تحولات منطقه

صد و نهمین روز از آغاز تقابل، در حالی که رئیس‌جمهور آمریکا در نشست گروه هفت تلاش می‌کرد این تفاهم را به عنوان یک «دستاورد تاریخی» به رهبران غربی و افکار عمومی خود بفروشد.

چرا واشنگتن مجبور شد به نتیاهو کارت زرد بدهد؟
زمان مطالعه: ۲ دقیقه

به‌گزارش قدس آنلاین، صد و نهمین روز از آغاز تقابل، در حالی که رئیس‌جمهور آمریکا در نشست گروه هفت تلاش می‌کرد این تفاهم را به عنوان یک «دستاورد تاریخی» به رهبران غربی و افکار عمومی خود بفروشد، اظهارات او علیه متحد استراتژیکش (رژیم صهیونیستی) و هشدار قاطع ایران درباره‌ جبهه‌ لبنان، نشان‌دهنده‌ لغزنده بودن این توافق است. جهان دریافته که توافق با ایران، تنها پایان یک محاصره‌ دریایی نیست؛ بلکه نقطه‌ آغازی است برای تنظیم روابط قدرت در خاورمیانه، جایی که واشنگتن برای حفظ ثبات اقتصاد انرژی، ناچار است ماشین کشتار تل‌آویو را مهار کند.

امضای الکترونیک و معمای اعتماد

آمریکا تمایل دارد با اعلام خبر امضای مجازی یادداشت تفاهم پیش از موعد، رهایی از بحران را به شهروندان آمریکایی بفروشد. با این حال مجید تخت‌روانچی، دیپلمات ارشد ایرانی با صراحت تأکید کرد در این تفاهم‌نامه، مکانیسم ویژه‌ای برای تضمین پایان عملیات نظامی در «تمامی جبهه‌ها از جمله لبنان» گنجانده شده است. این بند هوشمندانه، واشنگتن را از یک «میانجی بی‌طرف» به یک «ضامن پاسخگو» در قبال رفتار رژیم صهیونیستی تبدیل می‌کند. به عبارت دیگر، ایران به صورت حقوقی، مسئولیت هر گونه نقض آتش‌بس در لبنان را مستقیماً متوجه آمریکا دانسته است. این استراتژی، دقیقاً مبتنی بر تجربه‌ تاریخی ایران از بدعهدی‌های پیشین آمریکاست. از این رو است که محمدباقر قالیباف به درستی اشاره کرده است که «ما به تضمین‌ها و کلمات اعتمادی نداریم و معیار فقط عمل است».

هشدار ترامپ به نتانیاهو؛ پایان چک سفیدامضا

یکی از مهم‌ترین و معنادارترین تحولات ۲۴ساعت گذشته، تغییر لحن آشکار دونالد ترامپ در قبال بنیامین نتانیاهو بود. ترامپ در حاشیه‌ نشست جی۷، با انتقاد از عملکرد نخست‌وزیر اسرائیل در لبنان، اظهار کرد: «نتانیاهو باید مسئولانه‌تر رفتار کند... من از حمله‌ اخیر به بیروت راضی نیستم و این را به او گفته‌ام». این انتقاد علنی از سوی رئیس‌جمهور آمریکا، نشان‌دهنده‌ بروز شکاف میان دو متحد قدیمی است. واشنگتن که درگیر تورم، فشار افکار عمومی (کاهش محبوبیت ترامپ) و خطر رکود اقتصادی جهانی است، به شدت نیازمند اجرای کامل این توافق و بازگشایی تنگه هرمز است. در مقابل، کابینه‌ رادیکال نتانیاهو (با چهره‌هایی نظیر بن‌گویر و اسموتریچ) بقای سیاسی خود را در تداوم جنگ و گسترش بحران به لبنان و سوریه می‌بیند.

اخطار ترامپ به تل‌آویو، یک پیام روشن دارد؛ کاخ سفید دیگر حاضر نیست هزینه‌ ماجراجویی‌های منطقه‌ای اسرائیل را با نفت ۱۰۰ دلاری و از دست دادن انتخابات میان‌دوره‌ای بپردازد.

توهم «پیمان ابراهیم» و واقعیت هرمز

با وجود این واقع‌بینی مقطعی در قبال اسرائیل، ترامپ همچنان درگیر خطاهای شناختی عمیق در قبال خاورمیانه است. ادعای او مبنی بر اینکه «ایران می‌تواند پس از امضای توافق، به پیمان ابراهیم بپیوندد»، نشان از عدم درک ریشه‌های ایدئولوژیک و استراتژیک مقاومت در منطقه دارد. ایران کشوری نیست که با یک تفاهم‌نامه‌ موقت ۶۰روزه، هویت امنیتی و اتحادهای منطقه‌ای خود را تغییر دهد.

در مقابل این رؤیاپردازی‌ها، واقعیت روی زمین در تنگه هرمز در حال تثبیت است. نیروی دریایی سپاه پاسداران با اعلام عبور هماهنگ‌شده‌ ۲۶شناور تجاری، نشان داد مدیریت این آبراه حیاتی، اکنون بر اساس پروتکل‌های ایران انجام می‌شود. اظهارات سردار علی عبداللهی مبنی بر اینکه «امنیت در خلیج ‌فارس یا برای همه است یا هیچ ‌کس»، دکترین بازدارندگی ایران را به عنوان یک قاعده‌ تخطی‌ناپذیر در منطقه نهادینه کرده است.

منبع: روزنامه قدس

برچسب‌ها

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
در زمینه انتشار نظرات مخاطبان رعایت چند مورد ضروری است:
  • لطفا نظرات خود را با حروف فارسی تایپ کنید.
  • مدیر سایت مجاز به ویرایش ادبی نظرات مخاطبان است.
  • نظرات حاوی توهین و هرگونه نسبت ناروا به اشخاص حقیقی و حقوقی منتشر نمی‌شود.
  • نظرات پس از تأیید منتشر می‌شود.
captcha