به‌گزارش قدس آنلاین، تنش‌های فزاینده در خاورمیانه، بار دیگر ضربه‌ای سنگین به شریان‌های حیاتی انرژی جهان وارد کرده است. داده‌های تحلیلی شرکت کپلر نشان می‌دهد که دامنه این بحران در حال عبور از تمامی استانداردها و الگوهای معمول بازار نفت است؛ به‌گونه‌ای که پیش‌بینی می‌شود تا پایان آوریل ۲۰۲۶، مجموع اختلال در عرضه نفت منطقه به رقم تکان‌دهنده ۵۷۰ میلیون بشکه برسد؛ رقمی که می‌تواند موازنه عرضه و تقاضا را در کوتاه‌مدت و حتی میان‌مدت بر هم بزند.

بر پایه این تحلیل، عراق و عربستان سعودی بیشترین بار کاهش اجباری عرضه را به دوش می‌کشند. این دو کشور که از تولیدکنندگان بزرگ اوپک محسوب می‌شوند، در ماه‌های اخیر تحت فشار مستقیم پیامدهای امنیتی قرار گرفته‌اند و افت صادرات آن‌ها مسیر عرضه جهانی را با اختلال جدی مواجه کرده است.

پس از این دو کشور، کویت، امارات و قطر نیز در فهرست آسیب‌دیدگان قرار دارند. هرچند سهم این سه کشور نسبت به عربستان و عراق کمتر است، اما مجموع این اختلالات اثر تجمعی ایجاد کرده و منطقه را در موقعیتی قرار داده که بسیاری از کارشناسان آن را «فلج نسبی صادرات خلیج فارس» توصیف می‌کنند.

نمودار منتشرشده از سوی کپلر نشان می‌دهد که روند این اختلال‌ها شیب صعودی دارد؛ به این معنا که بحران نه‌تنها مهار نشده، بلکه سرعت آن در هفته‌های اخیر افزایش یافته است.

بهع‌عقیده تحلیلگران کاهش عرضه در بازاری که همچنان تشنه نفت ارزان و پایدار است، افزایش ریسک‌های ژئواکونومیک در زنجیره تأمین انرژی و احتمال جهش قیمت‌ها به سطوحی که پیش‌بینی آن دشوار شده است از جمله پیامدهایی هستند که این وضعیت برای بازار جهانی ایجاد کرده و می‌کند.

کارشناسان انرژی هشدار می‌دهند که در صورت تداوم این روند، بازار جهانی وارد مرحله‌ای از بی‌ثباتی می‌شود که ممکن است پیامدهای آن تنها محدود به قیمت نفت نباشد؛ بلکه بر صنایع پایین‌دست، هزینه حمل‌ونقل جهانی، دسترسی کشورهای واردکننده و حتی سیاست‌گذاری انرژی در اقتصادهای بزرگ نیز اثر بگذارد.

به‌طور کلی، آنچه در داده‌های اخیر دیده می‌شود، تنها یک کاهش ساده در صادرات نیست؛ بلکه نشانه‌ای از آسیب‌پذیری زیرساخت‌های انرژی جهان در برابر تحولات امنیتی- منطقه‌ای است؛ آسیبی که اگر مدیریت نشود، می‌تواند تبعات طولانی‌مدت بر پایداری و امنیت انرژی جهان داشته باشد.