بهگزارش قدس آنلاین، نتایج اولیه انتخابات پارلمانی اخیر ارمنستان نشان میدهد حزب «پیمان مدنی» به رهبری نیکول پاشینیان، نخستوزیر کنونی، توانسته با کسب نزدیک به ۵۰ درصد آرا در مسند قدرت باقی بماند. پاشینیان بلافاصله پس از اعلام نتایج، این رویداد را «پیروزی تاریخی در یک انتخابات سرنوشتساز» نامید و آن را گامی به سوی آیندهای نزدیکتر به اروپا توصیف کرد. این انتخابات با استقبال سریع پایتختهای غربی مواجه شد؛ مقامات اتحادیه اروپا و ناظران بینالمللی با تبریک این پیروزی، روند برگزاری انتخابات را رقابتی و بازتابدهنده حق انتخاب شهروندان ارمنی ارزیابی کردند.
با این حال، این کارزار سیاسی در شرایطی برگزار شد که نظرسنجیهای پیش از رأیگیری، نرخ نارضایتی از عملکرد پاشینیان را در سطح ملی بیش از ۶۰ درصد نشان میدادند؛ امری که اثبات میکند پیروزی او نه ناشی از محبوبیت فراگیر، بلکه حاصل تشتت آرا در جبهه اپوزیسیون بوده است. با وجود این واقعیت، پاشینیان این مأموریت جدید را به عنوان چک سفید امضایی برای گسست از متحدان سنتی و چرخش تمامعیار به سمت ساختارهای غربی تفسیر کرده است؛ رویکردی که برگزاری نخستین اجلاس سرنوشتساز اتحادیه اروپا و ارمنستان در ایروان و تصویب برنامه راهبردی مشترک، پیشدرآمدی بر آن بود.
اما فراتر از این شور و شعف ظاهری در پایتختهای غربی، تحلیل عمیقتر صحنه سیاسی ایروان تصویری به مراتب پیچیدهتر را ترسیم میکند که در ناخودآگاه خود، روایتگر یک وابستگی فزاینده و پرمخاطره به غرب است. منتقدان پاشینیان بر این باورند چرخش شتابان حکومت به سمت ساختارهای غربی و همزمان تعلیق تدریجی همکاریها با مسکو، ارمنستان را در وضعیت آسیبپذیری قرار میدهد. خطر نهفته در این راهبرد، ایجاد یک وابستگی یکطرفه جدید به حمایتهای سیاسی غرب است؛ حمایتهایی که در مواجهه با واقعیات سخت و تهدیدات امنیتی میدانی در منطقه قفقاز، ممکن است از تضمینهای اجرایی و سختافزاری کافی برخوردار نباشد.
این رویکرد تحلیلی هشدار میدهد تکیه بیش از حد بر بیانیههای دیپلماتیک بروکسل یا واشنگتن، بدون در نظر گرفتن توازن قوا با همسایگان قدرتمند پیرامونی، میتواند ارمنستان را به زمین بازی جدیدی برای تقابل قدرتهای بزرگ تبدیل کند. رسانههای روسی نیز تأکید دارند این انتخابات نوعی همهپرسی درباره مسیر ژئوپلیتیکی ارمنستان بود؛ مسیری که در آن، چرخش به سمت غرب نتوانسته تضمینهای امنیتی معناداری ارائه دهد، اما به روابط با روسیه به عنوان بزرگترین شریک اقتصادی کشور آسیب زده است.
در همین راستا، مسکو هشدار داده ادغام عمیقتر با اتحادیه اروپا با ادامه عضویت ارمنستان در اتحادیه اقتصادی اوراسیا سازگار نخواهد بود و خروج از این بلوک میتواند تا ۱۴ درصد از تولید ناخالص داخلی ارمنستان را نابود کند. پافشاری بر این خطمشی، بیم آن را تقویت کرده که ایروان به جای رسیدن به ثبات، در برزخی از انزوای منطقهای و وابستگیهای مخاطرهآمیز فرامرزی رها شود.
نظر شما