به‌گزارش قدس آنلاین، روز گذشته سخنگوی ارتش به‌طور رسمی شاهکار نیروی هوایی کشورمان در جنگ رمضان را تأیید کرد. امیر اکرمی‌نیا گفت: در ابتدای جنگ، نیروی هوایی با اجرای چندین سورتی پرواز، حملات موفقی را علیه پایگاه‌های دشمن در منطقه، ازجمله در اربیل عراق، کویت و قطر انجام داد که کم‌نظیر و بلکه بی‌نظیر ارزیابی شده است.

پیش از این البته ارتش جمهوری اسلامی ایران در اطلاعیه شماره۴ خود گزارشی متواضعانه و کوتاه از این عملیات را اعلام کرده بود. عملیاتی که جزئیاتش تا ۲۵ روز پس از جنگ هم ناگفته باقی ماند تا با گزارش ان‌بی‌سی نیوز به نقل از مقامات آمریکایی فاش شود: «در روزهای ابتدایی جنگ، یک جنگنده اف۵ ایرانی پایگاه مجهز آمریکا در کویت را بمباران کرده است.

به گفته دو مقام آمریکایی، این نخستین‌بار پس از جنگ جهانی است که یک هواپیمای سرنشین‌دار به یک پایگاه نظامی آمریکا حمله می‌کند. جنگنده‌ای که ۶۷ سال پیش ساخته‌شده، پایگاه بزرگ‌ترین ارتش جهان را بمباران کرده است».

براساس اعلام رسانه‌ها، یک خلبان ایرانی با جنگنده قدیمی نسل سوم توانسته با وجود لایه‌های متعددی از پیشرفته‌ترین رادارها، پدافندها و جنگنده‌های رهگیر نسل پنجم، پایگاه آمریکایی را در بالاترین حالت‌آماده‌باش بمباران کند و به پایگاه خود بازگردد. منشأ حمله آن‌قدر غافلگیرانه و ناشناخته بوده که برخی تحلیلگران احتمال می‌دهند این سردرگمی موجب تشخیص اشتباه دشمن و شلیک به جنگنده‌های خودی شده که خبر سقوط سه جنگنده آمریکایی در روزهای ابتدایی جنگ منتشر شد.

به گفته مقامات آمریکایی، جنگنده ایرانی در ارتفاع بسیار پایین به پایگاه نزدیک شده و از سامانه‌های پاتریوت و شبکه‌های دفاع هوایی کوتاه‌برد نیز عبور کرده است تا بتواند حملاتش را با بمب‌های سقوط‌آزاد انجام دهد. در این موج حمله به آشیانه‌های هواپیما، ستاد فرماندهی، زیرساخت‌های ارتباطات ماهواره‌ای، باندهای پرواز و سامانه‌های راداری پیشرفته ارتش آمریکا خسارات شدیدی وارد شده است که طبق برآورد اندیشکده «AEI» به میلیاردها دلار می‌رسد.

در این میان چیزی که بیش از خسارات اهمیت دارد، تحقیر نیروی هوایی آمریکاست. جنگنده اف۵ که در سال ۱۳۴۴ وارد کشور شد، با تعداد ۱۸۰ فروند عملاً ستون فقرات نیروی هوایی کشور را تشکیل داد. جنگنده کوچک و سبکی که در نسخه‌های اولیه حتی رادار هم نداشت، در نسخه‌های بعدی به استانداردهای جنگنده نسل سوم رسید، اما با ظهور جنگنده‌های نسل چهارم، از نیروی هوایی بسیاری از کشورها کنار گذاشته شد. اما تحریم‌های تسلیحاتی در ایران مانع بازنشستگی اف۵ بود و ارتقای این جنگنده در دستور کار قرار گرفت که نسخه‌های آذرخش و صاعقه محصول این پروژه بودند. این ارتقاها در نهایت به تولید چهار فروند نسخه کاملاً بومی کوثر، با موتور ملی اوج و رادار بومی با برد سه برابری و امکان حمل موشک‌های جدید انجامید که همین تغییرات اساسی، این جنگنده را به نسل چهارم نزدیک می‌کرد.

برخی رسانه‌ها این گمانه را مطرح کرده‌اند که در این عملیات از آخرین نسخه این جنگنده، یعنی جنگنده ایرانی کوثر استفاده شده است که در این صورت می‌توان امیدوار بود طرح‌های توسعه بومی بتواند نتایج شگفت‌آوری را خلق کند. اما به اذعان همه تحلیلگران، نقطه اوج ماجرا مهارت استثنایی و رشادت محض خلبانی است که توانسته چنین معجزه‌ای را بیافریند. معجزه‌ای که به اعتراف رسانه آمریکایی فقط از یک نفر برمی‌آمده و آن هم همان خلبان ایرانی بوده است!