جنگ در هر جایی اتفاق می‌افتد، پر اولش به بچه‌ها می‌گیرد. آن‌ها به واسطه کوچکی‌ و تجربیات کمتر، صدمات جسمی و روحی بیشتری را تحمل می‌کنند. در تمام جنگ‌ها بچه‌ها مورد هجوم قرار گرفتند و متأسفانه بچه‌های کشورما نیز در جنگ اخیر تحت تأثیر ماجرا قرار گرفتند. امیدوارم به زودی سایه آرامش و امنیت به ایران بازگردد و همه بچه‌های ایران در کنار خانواده به زیست خود ادامه دهند. اما فراموش نکنیم در این روزها کودکان نیاز به بازی، همدلی و همراهی دارند تا از لحاظ روحی و جسمی در شرایط نیمه‌معتدل قرار بگیرند.
من در دوران جنگ دقت کردم و فهمیدم میزان پرداخت به جنگ در انیمیشن، فیلم و کارتون‌های کودکان در این روزها بسیار بالاست. همچنین به نظرم آن چیزی که الان در رسانه‌ها برای کودکان منتشر می‌شود از حد نرمال بالاتر است و نیاز به کنترل دارد. ما نباید کودکانمان را وارد جنگ کنیم، بچه‌ها باید احساس امنیت کنند و بعد متناسب با سنشان برای آن‌ها جنگ را توضیح دهیم و روی تاب‌آوری آن‌ها کار کنیم.
من هم به نوبه خودم کمک‌هایی به بچه‌های کشور عزیزم ایران کرده‌ام و نخواستم خیلی زبانزد شود، زیرا جریانات تبلیغاتی برایم مهم نیست، فقط خواستم به کودکان کمک کنم. من از جنگ تحمیلی اخیر همچون سایر مردم ایران به شدت غمگین و آزرده‌خاطر هستم. در واقع هر کسی که وطنی دارد، اگر میهنش مورد تجاوز قرار بگیرد برای دفاع از خود کاری می‌کند و قاعدتاً احوال خوبی در آن شرایط ندارد.
با تاریخ و پیشینه‌ای که ایران دارد دیدن حالش در این روزها هم به شدت مرا ناراحت می‌کند. در جنگ رمضان یکپارچگی مردم با قومیت‌های مختلف مرا شگفت‌زده کرده و ما باید این یکپارچگی را حفظ کنیم تا از این جریان عبور کنیم، حفظ تمامیت ارضی کشور مهم است، امید به خدا بعداً در سایه صلح مشکلات خانوادگی ایران را حل می‌کنیم.