آن‌که میدان نبرد را فرماندهی می‌کرد، در زندگی‌اش فرمان تسلیم به دنیا نداد؛ حسن باقری با قلبی بزرگ‌تر از وسعت اتاقش زیست.

تمام امکاناتی که سرلشگر پاسدار شهید باقری در دنیا داشت، اتاق کوچکی در منزل اجاره ای یکی از پاسداران بود و یک زیلو که به اصرار آشنایان برای پوشاندن کف اتاقش خریده بود و دو پتو و چند تکه ظرف و کارتونی پر از کتاب و چند دست لباس برای تنها فرزند پنج ماهه اش و کمی مواد مورد نیاز یک زندگی ساده و بی آلایش.

سردار غلامعلی رشید می گوید: شب بعد از شهادتش رفتیم دزفول به اتاقی که در آن زندگی می کرد، اتاق کوچکی بود، وقتی وضع اتاق را دیدم گریه ام گرفت، نمی شد آن همه بزرگی و مردانگی را دید و با این زندگی مقایسه نکرد و اشک نریخت...

منبع: زندگی به روایت شهدا، ص ۲۵