برونو فرناندز سرانجام جایزه معتبر بازیکن سال انجمن نویسندگان فوتبال (FWA) را از آن خود کرد و به شصت و نهمین بازیکنی تبدیل شد که این افتخار را دریافت می‌کند. در حالی که این جایزه پس از داشتن برندگانی مانند تیری آنری، کریستیانو رونالدو و محمد صلاح، یکی از تاریخی‌ترین جوایز فوتبال انگلیس محسوب می‌شود، موفقیت این فصل برونو بیشتر نشان‌دهنده فقدان عملکردهای برجسته در لیگ برتر است تا اینکه به فصل منحصربه‌فرد او اشاره داشته باشد.
فرناندز به دلیل ثبات خود در طول سال‌های متمادی در منچستریونایتد، کاملاً شایسته قدردانی است. از زمان ورودش در سال۲۰۲۰، مرتب در میان بهترین بازیکنان لیگ بوده و حتی باید در فصل ۲۰۲۱-۲۰۲۰ به جای روبن دیاس این جایزه را دریافت می‌کرد. خلاقیت، رهبری و حس اطمینان به فرناندز با وجود مسائل تاکتیکی تحت نظر مربیان مختلف و دوره‌هایی که تیم با مشکل مواجه شده است، به طرز چشمگیری ثابت مانده است.
با این حال، فرناندز در این فصل بازی خود را به طرز چشمگیری ارتقا نداده است. آمار پاس‌های گل او عالی بوده، که بخشی از آن به لطف هم‌تیمی‌هایی است که با نرخ غیرمعمولی موقعیت‌ها را تبدیل به گل می‌کردند، اما آمار کلی خلاقیت او به طور قابل توجهی بهتر از سال‌های گذشته نبود. درواقع، برخی از فصل‌های اولیه او از نظر آماری قوی‌تر بودند. تفاوت کلیدی امسال این بود که بسیاری از بازیکنان برتر دیگر از نظر فرم افت کردند یا نتوانستند عملکرد عالی و پایداری داشته باشند.
چندین نامزد جایگزین برای دریافت این جایزه مورد بحث قرار گرفتند، اما هر کدام کاستی‌هایی داشتند. رایان چرکی از منچسترسیتی با رقم زدن لحظات درخشان، به‌ویژه در اواخر فصل، بسیاری را تحت تأثیر قرار داد، اما مصدومیت‌ها و زمان بازی محدود، موقعیت او را برای کسب جایزه تضعیف کرد. او تنها در حدود نیمی از دقایق بازی سیتی حضور داشته که برای جایزه بازیکن سال ناکافی است.برناردو سیلوا، بازیکن دیگر سیتی، به عنوان کسی که شاید در فصل‌های گذشته، به‌ویژه در فصل کسب سه‌گانه داخلی سیتی، شایسته این جایزه بوده و مورد ستایش قرار گرفته است. با این حال، اعطای جایزه به او در حال حاضر بیشتر به عنوان قدردانی برای دوران حرفه‌ای او برای این فصل خاص به نظر می‌رسد. ارلینگ هالند نیز به دلیل افت شدید فرم گلزنی‌اش پس از کریسمس، از بین برندگان احتمالی خط می‌خورد.در آرسنال، بازیکنانی مانند دکلان رایس، گابریل و داوید رایا همگی مقاطع بسیار قوی داشتند، اما هیچ‌کدام در طول فصل فرم عالی خود را به طور مداوم حفظ نکردند. رایس پیش از اینکه دوباره در نقش هافبک دفاعی پیشرفت کند، افت کرد. گابریل در حمله کم‌اثرتر شد و رایا با وجود اجتناب از تأثیرگذاری جدی اشتباهاتش، اما چندین مورد از این اشتباهات را ثبت کرد.

لیگی دفاعی و بدون خلاقیت

لیگ برتر انگلیس به طور کلی در این فصل از کاهش کیفیت فنی و خلاقیت رنج می‌برد. مسابقات این فصل اغلب شدت پرس، سازماندهی دفاعی و ضربات ایستگاهی را بر استعداد، خلاقیت و فوتبال سرگرم‌کننده اولویت می‌دادند. ستارگان بزرگی مانند صلاح و کول پالمر برای رسیدن به فرم ایده‌آل خود تلاش کردند اما موفق نبودند در حالی که رودری پس از مصدومیت جدی زانو هرگز به طور کامل به سطح قبلی خود نرسید.این فصل را می‌توان با فصل ۲۰۱۱-۲۰۱۰ مقایسه ‌کرد، زمانی که اسکات پارکر با وجود بازی برای یک تیم سقوط کرده، به طرز شگفت‌آوری این جایزه را بدست آورد، عمدتاً به این دلیل که هیچ بازیکن واقعاً مسلطی در لیگ برتر در آن سال نیز ظهور نکرد. در همین حال، در جاهای دیگر اروپا، بازیکنانی مانند لیونل مسی در حال تعریف دوباره فوتبال در سطح فوق‌العاده‌ای بودند.برونو فرناندز از نظر تاریخی یک برنده شایسته است و مطمئناً می‌توانست در میان دریافت‌کنندگان گذشته این جایزه قرار گیرد. با این حال، پیروزی قاطع او از حیث درصد رأی‌هایی است که عمدتاً با حفظ استاندارد بالای معمول خود به جای رسیدن به یک اوج جدید بدست آمده و نشان‌دهنده کاهش گسترده‌تر درخشش فردی در سراسر لیگ برتر انگلیس در این فصل است. باید امیدوار باشیم که این لیگ محبوب، سال آینده فوتبال با کیفیت بالاتر و عملکردهای فردی استثنایی‌تری ارائه دهد.