مائده سادات مرویان حسینی در گزارشی درباره بازیهای رومیزی و نقش آنها در تقویت تعاملات اجتماعی نوشت: با گسترش بازیهای دیجیتال، بخش قابل توجهی از سرگرمی کودکان به فضای مجازی منتقل شده و این موضوع باعث کاهش تعاملات چهرهبهچهره و کمرنگ شدن بازیهای جمعی شده است.
در این گزارش با اشاره به پیشینه تاریخی بازیهای رومیزی آمده است که این نوع بازیها قدمتی چند هزارساله دارند و نمونههایی مانند «سِنت» در مصر باستان و «نرد» در ایران باستان از کهنترین بازیهای شناختهشده جهان محسوب میشوند.
این گزارش تأکید میکند بازیهای رومیزی علاوه بر سرگرمی، میتوانند نقش آموزشی و فرهنگی نیز ایفا کنند و با طراحی داستانمحور، به تقویت مهارتهای اجتماعی، تفکر انتقادی و همکاری گروهی کمک کنند.
در ادامه، بازی «آتشبار» بهعنوان نمونهای از بازیهای رومیزی ایرانی معرفی شده که با محوریت مفاهیم دفاعی طراحی شده است. در این بازی، بازیکنان در نقش فرماندهان زرادخانه قرار میگیرند و با استفاده از کارتهای مرتبط با توانمندیهای موشکی، به تصمیمگیری و مدیریت عملیات میپردازند.
یکی از ویژگیهای مهم این بازی، تأکید بر مفهوم «اتحاد» است؛ بهگونهای که بازیکنان در بخشهایی از بازی ناچار به گفتوگو، مذاکره و همکاری موقت برای پیشبرد عملیات هستند.
به گفته نویسنده، این بازیها نشان میدهند که طراحی هوشمندانه میتواند بازیهای رومیزی را به ابزاری برای آموزش مفاهیم ملی و تقویت مهارتهای فکری و اجتماعی تبدیل کند.
نظر شما