلم هم زخمی شدند. میگویند شدت این حمله که با موشکهای ساخت شوروی و فرانسه انجام شد به حدی بود که ساختمان مدرسه بهطورکامل نابود شد.
شهادت در صف کلاس درس
زمستان ۱۳۶۵ بود؛ بحبوحه جنگ ایران و عراق؛ یک روز پس از عملیات کربلای۵.عراقیها به تلافی شکست در این عملیات بار دیگر به جنگ شهرها روی آوردند تا به این شکل، شکست و زبونی خودشان را جبران کنند و در این میان مدارس نیز از تیررس آنها در امان نماند.
حدود ساعت ۱۳ روز ۲۰ دی ۱۳۶۵، موشکهای زمین به زمین عراقی روی دو مدرسه دبستان فیاضبخش و راهنمایی امام حسن مجتبی(ع) بروجرد که در مجاورت یکدیگر قرار داشتند، فرود آمد. درست وقتی که بچههای نوبت عصر سر صفهایشان ایستاده بودند. ۶۰ دانشآموز منطقه ابراهیمآباد در همان صفها روی خون خود غلتیدند و به شهادت رسیدند.
حمله به دبیرستان دخترانه پروین اعتصامی نهاوند
ساعت ۸ و ۱۵ دقیقه صبح ۱۹ اسفند ۱۳۶۳، هواپیماهای عراق حد فاصل میدان ژاندارمری و میدان عارف و منطقه گوشه سرآسیاب نهاوند را بمباران کردند. در جریان این بمباران، به دبیرستان دخترانه پروین اعتصامی واقع در نزدیکی میدان عارف خسارات جدی وارد شد.
دهها دانشآموز و چند دبیر این دبیرستان مجروح شدند و یک دانشآموز نیز به شهادت رسید، ضمن آنکه این حمله به شهادت چند نفر دیگر در مناطق مختلف شهر انجامید.
بمباران دبستان رشیدی کرمانشاه
چند روزی از آغاز سال تحصیلی میگذشت؛ روز ۲۴ مهر ۱۳۵۹. ساعت ۱۱ پیش از ظهر را نشان میداد. آن روز دبستان پسرانه غلامرضا رشیدیاسمی در خیابان رشیدی کرمانشاه با بمبهای هواپیماهای عراقی مورد حمله هوایی قرار گرفت. در این حمله ۱۶ دانشآموز پایه دوم ابتدایی و یکی از کارکنان مدرسه به شهادت رسیدند. ساعاتی بعد، پدران و مادرانی که صبح همان روز بچههایشان را راهی مدرسه کرده بودند پیکرهای غرق در خون دردانههایشان را از زیر تلی از آوار بیرون کشیدند. بازسازی دبستان رشیدی سال ۱۳۶۳ به پایان رسید و از آن پس نام این مدرسه به دبستان شهدا تغییر یافت.
خبری از رادیو اسرائیل!
یک روز قبل؛ یعنی عصر ۱۱ بهمن ۱۳۶۵ هواپیماهای عراقی چند منطقه از شهر میانه در استان آذربایجان شرقی را مورد هدف قرار داده بودند. چند نقطه مسکونی و یک حمام زنانه با موشک تخریب شد. بر اثر این حملات ۱۳غیرنظامی که پنج نفر آنها دختر دانشجو بودند به شهادت رسیدند.
میگفتند همان روز در میان مردم شهر، شایعه شده بود فردا مدرسه دخترانه زینبیه میانه بمباران میشود؛ خبر را هم از رادیو اسرائیل نقل میکردند.
فردای آن روز دانشآموزان دبیرستان دخترانه زینبیه و بچههای دبستان فاطمه الزهرا(س) سر کلاسها رفتند. چند ساعت بیشتر از شروع کلاسها نگذشته بود که صدای غرش هواپیماها و بمبها به گوش رسید. در این بمباران ۳۳ دانشآموز و یک خدمتگذار به شهادت رسیدند. خبرنگار یکی از روزنامههای محلی در روایتی از آنچه آن روز دیده است در جایی مینویسد: «به مدرسه زینبیه که رسیدیم دیدیم براثر چند بمب که دشمن بعثی به این مدرسه سهطبقه زده بود کلاً کلاسها، امور اداری، آزمایشگاهها و… ویرانشده و هنوز دود و آتش در آزمایشگاه شعلهور بود. در فضای باز حیاط پیکر حداقل هفت یا هشت دانشآموز به طرز بسیار ناراحتکنندهای به چشم میخورد.دیدن دانشآموزان معصومی که به هنگام بمباران برای فرار از موقعیت تلاش کرده ولی براثر بمباران تکههای بدنشان پخششده بود بیاختیار اشک را از چشمان جاری میکرد.در فضای باز مدرسه، پیکر سوختهای نمایان بود که قابلتشخیص نبود که کیست، اما ساعت فلزی بر مچ دست جسد سوخته نشانگر شهادت دانشآموز مظلوم و بیدفاعی بود که دل هر انسانی را به درد میآورد».
میهمان نحس ناخوانده
دو مدرسه راهنمایی دخترانه نواب صفوی و پسرانه ۲۲ بهمن در کوچه بینش، خیابان سعدی شمالی در مرکز استان زنجان قرار داشت؛ در همسایگی آمادگی دیانت و دبستان ادب و مقابل دبستان پروین اعتصامی.
ساعت حدود ۱۲:۳۰ ظهر ۲ بهمن ۱۳۶۵ درست زمان تعویض دو شیفت صبح و عصر مدارس و در حالی که حیاط و کلاسهای مدارس مملو از دانشآموزان بود، دو میگ عراقی دو مدرسه نواب صفوی و ۲۲ بهمن را هدف دو بمب و راکت قرار دادند.
این بمباران نخستین حمله از دور جدید جنگ شهرها در آن سال به شهر زنجان بود، به همین دلیل خبری از آژیر اعلام حمله هوایی و حتی شلیک پدافند هوایی شهر نبود. در این بمباران ۱۳ دانشآموز شهید و ۲۳ نفر نیز زخمی شدند.
تکرار تاریخ در جنگ ۱۲ روزه
در تجاوز وحشیانه رژیم صهیونیستی در تابستان امسال به کشور عزیزمان و تحمیل جنگی ۱۲ روزه، بیش از هزارو۶۰ نفر از هموطنانمان به شهادت رسیدند که در میان آنان حدود ۱۴۰ زن و کودک قرار داشتند.
این رخداد نیز همچون جنگ هشت ساله با رژیم بعث عراق نام شهدای دانشآموز را با خود به همراه دارد.
علیرضا کاظمی، وزیر آموزش و پرورش، پیش از این گفته بود در این مدت ۳۴ دانشآموز و پنج معلم (از جمله دو معلم بازنشسته) به شهادت رسیده و پنج دانشآموز به همراه ۶ فرهنگی مجروح شدند. ضمن آنکه ۳۶ مدرسه در نقاط مختلف کشور آسیبهای جدی دیدند.
کودکانی که فرصت درس خواندن نیافتند
کوچکترین شهدای دانشآموز جنگ ۱۲ روزه، علیسان جباری و طه بهروزی بودند. هر دو اهل تبریز که قرار بود مهر امسال به کلاس اول دبستان بروند. آنها حتی در مدرسه ثبتنام کرده بودند، اما حملات ناجوانمردانه رژیم کودککش اسرائیل، جانشان را هنگام بازی در کوچه مقابل خانهشان گرفت.
پدر طه بهروزی به خبرگزاری تسنیم گفته بود: همان روز شهادتش، چند ساعت پیشتر طه را در کلاس اول ثبتنام کرده بودیم. آن روزی بود که رسماً دانشآموز شد و همان روز شهید شد. قرار بود صبح فردا عکسهایش را به مدرسه تحویل بدهیم، اما رژیم جنایتکار اسرائیل اجازه نداد.آیما دانشآموز دبستانی دیگری بود که به همراه پدر و خواهر کوچکترش به شهادت رسید.
مادر آیما زینلی میگفت: آیمای من کودکی خلاق و پرانرژی بود، همیشه دوست داشت کاردستی درست کند. از سه سالگی میز بزرگی پر از مدادرنگی و کاغذرنگی داشتیم که فقط برای او بود. معنی اسمش «ماه ما» بود و قرار بود ماه زندگی من شود، اما حالا ماه همه ایران شده است. امروز داغ دو فرزندم و همسرم را تحمل میکنم و تنها امیدم این است که امنیت برای همه کودکان ایران برقرار شود و در آرامش زندگی کنند.آیما و خواهرش هیدا زینلی به همراه پدرشان، علیرضا زینلی از شهرستان تفرش، در حملات ناجوانمردانه رژیم صهیونیستی به فیض شهادت نائل آمدند. از میان شهدای جنگ ۱۲ روزه ، ۱۱ دانشآموز در دوره ابتدایی تحصیل میکردند که هشت نفر از آنان دختر و سه نفر پسر بودند.
کتابهای تاریخ را میشود سوزاند، قلمها را میشود شکست، روی واژهها میشود خط کشید اما خاطرات تلخ عین مُهر و داغ کهنهای است که در ذهنها میماند. تاریخ قساوت این روزها از ذهنها و قلبها پاکشدنی نیست.
نظر شما