این نشست با هدف بررسی دیدگاه‌های دینی در مواجهه با چالش‌های حقوق بشری در جهان معاصر و تبیین جایگاه کرامت انسانی در سیره اهل‌بیت (ع)، برپا شد.

در این نشست، ماناس کیاتی‌تارای، استاد برجسته دانشگاه سیاپاکورن، در سخنانی جامع، ابتدا به تجربیات شخصی و تحول فکری خود در مواجهه با آموزه‌های امام رضا (ع) پرداخت. وی با بازگشت به خاطره سفر خود به ایران در سال‌های نخست پس از انقلاب اسلامی و زیارت بارگاه مطهر امام رضا (ع)، بیان کرد: اگرچه در آن زمان آشنایی اندکی با تشیع داشت، اما شکوه، زیبایی و فضای معنوی حرم مطهر، نقطه آغاز شناخت عمیق وی و همکارانش از مالزی و اندونزی از میراث فکری اهل‌بیت (ع) شد.

دکتر کیاتی‌تارای در ادامه به تلاش‌های علمی خود اشاره کرد و افزود: این تجربه معنوی ما را بر آن داشت تا با کمک مراکز آموزشی در بانکوک، سمینارهایی برگزار کنیم که در آن علمای اهل سنت و شیعه در کنار یک‌دیگر قرار گرفته و درباره آموزه‌های مشترک اسلامی به بحث و تبادل نظر بپردازند تا شناخت عمیق‌تری از زندگی و تعالیم امام رضا (ع) حاصل شود.

این استاد دانشگاه در بخش تحلیل حقوق بشری، ضمن اشاره به اعلامیه جهانی حقوق بشر سال ۱۹۴۸، خاطرنشان کرد: اگرچه برابری و عدالت در اسناد جهانی ذکر شده است، اما بحران‌های جاری در جهان نشان می‌دهد که این اصول همواره به‌صورت عادلانه اجرا نمی‌شوند.

وی تأکید کرد: حقوق بشر نباید تنها در حد بیانیه‌ها و اسناد باقی بماند، بلکه باید از احترام واقعی به کرامت انسان در سطح فردی و اجتماعی آغاز شود؛ امری که در سیره عملی امام رضا (ع) به کمال رسیده است.

‌وی برای تبیین این مدعا، به نمونه‌های عینی از زندگی امام هشتم (ع) اشاره کرد: امام رضا (ع) در رفتار خود، عدالت را فارغ از وابستگی دینی اجرا می‌کردند؛ چنان‌که در مورد وصیت‌های خیریه غیرمسلمانان، بر اجرای دقیق و عادلانه آن تأکید داشتند. همچنین، ایشان با هم‌سفره شدن با کارگران و خدمتکاران، بر برابری ذاتی انسان‌ها تأکید می‌کردند و با دستور به تعیین دستمزد عادلانه پیش از شروع کار، حقوق نیروی کار را در بالاترین سطح صیانت می‌کردند.

دکتر کیاتی‌تارای همچنین بر جایگاه مشورت و گفت‌وگوی محترمانه در اندیشه اسلامی تأکید و اظهار کرد: مفاهیمی همچون آزادی اندیشه، آزادی بیان و مشارکت در امور عمومی، قرن‌ها پیش از آنکه در چارچوب‌های حقوقی جدید مطرح شوند، در سیره امام رضا (ع) و ائمه اهل‌بیت (ع) به عنوان پایه‌های اصلی عدالت و همبستگی اجتماعی تبیین شده بود.

وی در پایان سخنان خود، استاد دانشگاه سیاپاکورن پیشنهادی راهبردی را مطرح کرد و از نهادهای وابسته به آستان قدس رضوی و مراکز فرهنگی مرتبط درخواست کرد تا با برگزاری سمینارهای علمی گسترده در تایلند، بستری برای تعامل عمیق‌تر میان علمای شیعه و اهل‌سنت از کشورهای تایلند، ایران، مالزی و اندونزی فراهم آورند.

به گفته وی، چنین تعاملاتی به تعمیق تفاهم متقابل، تقویت وحدت اسلامی و معرفی هرچه بیشتر میراث تمدنی امام رضا (ع) در جهان جنوب شرق آسیا کمک شایانی خواهد کرد.