چندصدایی و شنیدن صداهای مختلف جامعه موضوعی است که در این دو ماه و اندی که از شروع حماسه مردم در خیابان می‌گذرد، کمتر به آن پرداخته شده و آنچه در این شب‌ها نمود دارد نیز همان شنیده‌ شدن صدای بخشی از جامعه است. آن بخشی از جامعه که مخالف وضعیت موجود هستند، تکلیفشان روشن است و قرار نیست این شب‌ها کنشگری به نفع وضعیت جنگ داشته باشند؛ ولی به نظر می‌رسد برای آن دسته از افرادی که مخالف نیستند و هیچ کنشگری هم ندارند، آنچه این شب‌ها در خیابان‌ها در حال اجراست، اقناع‌کننده نیست و در واقع جریان راهبرنده این شب‌ها، چیزی برای ارائه به این قشر ندارد. با این حال در همین وضعیت، بعضی افراد کارهای متفاوتی در مشهد انجام می‌دهند که می‌تواند تا حدی تک‌صدایی را از بین برده و افراد بیشتری را به حمایت از کشور در وضعیت جنگی ترغیب کند.
«مُحَس» لقب یک رپر انقلابی متولد سال ۱۳۷۱ است که در شب‌های جنگ رمضان دست‌کم ۱۵ اجرای اشتراکی و انفرادی در خیابان‌های مختلف مشهد از جمله میدان فلسطین، بولوار سجاد، احمدآباد، میدان جانباز، چهارراه مخابرات، چهارراه برق و شهرک قدس داشته است. لقبش مخففی ساده‌شده از اسم کوچکش است، شعرهایش را خودش می‌گوید و چند سالی است با سبک رپ، کنش اجتماعی خود را نسبت به وقایع جامعه نشان می‌دهد.
محمد حسن رشیدی در گفت‌وگو با خبرنگار طوس درباره ایده انتخاب این سبک کار برای شب‌های جنگ رمضان می‌گوید: رپ به طور کلی برای بیان اعتراض و انتقال مفاهیم اجتماعی ایجاد شده است. تاریخچه آن به سال ۱۹۶۰ میلادی برمی‌گردد. تولید این آثار از ابتدا به همین شکلی که ما الان کار می کنیم، آغاز شد، اگرچه به مرور زمان تحت تأثیر سیاست‌های غربی بود و از مسیر اصلی رپ فاصله گرفت. با این حال به وجود آمدن سبک رپ به همین دلیل بوده است. از ۱۶ یا ۱۷ سالگی به فعالیت به سبک رپ پرداخته‌ام؛ اما رپ انقلابی را تقریباً هفت سال است کار می‌کنم و به‌صورت رسمی پنج سال است کارهای رپ انقلابی‌ام را به انتشار می‌رسانم. همزمان با شروع جنگ تحمیلی سوم نیز با توجه به وقایع روز شعر می‌نویسم و کار می‌کنم.

حقایق جامعه را در شعرهایم می‌آورم

وی با بیان اینکه حدود سال ۱۳۸۰، کمی مفهوم رپ در ایران به اشتباه درک شد، می‌افزاید: آن موقع برخی تلاش کردند رپ‌های آمریکایی آن زمان را ترجمه و کار کنند، در حالی که رپرهای آمریکایی به راحتی مشکلات و واقعیت‌های زندگی خود را که گاهی همراه با خشونت بود، بیان می‌کردند و تصور رپرهای ایرانی این بود که این فقط یک نوع غلو است در حالی که توصیف از واقعیت موجود در زندگی غرب بود. من هم سعی می‌کنم همین کار را انجام دهم و اتفاق‌های روز و حقایق جامعه را در شعرهایم بیاورم. شاید بسیاری از جوانان ما این حقایق را ندانند. بنابراین من آن‌ها را به‌صورت مختصر در قالب شعر و موسیقی با سبک‌های مختلف موسیقی از جمله R&B و رپ مانند راک، راک بلوز و تِرَپ ارائه می‌کنم؛ چون تأثیر آن بر ذهن جوانان بسیار زیاد است. اگر در هر خانواده‌ای از نوجوانی درباره خواننده‌های سنتی بپرسیم، نمی‌تواند شعری از آن‌ها را بخواند؛ اما از خواننده‌های امروزی و رپ، چندین موزیک و شعر حفظ است و این تأثیرگذاری رپ بر نسل جوان را نشان می‌دهد.
این هنرمند جوان درباره کارهایی که در ایام جنگ تولید کرده، تصریح می‌کند: در همین شرایط جنگ، دو موزیک تولید کردم؛ یکی از آن‌ها به نام «الله اکبر» در دوم فروردین تولید و پس از مدتی موزیک‌ویدئو آن نیز آماده شد. پس از آن، موزیک «لبیک» را تولید کردم و حدود ۱۰روز پیش منتشر شد که هر دو را در این شب‌ها در خیابان اجرا می‌کنم.
رشیدی ادامه می‌دهد: پیش از این، موزیک‌های دیگری نیز داشتیم؛ مثلاً در جریان ۷ اکتبر و طوفان‌الاقصی، یک موزیک به اسم «هفت اکتبر» را با همکارم «صور» منتشر کردم. به جز دو موزیک لبیک و الله اکبر، موزیک دیگری با عنوان «غربال» مربوط به وقایع ۱۴۰۱ اجرا کردم که این کار نیز اشتراکی با همکارم صور و مربوط به حمله به شاهچراغ(ع) بود؛ اما به دلیل محتوای مناسبش، در این شب‌ها هم اجرا کردیم.
او که خود را مدیون حضرت فاطمه(س) می‌داند، در این زمینه می‌گوید: پیش از اینکه وارد سبک رپ انقلابی بشوم، اتفاقی در زندگی‌ام رقم خورد و تحول من به خاطر لطف ایشان بود و از آن زمان تصمیم گرفتم در این مسیر قدم بگذارم. در مشهد و ایران یکی از معدود افرادی هستم که این سبک را دنبال می‌کنم. حامی مالی نداریم و بیشتر هزینه‌ها را خودمان تأمین می‌کنیم؛ اما غمی نیست؛ ما با عشق و اراده کارمان را ادامه می‌دهیم. انرژی خوب مردم برای ما از هر حامی مالی ارزشمندتر است.

مسیر سخت اجرای رپ در مشهد

این رپر انقلابی با بیان اینکه متأسفانه در جنگ تحمیلی سوم وقایع تلخی رخ داد و بسیاری از افراد بزرگ را از دست دادیم و هنوز فرصت عزاداری هم نداریم چون جنگ ادامه دارد، می‌افزاید: با این حال این امکان برای ما ایجاد شد تا در شهری مثل مشهد اجرا داشته باشیم. البته فکر نکنید این کار آسان بود؛ ابتدا هفته‌ها پیگیر بودم تا بتوانم جایی برای اجرا پیدا کنم. هنوز هم پیگیری می‌کنم و امیدوارم بتوانم اجراهای بیشتری داشته باشم؛ اما واقعاً خوشحالم که توانستم اجرا داشته باشم و انرژی فوق‌العاده‌ای از مردم گرفتم و فکر نمی‌کردم این‌قدر مورد استقبال قرار بگیرم؛ به‌خصوص از سوی افرادی با سنین بالا. در یکی از شب‌های اجرا، مردی شصت یا شصت و پنج ساله به من نزدیک شد و گفت: «دمت گرم، حرف منو زدی.» این برای من خیلی جالب بود که فردی با این سن و سال به موسیقی من واکنش نشان می‌دهد. این نشان‌دهنده این است که بسیاری از افراد در حال فعالیت در عرصه رپ و موسیقی‌های مختلف هستند؛ اما شاید آن حرف‌هایی را که ما می‌زنیم، نمی‌زنند. این حس خوبی به من داد.
رشیدی با اشاره به اینکه من این کار را بیشتر برای دل خودم و بیان حرف‌هایم انجام می‌دهم، ادامه می‌دهد: هدف اصلی من از ابتدا جذب افراد جبهه خاکستری بود که در دوراهی قرار دارند و نمی‌دانند به کدام سمت بروند. وقتی اجرا کردم، دیدم مردم خیابان چقدر از کارهای من انرژی می‌گیرند و خوشحالم که توانستم آن‌ها را جذب کنم. بسیاری از دوستان به من تلفن زدند و گفتند قبلاً از رپ متنفر بودند و فکر می‌کردند این سبک برای جامعه مضر است؛ اما حالا آهنگ «لبیک» را مدام گوش می‌دهند. این موضوع برای من بسیار خوشایند بوده و نشان‌دهنده تأثیرگذاری موسیقی‌ام بر مردم است. ارتباطی که شب‌ها با مردم دارم، موجب شده از نزدیک بفهمم آن‌ها چه نوع شعر و سبکی را می‌خواهند و این مسئله بسیار به من کمک می‌کند.
وی با بیان اینکه معمولاً رپرها خودشان شعر موزیکشان را می‌گویند، درباره موزیک «لبیک» اظهار می‌کند: این تِرک درباره شخصیتی صحبت می‌کند که متحول شده است. ابتدا به‌عنوان یک فرد بی‌طرف یا حتی مخالف به نظر می‌آید. از لحظه‌ای که سخنرانی رهبر معظم انقلاب آغاز می‌شود، این شخصیت به نوعی به درون وجود آن فرد نفوذ کرده و از زبان او سخن می‌گوید. در پایان، او به این نتیجه می‌رسد که برخی از باورهایش را تغییر دهد و با گفتن «لبیک» اعلام می‌کند که جانش را برای این جبهه و مردم فدا می‌کند.
این رپر مشهدی در بیان برخی از ابیات موزیک لبیک عنوان می‌کند: پس لبیک یا حسین واسه میناب واسه ملینا/ بگو لبیک یا حسین نمی‌دیم یه وجب از این خاک/بگو لبیک یا حسین واسه ظهور منجی موعود/ بگو لبیک یا حسین واسه رهبر شهید ایران، از ابیات این کار است که در آن به شنیده شدن صدای شهدا اشاره می‌شود.

بیان درد اقتصادی مردم در رپ

این هنرمند مشهدی می‌افزاید: افزون بر موضوعات اجتماعی، برخی آثار من به مسائل خاصی مانند مافیا پرداخته‌اند؛ مثلاً آهنگی درباره گمرک و مافیاهای خاصی که مردم و اقتصاد زندگی آنان را تحت فشار قرار می‌دهند، دارم.
رشیدی با اشاره به موزیک غربال که پس از وقوع حادثه شاهچراغ(ع) ساخته است، بیان می‌کند: این موزیک‌ویدئو را با لباس و تسلیحات نظامی تولید کردیم و به نظر می‌رسد ما تنها گروهی بودیم که در جریان وقایع مربوط به مهسا امینی، موزیک ویدئویی از این دست داشتیم. در آن زمان تهدیدهای زیادی متوجه ما شد؛ برخی افراد که ما را می‌شناختند، برایمان استوری و پست‌هایی درست کردند که حالت تمسخر داشتند و تهدید به مرگ شدیم؛ اما به آرزویمان یعنی شهادت نرسیدیم.