به گزارش قدس آنلاین، این فیلم در نظرسنجی منتقدان بینالمللی با میانگین تنها ۱.۷ از ۵ ستاره در پایینترین رتبه جدول قرار گرفته است. با این حال، دامنه نمرات بهشدت گسترده است و نشان از واکنشهای کاملا متضاد در میان برخی منتقدان سینمایی دارد.
از یکسو، رابی کالین از روزنامه تلگراف و ماتیو ماشره از روزنامه لوموند فرانسه، هر دو نمره صفر ستاره (ضعیف) به فیلم دادهاند. در سوی دیگر، انتی بین (منتقد سرشناس از پوزتیف فرانسه) نمره ۴ ستاره و احمد شوکی از سایت فیفان نمره ۳ ستاره ثبت کردهاند. سایر منتقدان نیز نمرات ۱ و ۲ ستاره دادهاند.
این کارگردان- مولف سینمای ایران که پیش از این فیلمهای خود شامل «گذشته» (۲۰۱۳)، «فروشنده» (۲۰۱۶»، «همه میدانند» (۲۰۱۸) و «قهرمان» (۲۰۲۱) را به کن آورده بود، در سال ۲۰۲۲ نیز یکی از اعضای هیات داوران بخش مسابقه اصلی بود و امسال با یک روایت فرانسوی به رقابت کن رفته است، فیلم «داستانهای موازی» با حضور ستارههای فرانسوی از جمله ایزابل هوپر، ویرژینی افیرا، ونسان کَسِل، پیر نینی و آدم بسا در کنار کاترین دونو از بزرگان سینمای فرانسه، ساخته شده است.
این فیلم با الهام از یکی از قسمتهای «ده فرمان» کیشلوفسکی ساخته شده و در خلاصه داستان آن آمده است: سیلوی در جستوجوی الهام برای رمان جدیدش، همسایههای روبهرویی خود را زیر نظر میگیرد. از آن سو آدام جوان برای کمک به زندگی شخصی سیلوی وارد میشود. در ظاهر همه چیز روبهراه است اما ارتباط سیلوی، آدام و همسایهها طوری پیش میرود که جهان داستانی رمانِ سیلوی از واقعیت جلو میافتد...
* منتقدان چه گفتند؟
فیلم فرهادی در جدول منتقدان نشریه اسکرین نیز پایینترین جایگاه را در میان چهار فیلم اکران شده در بخش مسابقه دارد.
دیوید هامون، منتقدِ وددلاین یکی از معدود حامیان فیلم است و این اثر را بازگشتی قدرتمند برای فرهادی توصیف کرده و نوشته است:«فرهادی با فیلم گیرا و بازآفرینیشده و هوشمندانه داستانهای موازی بازگشته؛ داستانی پیچدرپیچ و هوشمندانه. برخلاف نسخه کیشلوفسکی، این یک داستان عاشقانه نیست بلکه داستانی درباره خلاقیت و تخیل است. این فیلم احتمالا از نظر سبک و مهارتِ محض فیلمسازی، بهترین کار فرهادی است و برای من مسلما بهترین اثر او پس از جدایی نادر از سیمین محسوب میشود»
پیتر بردشاو از نشریه گاردین هم به فیلم امتیاز ۳ از ۵ داده و آن را اثری متوسط اما جذاب توصیف کرده و نوشته است:«فرهادی با یک درام متوسط و جذاب درباره فراداستان، خیانت و پیوند میان تماشاگری پنهانی و خلاقیت، به فرانسه بازگشته است. اما علارغم جذابیت فیلم و بازی های باور پذیر فیلم زمان زیادی را صرف می کند تا به نقطه تنش دراماتیک برسد.»
اوون گیلبرمن منتقد مشهور نشریه ورایتی اما منتقد سرسخت فیلم بوده است. به باور او «فرهادی در دومین ساخته فرانسوی خود به تامل درباره واقعیت و داستان میپردازد اما هرگز ما را به درام نیرنگ و فریب خود جذب نمیکند.این فیلم دچار آشفتگی بیهدف و تقریبا مبهم است. فرهادی بیش از آنکه با تماشاگر بازی کند، او را با غیرمستقیمبودن شیوه روایتش سردرگم میکند.»
دیوید الریک منتقد ایندی وایر هم در نقدی تند نوشته است:«فرهادی فیلمی کوتاه درباره عشق کیشلوفسکی را به فیلمی بلند درباره هیچ بدل کرده است؛ واقعا فاجعهبار و اسفناک. فیلم از نظر بصری صیقل داده شده و بازیگران بااستعداد تمام تلاششان را میکنند، اما فیلمنامهای که فاقد دقت و با فوریت نوشته شده، ناامیدکننده است.» دن شیندل منتقد آمریکایی اما جلوتر رفته و دوران فرهادی را تمام شده دانسته است!
در مجموع با اینکه برخی منتقدان از مواردی مانند بازی بازیگران مخصوصا ایزابل هوپر و فضای بصری فیلم تعریف کردند اما به نظر مدت زمان طولانی فیلم (۲ ساعت و ۲۰ دقیقه) و نزدیک شدن داستانش به یک اثر ملودرام تلویزیونی، نقاط منفی بوده که باعث شده حتی برخی این فیلم را ضعیفترین اثر بین المللی فرهادی بدانند.
«قهرمان» فیلم قبلی فرهادی، پنج سال پیش جایزه بزرگ هیات داوران جشنواره فیلم کن را از آن خود کرد. حالا باید دید که «داستانهای موازی» او هم بختی برای کسب نخل طلا توسط این کارگردان ایرانی دارد یا نه، فیلمی که قصه و اتمسفرش غیرایرانی است اما جهانبینی و نگاه یک فیلمساز ایرانی را دارد.
نظر شما