بهگزارش قدس آنلاین، زمستان امسال که برسد، هفت سال میشود که حاج قاسم خودش را به قافله شهدا رسانده است؛ زمستان امسال هفت سال است که آن تن اربا اربا کنار همرزم شهیدش حسین یوسف الهی و دیگر همرزمانش در لشکر ۴۱ ثارالله آرام گرفته است و چه حکایتهایی است این حکایت شهدا که گوش سنگین این روزگار، توانی برای شنیدنش ندارد.
اما چشم روزگار بیناست و میبیند اهریمنی که در سودای خام خودش میخواست آن نور خدایی را خاموش کند، حالا پی در پی و بیمحابا اذعان میکند به بزرگی او؛ نامش را میآورد و رنگ از رخساره میبازد و خود را تسلی میدهد که او را حذف کرده؛ و آنگاه زوزه سرمستی میکشد؛ غافل از آنکه کدام تاریکی توانسته در سیطره سیاهش، سوسوی چراغی را خاموش کند؟ نور، باقی است و نور منتشر خواهد شد و طلیعه روشنایی خواهد بود و طلسم تاریکی را در هم خواهد شکست؛ و هم از این رو است که هنوز هم با تکرار نام حاج قاسم، رعشههای وحشت را در سیمای کریه آن کفتار پیر میشود دید. چنانکه آن امام شهید، آن دیگر نور منتشر هم در رثای قاسم سلیمانی فرمود: «امروز هم مستکبران از نام او وحشت دارند؛ از یاد او وحشت دارند؛ از اسمش هم میترسند؛ از تکثیر او وحشت دارند؛ الگو یعنی او؛ میترسند که تکثیر شود».
و حالا قاسم سلیمانی تکثیر شده است؛ در همه خیابانها و در همه میادین؛ پشت میز مذاکره و در اتاق جنگ. و همین تکثیر و تکثر است که هی او را به یاد دشمنانش میآورد و هی نامش را بر زبانشان میراند و هی لرزه بر اندامشان میاندازد و هی قهقهه مستانهشان را خاموش میکند که: «ترامپ قمارباز! من حریف تو هستم. شما برای ما خط و نشان میکشید؟ ایران را نمیخواهد؛ نیروهای مسلح ایران را نمیخواهد؛ من حریف شما هستم؛ نیروی قدس حریف شماست. بدانید هیچ شبی نیست که ما بخوابیم و به شما فکر نکنیم. به شما میگویم آقای ترامپ قمارباز! بدان در آنجایی که فکر نمیکنی، ما در نزدیک شما هستیم. در هر کجا که تصور نمیکنید ما در کنار شما هستیم. ما ملت شهادت هستیم، ما ملت امام حسین(ع) هستیم. بپرس ما حوادث سختی را پشت سر گذاشتیم. بیا! ما منتظریم؛ ما مرد این میدان برای شما هستیم. شما میدانید این جنگ یعنی نابودی همه امکانات شما، این جنگ را شما شروع میکنید اما پایانش را ما ترسیم میکنیم».
مگر میشود گوینده این سخنان دیگر در میان ما نباشد؟ مگر میشود نبود و اینچنین به زبان روز و مسلط بر شرایط پیچیده روزگار سخن گفت؟
حاج قاسم تکثیر شده و همچنان گریبانگیر کفتارهایی است که نامش را هنوز با ترس و لرز واگویه میکنند. مصداق آن سرود که:
«تو در نماز عشق چه خواندی؟
که سالهاست
بالای دار رفتی و این شحنههای پیر
از مردهات هنوز پرهیز میکنند...».
خبرنگار: رضا پیراسته




نظر شما