اینترنت در دنیای امروز همانند سایر زیرساختهای حیاتی مورد نیاز، ابزاری بسیار مهم برای راهاندازی یک کسب و کار تلقی میشود، کما اینکه در جلسات شورای گفتوگوی دولت و بخش خصوصی نیز تأکید ویژهای بر این موضوع شده تا قوانین مرتبط با حوزه زیرساخت اصلاح شده و اینترنت نیز به عنوان یک زیرساخت کلیدی در راهاندازی کسب و کارها به این موارد افزوده شود. همزمان با جنگ تحمیلی رمضان، کسب و کارهای مرتبط با اینترنت با مشکلات جدی مواجه شدند که در گفتوگو با دبیر انجمن شرکتهای دانشبنیان استان خراسان رضوی این موضوع را بررسی میکنیم.
میثم روحبخش در این زمینه میگوید: اینترنت از دو منظر برای انواع کسب و کارها حائز اهمیت است؛ نخست شرکتهای مرتبط با فناوری اطلاعات که در حوزههای نرمافزار و سختافزار فعالاند. دوم شرکتهای برق و الکترونیک، صنایع شیمیایی و... هستند. در دسته نخست، ابزار اصلی کار اینترنت است و از این طریق باید محصول ارائه شود. در نتیجه آسیب و ضرر اصلی متوجه این شرکتهاست. در دسته دوم با وجود اینکه ابزار اصلی کار اینترنت نیست؛ ولی از نظر تأمین مواد اولیه و فروش کالا در بازارهای جهانی نیازمند اینترنت هستند. بعضی از شرکتهای هایتک و پیشرفته دانشبنیان نیاز به مواد اولیه از خارج کشور دارند که برای تأمین آن باید از طریق اینترنت با این کشورها ارتباط بگیرند یا برعکس محصولی دارند که در حوزه بینالمللی به فروش میرسد و باید باز هم از ابزار اینترنت برای فروش آن بهره ببرند.
وی بیان میکند: دولت برای رفع و رجوع معضلات ناشی از قطع اینترنت برای شرکتهای آسیبدیده دو تقسیمبندی قائل شده است؛ شرکتهای آسیبدیده فیزیکی که بهصورت مستقیم بخشی از شرکت موشک بخورد و دوم شرکتهای متأثر از این آسیب که در ظاهر آسیب فیزیکی ندیدهاند؛ اما در زنجیره تأمینشان، قسمتی از کار متوقف شده و تأثیر خود را بر عملکرد و کارکرد شرکتها گذاشته است. خراسان رضوی از نظر آسیب فیزیکی مصون بود؛ ولی بسیاری از شرکتهای ما تحت تأثیر جنگ متحمل آسیبهای جدی شدند؛ به عنوان مثال پارک علم و فناوری در حوزه نفت و پتروشیمی، شرکتهای بسیار قدرتمندی دارد که پروژهها و شرکتهای مستقر در جنوب کشور را حمایت میکنند. با حمله به شرکتهای نفت و گاز پتروشیمی جنوب، بازار اصلی این شرکتهای خراسانی متضرر شدند و متأسفانه ارتباط مؤثری با این شرکتها برای تعیین تکلیف پروژهها وجود ندارد. اگر چه ممکن است در نگاه نخست، استان ما دور از آسیبها به نظر برسد؛ اما واقعیت این است که آسیبهای جدی در این زمینه مشاهده میشود.
وعده دو ماه امهال تسهیلات
دبیر انجمن شرکتهای دانشبنیان استان خراسان رضوی با بیان اینکه افزون بر توجه به شرکتهای حوزه فناوری اطلاعات باید به وضعیت این شرکتها نیز توجه ویژهای شود، تأکید میکند: از طرفی لازم است حمایت مالی یا معنوی از این شرکتها به شکلی مؤثر انجام شود؛ به عنوان مثال لیستهایی تهیه شده تا مشخص شود کدام شرکتها آسیب دیدهاند و چه نهادهایی میتوانند در این زمینه کمک کنند. شرکتهای دانشبنیان زیرمجموعه معاونت علمی و فناوری ریاست جمهوری و صندوق نوآوری و شکوفایی هستند و ما خواستار حمایت سریع و مؤثر از شرکتهای آسیبدیده هستیم.
روحبخش ادامه میدهد: درخواست ما این است که صندوق نوآوری به سرعت اقدام کرده و از طریق امهال تسهیلات بین ۶ تا ۹ ماه، به شرکتهای آسیبدیده کمک کند تا بتوانند دوباره به فعالیت خود ادامه دهند. البته وعدههایی که در جلسات به ما داده شده، محدود به دو ماه امهال تسهیلات است. از طرفی نیاز داریم که جبران خسارتها به ویژه برای واحدهای متأثر از جنگ انجام شود.
مهلت ۱۱ روزه تأمین اجتماعی معضلی را حل نکرد
وی با طرح این پرسش که چقدر اعطای تسهیلات، عملیاتی است، میافزاید: با توجه به شرایط جنگی و مشکلات اقتصادی، سازمانهایی مانند تأمین اجتماعی و مالیات باید تدابیری اتخاذ کنند. در مجموع تأمین اجتماعی فقط توانسته مهلت ۱۱ روزهای برای پرداخت حق بیمهها فراهم کند که پرداخت آن از اسفند به فروردین منتقل شود؛ اما به هیچ وجه کافی نیست و در واقع گرهی از کار شرکتها باز نمیکند. همچنین فارغ از جنگ، افزایش ۶۰درصدی حقوق قانون کار از ابتدای سال، فشار بیشتری به شرکتها وارد میکند و موجب تعدیل نیروها خواهد شد. در نتیجه اعلام بستههای حمایتی بدون توجه به واقعیتهای موجود در شرکتها و واحدهای تولیدی، نمیتواند مشکلی را حل کند.
دبیر انجمن شرکتهای دانشبنیان استان خراسان رضوی به وضعیت نامناسب حال حاضر شرکتها اشاره کرده و میگوید: میتوان گفت تعدیل نیرو هماکنون اولویت نیست. اگر ما بتوانیم حتی با تعدیل نیرو، شرایط پیشین شرکت را حفظ کنیم و آن را زنده و سرپا نگه داریم، این خود یک دستاورد بزرگ خواهد بود. آمار دقیقی از تعدیل نیروها نداریم؛ اما از طریق جلسات غیررسمی و صحبتهایی که انجام میشود، متوجه شدهایم بسیاری از صاحبان کسب و کارها تحت فشار هستند و نمیدانند چه اقدامهایی باید انجام دهند. برخی از آنها پیشنهاد دادهاند که نیروها روز در میان سر کار بیایند یا قصد دارند، بیمه کمتری را برای کارکنان خود رد کنند تا بتوانند دستمزد را به نصف کاهش دهند. اینها راهکارهایی است که در شرایط کنونی مطرح شده؛ اما هنوز هیچیک از این پیشنهادها به طور قطعی اجرایی نشده و همگی در مرحله گمانهزنی هستند.
روحبخش اظهار میکند: در حال حاضر شرکتهایی وجود دارند که تمام نیروهای خود را به خانه فرستادهاند و مدیران آنها خودشان به ارائه خدمات پس از فروش مشغول هستند. همچنین شرکتهایی که پروژههای بینالمللی را انجام میدادند، اکنون اعلام کردهاند فعالیتهای خود را متوقف کردهاند و منتظر اخبار جدیدی هستند تا ببینند آیا میتوانند کار خود را از سر بگیرند یا خیر.
وی با اشاره به معرفی اینترنت پرو که به تازگی مطرح شده، بیان میکند: به نظر میرسد این پیشنهاد حتی مشکلات را بیشتر کرده و به جای اینکه کسب و کارها رونق بگیرند، هزینههای اضافی و سربار برای استفاده از اینترنت پرو به آنها تحمیل شده است. این شرکتها مجبورند برای دریافت خدمات اینترنت پرو هزینهای معادل ۵۰ گیگ اینترنت ۲میلیون تومان پرداخت کنند و با فیلترشکن به سایتها و سکوهایی که در گذشته استفاده میکردند، دسترسی داشته باشند. از طرفی میبینیم گوگل و جیمیل رفع محدودیت شده و بسیاری از شرکتها این ارقام را پرداختهاند و اگر قرار است اینترنت باز شود، مطالبه اینترنت پرو موضوعیت ندارد.
به گفته دبیر انجمن شرکتهای دانشبنیان استان خراسان رضوی در حال حاضر بسیاری از صاحبان کسب و کارها گلهمند هستند؛ چون آنها که مستحق دریافت اینترنت بودند، هنوز نتوانستهاند به آن دسترسی پیدا کنند و برخی دیگر که ارتباط چندانی با اینترنت ندارند، تحت تأثیر محدودیتهای اینترنت طبقهبندیشده قرار گرفتهاند.
روحبخش تأکید میکند: ضروری است کسب و کارهای نیازمند اینترنت شناسایی و اولویتبندی شوند و بتوانند از خدمات آن بهرهمند شوند.
وی با اشاره به شعار امسال با عنوان «اقتصاد مقاومتی در سایه وحدت ملی و امنیت ملی» میگوید: این موضوع باید در سیاستگذاریها مورد توجه قرار گیرد. اینترنت پرو و هزینهدار کردن آن میتواند وحدت ملی را خدشهدار کند. اینترنت حق همه اقشار جامعه است و باید بهعنوان زیرساخت حیاتی مثل آب، برق و گاز برای توسعه کسب و کارها مورد توجه قرار گیرد. در حال حاضر هیچ کسب و کاری نمیتواند ادعا کند نیازی به اینترنت ندارد و باید راهکارهای دیگری برای مدیریت فضای اینترنت ارائه دهیم. به جای اینکه اینترنت را به طور کلی قطع کنیم یا آن را تنها در اختیار قشر خاصی قرار دهیم، باید به دنبال راهحلهای مناسبتری باشیم.
نظر شما