علی تک‌روستا درباره سه مستند خود با عنوان‌های «خداحافظ مامان»، «گل‌های مزرعه» و «قصه دو برادر» توضیح داد که تلاش کرده در آن‌ها واقعیت‌های انسانی جنگ رمضان را به تصویر بکشد؛ روایتی از رنج خانواده‌ها و در عین حال همبستگی اجتماعی.

او گفت: یکی از این مستندها به حادثه‌ای در مدرسه‌ای در آبیک قزوین می‌پردازد که در نخستین روزهای جنگ هدف حمله قرار گرفت و به شهادت یک دانش‌آموز انجامید؛ مستند دیگر روایت حمله به یک دامداری در بوئین‌زهراست که طی آن دو دختر یک خانواده جان باختند. سومین اثر نیز به ماجرای حمله به مسجد ارگ تهران و دلتنگی برادری برای برادر شهیدش اختصاص دارد.

تک‌روستا درباره انتخاب سوژه‌ها توضیح داد که به‌دلیل حضور گسترده خبرنگاران در تهران، ترجیح داده به مناطق کمتر پوشش‌داده‌شده برود و روایت‌هایی متفاوت ثبت کند. او پیش‌تر نیز مستند «آلبوم‌های بی‌صدا» را درباره جنگی دیگر ساخته بود که داستان دختری را روایت می‌کرد که یک روز پس از شهادت پدرش به دنیا آمد.

این مستندساز تأکید کرد هدفش نشان دادن تأثیر مستقیم جنگ بر غیرنظامیان بوده است؛ موضوعی که به گفته او با ادعاهای طرف‌های مقابل در تضاد است. او معتقد است در این میان، مردم با وجود سختی‌ها، نقش اصلی را در ایستادگی ایفا کردند.

وی با اشاره به یکی از صحنه‌های تأثیرگذار مستند «گل‌های مزرعه» گفت: مادری که فرزندانش را از دست داده بود، در بیمارستان از پایداری کشور سخن می‌گفت؛ تصویری که به باور او نشان‌دهنده عمق وطن‌دوستی در میان مردم است.

تک‌روستا همچنین به اهمیت حمایت از مستندسازان اشاره کرد و گفت: اگر همکاری و اعتماد بیشتری وجود داشته باشد، می‌توان روایت دقیق‌تری از این وقایع برای ثبت در تاریخ ارائه داد. به گفته او، مستند «خداحافظ مامان» که در روزهای ابتدایی جنگ تولید شد، با استقبال گسترده‌ای در رسانه‌های مختلف و مخاطبان جهانی مواجه شد.