در حالی که بسیاری تصور میکنند بازیکنی در این سن باید نقش مکمل یا ذخیره را ایفا کند، روبرتو مارتینز همچنان رونالدو را مهرهای غیرقابل جایگزین در ترکیب پرتغال میداند. آمار نیز از این تصمیم حمایت میکند؛ کاپیتان پرتغال با ۱۴۳ گل ملی همچنان رکورددار گلزنی در فوتبال ملی است و در دو سال اخیر نیز ۱۵ بار برای تیمش گلزنی کرده است.
اما رونالدو امروز دیگر آن وینگر سرعتی و تکنیکی سالهای نخست حضورش در منچستریونایتد و رئال مادرید نیست. او حالا به یک مهاجم تمامعیار محوطه جریمه تبدیل شده؛ بازیکنی که بخش عمده فعالیتش به حضور در مناطق خطرناک و تمام کردن موقعیتها محدود میشود.
بررسی عملکرد او در النصر و تیم ملی پرتغال نشان میدهد که مشارکتش در کارهای دفاعی، بازیسازی و دریبلزنی نسبت به سالهای گذشته کاهش یافته و تمرکز اصلیاش روی گلزنی قرار گرفته است. با این حال، همین ویژگی باعث شده همچنان یکی از خطرناکترین مهاجمان درون محوطه جریمه باقی بماند.
کارشناسان فوتبال پرتغال معتقدند رونالدو هنوز توانایی تأثیرگذاری در بازیهای بزرگ را دارد، اما باید به شکلی هدفمند و مدیریتشده از او استفاده شود. از نگاه بسیاری، حضور او علاوه بر توانایی فنی، از نظر روحی و انگیزشی نیز برای نسل فعلی پرتغال اهمیت زیادی دارد.
با وجود انتقادهایی که در سالهای اخیر نسبت به نقش ثابت او در ترکیب پرتغال مطرح شده، فضای عمومی فوتبال این کشور همچنان از کاپیتان افسانهای خود حمایت میکند. آنها معتقدند رونالدو هنوز میتواند در مسیر موفقیت تیم ملی نقش مهمی ایفا کند؛ هرچند شکل بازی او نسبت به گذشته کاملاً دگرگون شده است.
جام جهانی ۲۰۲۶ شاید آخرین حضور رونالدو در بزرگترین آوردگاه فوتبال باشد؛ حضوری که بیش از هر زمان دیگری، تصویری تازه از او به نمایش میگذارد؛ مهاجمی باتجربه که تمام توان خود را روی آخرین مأموریت بزرگ دوران حرفهایاش متمرکز کرده است.
نظر شما