بهگزارش قدس آنلاین، طبق گزارش تازه دن هاجز، ستوننویس روزنامه دیلی میل؛ کییر استارمر، نخستوزیر بریتانیا به دوستان نزدیک و منابع کابینه خود گفته قصد دارد از سمت خود کنارهگیری و یک زمانبندی منظم برای خروجش تنظیم کند. او واقعیت سیاسی کنونی را پذیرفته و میگوید نمیخواهد تحقیر شود. استارمر ترجیح میدهد با حفظ آبرو و با شرایط خودش خارج شود، نه اینکه با فشار نمایندگان یا رسانهها به زور بیرون رانده شود. این خبر در حالی منتشر شده که او علناً مقاومت میکند و اعلام کرده به کار دولتداری ادامه خواهد داد. این تناقض، پس از شکست سنگین حزب کارگر در انتخابات محلی ماه می ۲۰۲۶، توجه گسترده رسانهها را به خود جلب کرده است.
باخت تاریخی حزب کارگر
انتخابات محلی اخیر یکی از بدترین نتایج تاریخ حزب کارگر بود. این حزب بیش از هزار و ۴۰۰کرسی شورایی را از دست داد، کنترل دهها شورای محلی را واگذار کرد و در بسیاری از مناطق مهم مانند لندن، منچستر و شمال انگلیس ضربه سختی خورد. حزب اصلاح بریتانیا به رهبری نایجل فاراژ با کسب حدود هزار و ۴۰۰ کرسی جدید پیشرفت چشمگیری داشت و رأیدهندگان ناراضی از هر دو سمت چپ و راست به سمت آن رفتند. حزب سبزها نیز در برخی مناطق سود برد. استارمر نتایج را «سخت» توصیف اما تأکید کرد «قصد ندارد کشور را در هرج و مرج رها کند» و به کار خود ادامه میدهد. با این حال، منابع نزدیک به او در گزارش دیلی میل میگویند او در خفا واقعیت را پذیرفته و میخواهد خروج را با ظاهر کنترلشده مدیریت کند، احتمالاً پیش از برخی انتخابات فرعی حساس.
علل اصلی این بحران به عملکرد حدود دو سال دولت حزب کارگر برمیگردد. نارضایتی عمومی از وضعیت اقتصاد، افزایش مهاجرت، مشکلات خدمات بهداشتی ملی، تورم و عمل نشدن بسیاری از وعدههای انتخاباتی بزرگ، زمینه را برای این شکست فراهم کرد. پس از پیروزی بزرگ در انتخابات عمومی ۲۰۲۴، حالا حزب کارگر با موجی از استعفاها و نامههای نمایندگان مواجه شده است. چندین وزیر سطح پایین کنارهگیری کردهاند، از جمله گزارشهایی درباره وس استریتینگ، وزیر بهداشت. بیش از ۷۰ تا ۹۰ نماینده خواستار خروج استارمر یا اعلام زمانبندی شدهاند. در مقابل، حامیانی مانند آنجلا راینر و بیش از ۱۰۰ نماینده دیگر معتقدند برگزاری رقابت رهبری در این شرایط، دولت را بیشتر بیثبات خواهد کرد.
کشف تازه آقای نخستوزیر
گزارش دن هاجز جزئیات جالبی از وضعیت درونی دفتر نخست وزیری ارائه میدهد. طبق ادعای او، استارمر ابتدا مقاومت میکرد اما با افزایش فشار نمایندگان و نشت برخی اطلاعات، سرانجام کشف کرده موقعیتش غیر قابل دوام است. او حالا به دنبال خروج آبرومندانه است و نمیخواهد مانند برخی نخستوزیران پیشین با تحقیر و درگیری عمومی مواجه شود. دفتر نخستوزیری هنوز این گزارش را تأیید نکرده و استارمر علناً موضع مقاوم خود را حفظ کرده است.
این تفاوت میان آنچه در دیدارهای خصوصی گفته میشود و موضع عمومی، نشاندهنده عمق شکاف و بحران در حزب کارگر است.واکنشهای داخل حزب کارگر متنوع و پرتنش است. برخی نمایندگان تهدید کردهاند که اگر وزیران کابینه اقدام نکنند، خودشان رقابت رهبری را آغاز خواهند کرد. رقیبان احتمالی برای جانشینی شامل وس استریتینگ، اندی برنهام و چهرههای دیگر میشوند. در سوی مقابل، محافظهکاران به رهبری کِمی بادناک و حزب اصلاح بریتانیا این وضعیت را فرصتی طلایی برای حمله بیشتر به دولت میدانند و آن را نشانه ناکارآمدی کامل حزب کارگر توصیف میکنند.
پیامدهای بحران برای انگلیس
پیامدهای احتمالی این بحران میتواند گسترده باشد. اگر استارمر زمانبندی خروج را اعلام کند، حزب کارگر ممکن است به سمت تغییر سیاست به چپ یا مرکز حرکت کند، اما خطر هرج و مرج بیشتر، تضعیف دولت تا انتخابات بعدی و کاهش اعتماد عمومی وجود دارد. بریتانیا در سالهای اخیر بیثباتی زیادی در سطح نخست وزیری دیده است - از زمان خروج از اتحادیه اروپا تاکنون چندین نفر در این پست تغییر کردهاند - و ادامه این روند میتواند ثبات سیاسی کشور را بیشتر به چالش بکشد.
اما در نهایت، گزارش دیلی میل پرسش بزرگی مطرح میکند: آیا کییر استارمر کمتر از دو سال پس از پیروزی بزرگ، واقعاً در حال خروج آبرومندانه است؟ او تأکید دارد که نمیخواهد تحقیر شود و میخواهد خودش زمان و نحوه خروج را تعیین کند. اگر این زمانبندی اعلام شود، فصل جدیدی برای حزب کارگر آغاز خواهد شد، اما تا آن لحظه، نخستوزیر همچنان مقاومت میکند و میگوید به کار ادامه میدهد. تحولات روزهای آینده روشن خواهد کرد که آیا این گزارشها به واقعیت تبدیل میشوند یا فقط بخشی از فشار رسانهای و داخلی بر او هستند.
نظر شما