۲۶ سال از آغاز قرن بیست و یکم گذشته، جهان عصر فناوری، اطلاعات و انفجار اطلاعات را پشت سر گذاشته و حالا دارد دوران فناوری‌های شگفت‌انگیز و هوش مصنوعی را تجربه می‌کند؛ با این همه، سحر و جادو و دعا انگار در قرن‌های پیش جا نمانده و پابه‌پای پیشرفت‌های علمی و توسعه اجتماعی دویده و همراه انسان پیش می‌آید. جادوگری و اعتقاد به مسائل ماوراالطبیعه فقط مختص به ادبیات، سینما و فیلم‌های تخیلی نیست؛ وقتی که دانشگاه‌های معتبر اروپایی برای رشته‌های جادوگری کلاس، کرسی و... دارند ظاهراً نباید فوتبال و طرفدارانش را به خاطر اعتقاد به کاربرد جادو در جام جهانی ۲۰۲۶ سرزنش کرد!

فرق جادو و دعا

اگر در این مطلب نشانه‌هایی از اعتقاد به دعا و توسل به متافیزیک را نزد تماشاگران و طرفداران تیم‌های جام جهانی دیدیم معنی‌اش این نیست که توسل به جادو و جنبل توسط طرفداران یا بازیکنان و کادر فنی را هم تأیید می‌کنیم. معلوم است که ورزشکاران و مربیان باید اول اتکایشان به توانایی‌های فنی، تاکتیک و علم روز و بعد به غیرت، تعصب، دعا و توسل باشد. یعنی «دعا» و طلب موفقیت کردن از خداوند، حسابش از سحر و جادو و تلاش برای تأثیرگذاری بر حریفان جداست.بی‌بی‌سی در این باره گریزی به جام جهانی ۲۰۲۲ قطر و قهرمانی آرژانتین زده و از ارتش زنان ساحره‌ای یاد کرده که به نفع لیونل مسی و دیگر بازیکنان تیم ملی آرژانتین، جادو می‌کردند و آیین‌های خاصی را بجا می‌آوردند!
«دالیا واکر» شهروند چهل‌ویک ساله آرژانتینی یکی از همان ساحره‌هاست که به «لا بروخینتا» مشهورند. او که در جام جهانی قبل از جادوی عصر جدید، شمع، دعا و تعویذ استفاده کرده، معتقد است دوره قبل واقعاً جام ساحره‌ها بود و قهرمانی آرژانتین در آن دلیلی ماوراءالطبیعی داشت! ساحره‌های آرژانتینی در تمام مدت برگزاری جام، از طریق گروه‌های واتساپ و شبکه‌های اجتماعی با یکدیگر ارتباط داشتند و بررسی می‌کردند که کدام بخش از عملکرد تیمشان به توجه و دعای بیشتری نیاز دارد. برخی از محبوب‌ترین آیین‌ها با هدف «طلسم کردن» و از کار انداختن توانایی‌های بازیکنان خاصی از تیم حریف طراحی شده بودند؛ کاری که البته «دالیا» می‌گوید با آن موافق نبوده و روشن کردن شمع و فرستادن انرژی مثبت را ترجیح می‌داده است.
او قصد دارد در این دوره هم همان آیین‌ها را تکرار کند چون در آرژانتین و در عرصه دعا و جادو معتقدند اگر کاری نتیجه‌بخش باشد، دفعه بعد باید آن را دقیقاً به همان روش تکرار کرد!در آمریکای جنوبی فقط آرژانتینی‌ها نیستند، دوستداران فوتبال در پرو هم مراسم و مناسک خودشان را دارند. گروهی از شمن‌های پرو برای صعود تیمشان به جام جهانی ۲۰۲۲ آیینی را در لیما، پایتخت این کشور برگزار کردند که البته موفقیت‌آمیز نبود و تیم فوتبال پرو در ضربات پنالتی با نتیجه ۵ بر ۴ مغلوب استرالیا شد و به جام جهانی نرسید.
در آفریقا ماجرا جدی‌تراست چون مردم این قاره همه شئونات زندگی‌شان با آیین‌های مختلف گره خورده و جادو، تعویذ، دعا و... مثل تشویق جزء جدایی‌ناپذیر مسابقات فوتبالشان در ورزشگاهاست. حتی نوامبر پارسال، وقتی نیجریه از رقابت‌های مقدماتی جام جهانی حذف شد، سرمربی‌اش، تیم رقیب یعنی کنگو را به استفاده از «وودو» که به جادوی سیاه هم معروف است متهم کرد!
البته در همه کشورهای آفریقایی ماجرا یکسان نیست. بیشترهواداران و تیم‌های فوتبال آفریقایی که از ادیان ابراهیمی مانند مسیحیت و اسلام پیروی می‌کنند اعتقادی به جادوی سیاه و امثال آن ندارند اما دعا و طلب پیروزی و برکت کردن در میانشان رایج است. مثلاً یکی از شعارهای رایج هواداران الجزایری، طلب حفاظت و کمک از خداوند برای تیمشان است. در غرب آفریقا، به‌ویژه غنا یا نیجریه در هر بازی موسیقی مذهبی «گاسپل» پخش می‌شود. ضمن اینکه وزیر ورزش یا فدراسیون فوتبال به طور رسمی خواهان برگزاری دعا برای موفقیت تیم فوتبالشان می‌شوند. در غنا از مردم خواسته شد قبل از آغاز جام جهانی در مراسم دعا با حضور امام جماعت ملی شرکت کرده و برای تیم ملی طلب موفقیت کنند.بی‌بی‌سی می‌نویسد یکی از آشکارترین جلوه‌های مذهبی، قهرمانی برزیل در جام جهانی ۲۰۰۲ بود. در مراسم بدرقه تیم ملی هواپیمای حامل بازیکنان، روی باند توسط ماشین‌های آتش‌نشانی غسل تعمید داده شد. «کاکا» در یک بازی وقتی پیراهنش را بیرون آورد، زیرش پیراهن دومی پوشیده بود که رویش این نوشته به چشم می‌خورد: «من متعلق به عیسی(ع) هستم»!