با وجود گمانهزنیهای اخیر درباره معرفی نمایندگان فوتبال ایران برای حضور در رقابتهای آسیایی فصل آینده، هنوز هیچ چیز قطعی نشده و همه چیز به تصمیم نهایی کمیته صدور مجوز حرفهای و تأیید کنفدراسیون فوتبال آسیا بستگی دارد؛ مسیری که برای بعضی باشگاهها، بهویژه استقلال، اصلاً ساده به نظر نمیرسد.
در روزهای اخیر نام استقلال و تراکتور به عنوان نمایندگان احتمالی ایران در لیگ نخبگان آسیا و سپاهان برای لیگ قهرمانان سطح دو مطرح شده، اما واقعیت این است که معرفی اولیه فدراسیون، به معنای دریافت قطعی مجوز حرفهای نیست.
AFC سالهاست سختگیری بیشتری روی مسائل مالی، حقوقی و زیرساختی باشگاهها اعمال میکند و دیگر صرفاً داشتن نتیجه ورزشی برای حضور در آسیا کافی نیست.اگرچه بخش زیادی از توجهها روی وضعیت ورزشگاهها و استانداردهای میزبانی متمرکز شده، اما شاید چالش اصلی بعضی تیمهای ایرانی در بخش دیگری باشد؛ صورتهای مالی و پروندههای حقوقی.استقلال یکی از باشگاههایی است که در این زمینه با ابهامهای جدی روبهروست.
این باشگاه طی سالهای اخیر علاوه بر تیم فوتبال، در رشتههای مختلف ورزشی نیز فعالیت گستردهای داشته و همین موضوع بار مالی سنگینی ایجاد کرده است. از سوی دیگر، بدهیهای انباشته، پروندههای حقوقی، شکایتهای خارجی و سابقه بسته شدن پنجره نقلوانتقالاتی، مسائلی نیستند که AFC به سادگی از کنار آنها عبور کند.
کنفدراسیون فوتبال آسیا در سالهای اخیر نشان داده نسبت به شفافیت مالی حساستر از گذشته شده است. باشگاهها باید وضعیت بدهیها، قراردادها، تعهدات مالی و حتی نحوه پرداخت مطالبات را با جزئیات کامل ارائه کنند. کوچکترین ابهام یا پرونده باز حقوقی میتواند فرآیند صدور مجوز را با مشکل مواجه کند.
در کنار این مسائل، وضعیت ورزشگاههای تهران هم همچنان یک معضل جدی است. مشکلات زیرساختی، کیفیت زمین، نور، امکانات رسانهای و استانداردهای ایمنی باعث شده حتی احتمال میزبانی خارج از تهران برای تیمهای پایتخت مطرح شود؛ اتفاقی که پیشتر هم سابقه داشته است.به همین دلیل، برخلاف فضایی که این روزها ایجاد شده، حضور استقلال یا هر تیم دیگری در آسیا هنوز قطعی نیست.
شاید این بار، برخلاف گذشته، مسئله اصلی نه نتایج داخل زمین، بلکه بیلان مالی، پروندههای حقوقی و توان مدیریتی باشگاهها باشد؛ جایی که بعضی مدعیان فوتبال ایران هنوز فاصله زیادی با استانداردهای حرفهای AFC دارند.
خبرنگار: امین غلام نژاد




نظر شما