حجت‌الاسلام والمسلمین سید محمدتقی محمدی توضیح داد:

در احکام روزه این مسئله زیاد مطرح می‌شود. مثلا من اهل یک شهری هستم یا اهل یک روستایی هستم و به قم آمدم؛ در اینجا فرض کنید که اگر زن و بچه من همراه من به زادگاه من بیایند در حالی که آنجا به دنیا نیامده و رشد و نمو نکردند.

در این صورت اگر زن و فرزند من آنجا وطنشان نیست، همراه من می‌آیند. آنها مسافرند مگر احکام وطن که برای آنها جداگانه جاری بشود. مثلاً رفت و آمدی دارند که عرفاً صدق وطن می‌کند آن موقع اشکالی ندارد.

ولی صرف اینکه چون خانم من است یا فرزند من است از باب اینکه نماز من درست می‌باشد، نماز آن‌ها هم درست باشد؛ این صحیح نیست و این برداشت غلط از احکام است.