هم زمان با فرارسیدن نخستین روز ماه محرمالحرام، طبق سنتی که بیش از سه قرن است در حرم مطهر رضوی جاری است، صبح سهشنبه ۲۶ خردادماه ۱۴۰۵ و پس از پایان قرائت دعای عهد، آیین سنتی «صلا»، با حضور خادمان و مداحان اهلبیت (ع) برگزار شد؛ آیینی که در حقیقت آغازگر ویژهبرنامههای عزاداری دهه نخست محرم در این آستان مقدس به شمار میرود.
در آغاز این مراسم، خادمان حرم مطهر رضوی با نوای «حسین یا حسین (ع)» در میان صحنهای حرم به حرکت درمیآیند. زمزمه مرثیهها و اشعار سوگ در فضا میپیچد و دلهای زائران را به یاد داغ کربلا میبرد.
این حرکت آیینی، فراخوانی است برای دلهای مشتاق تا به کاروان عزاداران اباعبدالله الحسین (ع)، بپیوندند.
سپس خادمان بر فراز مأذنهها و گلدستههای حرم مطهر مستقر میشوند، جایی که صدای آنان از بلندای ۱۴ گلدسته بارگاه رضوی در سراسر صحنها طنینانداز میشود. مرثیهها و ابیات جانسوز محتشم کاشانی در رثای سید و سالار شهیدان (ع) همخوانی میشود و نوای حزنآلود آن در آسمان مشهد میپیچد؛ نوایی که دلها را به مجلس عزای کربلا میبرد.
در میان این فضای اندوه و معنویت، یاد سخن گهربار صاحب این حرم، حضرت علیبنموسیالرضا (ع)، بیش از همیشه در دلها زنده میشود؛ آنجا که خطاب به «ریان بن شبیب» فرمودند: «ای پسر شبیب، اگر بر چیزی گریه میکنی، بر حسین بن علی (ع) گریه کن…» و در ادامه فرمودند: «اگر دوست داری در درجات بلند بهشت با ما باشی، در اندوه ما اندوهگین و در شادی ما شاد باش.»
گویی آیین «صلا» نیز پژواکی از همین دعوت است؛ دعوتی برای همدلی با اندوه اهلبیت (ع) و زنده نگه داشتن یاد بزرگترین حماسه تاریخ اسلام. رسمی که در گذشته، پیش از آنکه رسانهای وجود داشته باشد، مردم را از آغاز ایام عزاداری آگاه میکرد و آنان را به مجالس سوگواری فرا میخواند.
اکنون نیز پس از گذشت بیش از سه قرن، همان ندا با همان سوز و شکوه از فراز گلدستههای حرم مطهر رضوی طنین میاندازد. زائران در صحنها میایستند، نگاهشان به گنبد طلایی است و اشکها بیاختیار جاری میشود؛ چرا که با شنیدن «صلا»، دلها دوباره راهی کربلا میشود.
بدینگونه، با طنین این آیین کهن در نخستین صبح محرم، حرم مطهر رضوی رسماً وارد روزهای عزاداری میشود، روزهایی که پرچمهای عزا برافراشته میشود و صحنهای این آستان مقدس مأمن دلهای داغدار حسین (ع) خواهد بود.
نظر شما