شامگاه دوشنبه ۲۴ فروردین ۱۴۰۵، هم زمان با شب شهادت شیخ‌الائمه، حضرت امام جعفر صادق (ع)، صحن پیامبر اعظم (ص) در حرم مطهر رضوی، حال‌وهوایی متفاوت به خود گرفت. این بار، صدای نجواهای کودکان، اشک‌های زائران و عطر دعا در فضایی آمیخته با یاد شهیدان مدرسه شجره طیبه میناب، سی‌وهشتمین آیین استغاثه و قرائت دعای توسل را، رنگ و بویی تازه بخشید.

در دل صحن، دیوارنگاره تعاملی یادبود شهدای دانش‌آموز میناب، چون کلاس درسی خاموش، اما پرحضور، برپا شده بود، کلاسی که نیمکت‌ها، دفترها، کوله‌پشتی‌ها و کتاب‌هایش، روایتگر کودکانی بود که روزی با رؤیاهای کوچک، اما دل‌هایی بزرگ پا به مدرسه گذاشتند و با مظلومیتی تکان‌دهنده، به شهادت رسیدند.

بر فراز این دیوارنگاره، جمله‌ای ساده، اما عمیق به چشم می‌خورد: «آن‌ها فقط کودک بودند.»، همین جمله کافی بود تا دل‌های زائران به لرزه بیفتد و فضای دعا با غم شیرین یاد شهیدان کودک، رنگی آسمانی بگیرد.

در این محفل روحانی، کودکان زائر بر نیمکت‌های نمادین کلاس درس شهیدان نشستند، عکس‌های دانش‌آموزان شهید میناب را در دست گرفتند و همراه با خادمان و زائران، فرازهای مختلف دعای توسل را زمزمه کردند.

برخی دیگر از کودکان با احترام در کنار دیوارنگاره ایستاده بودند و اسامی شهدای دانش‌آموز را بالا نگه می‌داشتند تا یاد و نام آن عزیزان، در فضای دعا جاری بماند.

این برنامه با نیت آرامش خانواده‌های شهدای میناب و به یاد مظلومیت آن کودکان شهید برگزار شد؛ کودکان زائر با چشمانی پر از اشتیاق و قلب‌هایی پاک از خداوند متعال خواستند که دل‌های داغ‌دار این خانواده‌ها را آرام کند و بر درجات شهیدان، بیفزاید.

آیین دعای توسل، که هر شب حوالی ساعت ۲۰ در چارچوب برنامه معنوی «دعای توسل برای پیروزی رزمندگان اسلام» در حرم مطهر امام رضا (ع) برگزار می‌شود، این شب جلوه‌ای خاص و کودکانه یافت، آمیزه‌ای از معنویت، غم، امید و حضور ناب نسل نو.

پخش زنده این مراسم از شبکه سه سیما، بسیاری از خانواده‌ها را در شهرهای مختلف کشور همراه کرد تا هم‌زمان با زائران حرم مطهر، در خانه‌های خود با دل‌هایی همصدا، دعای توسل را قرائت کنند و در این روحانیت سهیم باشند.