اصلاً نگاه انسان به دنیا، به خودش، به همه‌ این‌ها یک آثاری دارد در خارج. مثلاً یکی از آثارش این جهاد است؛ یکی مبارزه با مظاهر شرک و خودپرستی است، به هر شکلی که بوده باشد، مظاهر انحراف است. ولو کفار در همه‌ این موارد ناراحت می‌شوند، ولی شما باید خدا را بخوانید، باید به‌دنبال خدا باشید. چرا؟ چون این‌ها را باید … (چیزهایی که قبلاً گفتیم) از آن‌ها این مطلب به‌خوبی به دست می‌آید.

چون کسی که خدا را خواند، آن مراتب را دارد. آن شفعاء مثلاً از ملائکه مقربین هستند، و دیگر شفعای بالاتر از آن‌ها مثل مثلاً چهارده معصوم علیهم‌السلام. بعد مورد مغفرت الهی قرار می‌گیرد؛ یعنی تمام قصورهای بندگی آنها چشم پوشی از او می‌شود. کسی که اطاعت نکند و خدا را نخواند، او برعکس است کارش. مقطوع الله و آن عذاب‌ها وآخر.

انسان اگر بخواهد تصمیم بگیرد، باید این دو تا صحنه و این دو تا تابلو را ببیند؛ بگوید جزو کدام‌شان می‌خواهد باشد؟ جزو کدام‌شان می‌خواهد باشد؟

یک مرتبه‌ بالاتری هست، ما فارغ از این جهتِ ثواب و عقاب که ما حالا برای این‌که به نفع خودمان باشد برویم جزو صالح‌ها قرار بگیریم (که اشکال هم ندارد)، بالاتر از این هست که بالاخره حق هم همین است. حالا برفرض هر کاری هم کردیم، باید ما را ببرند بهشت، بعد آن‌ها را هم می‌برند بهشت؛ بالاخره آن کسی که اطاعت می‌کند، کارِ درستی انجام می‌دهد از خدا. و یا نه؛ کسی که آن توحید را نمی‌پذیرد…