خروج رضاشاه از ایران، در سال ۱۳۲۰ و روی کار آمدن محمدرضا پهلوی، از چند منظر قابل تأمل است. دهه‌ ۱۳۲۰ را باید دوران دموکراسی ناقص و اوج فعالیت گروه‌ها و احزاب مختلف در ایران دوران پهلوی به حساب آوریم. علاوه بر این، در این دوران، فضا برای طرح مسائل مختلف سیاسی، فرهنگی و البته مذهبی، فراهم شده بود. با سوءاستفاده از چنین فضایی، یک روحانی، به نام علی‌اکبر حُکمی‌زاده، کتابی را با عنوان «اسرار هزار ساله» در سال ۱۳۲۲ منتشر کرد.

او به ظاهر از روحانیون شناخته شده شهر قم محسوب می‌شد و به واسطه شهرت پدرش، همه با او آشنا بودند. وی در کتابش تلاش کرد با طرح سؤالاتی از مراجع تقلید، خود را به عنوان یک به اصطلاح مصلح دینی و البته اجتماعی، معرفی کند. این در حالی بود که وی بر اثر علاقه و گرایش به آرای احمد کسروی، مورد حمایت رژیم پهلوی هم قرار داشت. حضرت امام(ره) که در آن زمان طلبه نسبتاً جوان بودند، دقیقاً یک سال پس از انتشار کتاب اسرار هزار ساله، اقدام به تألیف کتاب «کشف‌الاسرار» کردند که این کتاب، به عنوان نخستین حرکت انقلابی و اعتراضی ایشان علیه رژیم پهلوی و انحرافات دینی محسوب می‌شد.

هرچند کتاب کشف‌الاسرار در پاسخ به جزوه اسرار هزار ساله تألیف شد، ولی مباحث مطرح شده در این کتاب طوری تدوین شده است که مخاطب را با نگاه فلسفی و عمیق امام(ره) آشنا می‌کند. هدف اصلی کتاب، پاسخ به شبهات مطرح شده از سوی نویسنده کتاب اسرار هزار ساله است و به طور مبسوط به دفاع از مذهب تشیع و دین اسلام می‌پردازد. مسئله‌ دیگری که در کتاب مطرح شده، تشکیل حکومت اسلامی و ولایت فقیه است. در واقع باید گفت مبارزه سیاسی امام(ره) با رژیم پهلوی، از سال ۱۳۴۲ و هم‌زمان با ماجرای اعطای کاپیتولاسیون به مستشاران آمریکایی آغاز نشد، بلکه ایشان از نخستین سال‌های حکومت محمدرضا پهلوی، مبارزه انقلابی خود را شروع کردند.

هرچند این مبارزه در ابتدا، در قالب نظریه‌پردازی صورت گرفته است. مسئله‌ مهم دیگری که باید در این کتاب به آن توجه کرد، عمق نگاه حضرت امام(ره) به فلسفه و اندیشه سیاسی اسلام است. در واقع باید گفت ایشان، نه تنها یک مبارز انقلابی و یک مجتهد آگاه هستند، بلکه از همان ابتدای جوانی به عنوان یک نظریه‌پرداز در جهان اسلام شناخته شده بودند. نباید فراموش کرد که کتاب «کشف الاسرار»، نخستین اثر سیاسی حضرت امام خمینی(ره) است. کتاب کشف‌الاسرار در شش گفتار تألیف شده است و در هر کدام از این گفتارها، علاوه بر پاسخگویی به سؤالات مطرح شده از سوی حکمی‌زاده، حقانیت اسلام و مذهب حقه شیعه، از منظر فلسفی مورد بررسی قرار گرفته و اثبات شده است.