دعای اَللّهُمَّ کُنْ لِوَلیّک یا دعای سلامتی امام زمان(عج) دعایی که برای سلامتی امام مهدی(عج) دوازدهمین امام شیعیان خوانده می‌شود. این دعا با «اللَّهُمَ کُنْ لِوَلِیکَ» آغاز می‌شود و در تهذیب الأحکام از امام باقر(ع) و امام صادق(ع) نقل شده است.با توجه به مفاهیم و فحوای دعای سلامتی امام زمان(عج) مواردی در این دعا وجود دارد که در هنگامه کنونی کارا و یاری کنده است. با نظر به این دعا به حقایقی می‌توان دست یافت که در شرح و تبیین آن‌ها می پردازیم.

شروع دعا با «اللّهم» است، ما خدا را میخوانیم و از او مدد میجوئیم زیرا که اراده و قدرت او بر هر اراده و قدرتی غلبه دارد و مقّوم تمام اراده‌ها و قدرت‌هاست. کلمه « کُن» که در قرآن کریم در آیه 40 سوره نحل نیز آمده است. به معنی غلبه اراده و قدرت الهی برای ایجاد هر چیزی و تحقق آنی آن است. امّا این کلمه از ناحیه بنده و عبد به مثابه تقاضای تحقق اراده و ایجاد چیز دیگر است، مثل این که عبد بگوید: «پروردگارا تقاضا دارم از تو که برای ولیّ خود، حجت بن الحسن، بگویی و اراده کنی سالم باشد.» چرا که با تحقق این اراده او سالم خواهد بود. همان¬گونه که اراده کرد که آتش بر ابراهیم سرد و سالم باشد(الانبیاء/69) و آتش که مقهور اراده الهی است بر آن پیامبر عظیم الشأن گلستان شد.

در ادامه می خوانیم «فی هذه السّاعةِ و فی کلِّ السَّاعَة» این عبارات نشان از این دارد که آن حضرت متولد شده است و در حال حاضر زنده و سلامت بوده و ناظر بر رفتارهای ما است و امور بندگان را به اذن خدای تعالی تقدیر میکند. «ولیّاً و حافظاً»؛ یعنی در تقدیر این فقره شریف که فصیح بیان شده است بدین سان خواهد بود .

«اللهّمّ إنِّی أسئَلُکَ لِوَلِیِّکَ الحُجَّةِ ...» یعنی پروردگارا از تو درخواست دارم که برای ولیت حجّت بن الحسن اراده کنی که ولی باشد حافظ و رهبر و یاری کننده و راهنما و چشم تو بر روی زمین باشد. هرچند معنای دیگری هم می‌توان بیان کرد که خداوندا! تو برای آن حضرت ولی، حافظ، قائد، ناصر، دلیل و عین باش. این معنا هم صحیح است، امّا با توجه به معنای اول نشان دهنده این است که امامت باید از ناحیه خداوند متعال فرمان شود و امام را باید او مشخص کند.

«حتّی تُسکِنَه أرضَکَ طَوعاً» یعنی او را به طور اختیار نه اکراهاً ساکن و دارای مسکن ثابت بگردانی. از این فقره دعا معلوم است که آن حضرت دائما در حال تغییر جا هست و مسکنی ثابت ندارد و ناگزیر و ناچاراً محل و مسکن خود را تغییر میدهد. شاید این معنا را هم بتوان از آن استفاده کرد که آن حضرت همچون حضرت عیسی علیه‌السلام بر آسمان‌ها بوده و امور بندگان خدای تعالی را از مقام و مرتبه‌ای فرا زمینی تقدیر میکند، چون در دعا در خواست میشود که خدای تعالی او را بر روی زمین اسکان دهد آنهم به طور اختیاری و رغبت.

دکتر هادی رستگار مقدم؛ دکترای فلسفه و کلام اسلامی و مدرس و پژوهشگر حوزه دین