دنیس اکرت، مهاجم ۲۹ ساله ایرانی-آلمانی، یکی از بازیکنانی بود که با نظر امیر قلعهنویی در فهرست نهایی ۲۶ نفره تیم ملی ایران برای جام جهانی ۲۰۲۶ قرار گرفت، اما در پایان مسابقات حتی یک دقیقه نیز فرصت حضور در ترکیب ایران را به دست نیاورد.
اکرت که در فصل گذشته برای استاندارد لیژ بلژیک به میدان رفت، پیش از جام جهانی تنها در دو دیدار دوستانه برابر مالی و تیم جوانان تیخوانا برای تیم ملی بازی کرده بود. با این حال، کادر فنی پس از صرف زمان و پیگیریهای فراوان برای دریافت مجوز حضور او، در جریان مسابقات رسمی هیچ استفادهای از این مهاجم نکرد.
دعوت از اکرت در شرایطی انجام شد که چندین بازیکن جوان و آماده در خط حمله و فاز تهاجمی فوتبال ایران از حضور در جام جهانی بازماندند؛ بازیکنانی مانند اللهیار صیادمنش، محمدجواد حسیننژاد، سعید سحرخیزان، کسری طاهری و پوریا شهرآبادی که میتوانستند علاوه بر کمک فنی، تجربه حضور در بزرگترین تورنمنت فوتبال جهان را نیز به دست آورند.
از سوی دیگر، آمار عملکرد اکرت نیز برتری محسوسی نسبت به برخی از این بازیکنان نشان نمیدهد. او در فصل ۲۶-۲۰۲۵ طی ۳۷ بازی برای استاندارد لیژ، هفت گل به ثمر رساند و پاس گلی ثبت نکرد؛ در حالی که اللهیار صیادمنش در وسترلو بلژیک طی ۳۱ مسابقه، هفت گل و پنج پاس گل به نام خود ثبت کرد. محمدجواد حسیننژاد نیز در دیناموی روسیه طی ۳۸ بازی چهار گل و سه پاس گل داشت و سعید سحرخیزان، کسری طاهری و پوریا شهرآبادی نیز در تیمهای خود عملکرد قابل قبولی از نظر آماری به نمایش گذاشتند.
نکته قابل توجه اینکه حتی در مسابقاتی که تیم ملی به گل نیاز داشت، امیر قلعهنویی ترجیح داد از شهریار مغانلو و علی علیپور استفاده کند و اکرت روی نیمکت باقی ماند. این موضوع پرسشهایی را درباره چرایی دعوت این بازیکن به جام جهانی مطرح کرده است؛ بهویژه اینکه اگر قرار نبود او در برنامههای تاکتیکی کادر فنی نقشی داشته باشد، امکان استفاده از بازیکنان جوانتر و آیندهدار در این فهرست وجود داشت.
اکنون و پس از حذف تیم ملی از جام جهانی، یکی از ابهامهای مهم درباره عملکرد کادر فنی، تصمیم برای دعوت از دنیس اکرت است؛ تصمیمی که نه به استفاده فنی از این مهاجم منجر شد و نه فرصت ارزشمند حضور در جام جهانی را در اختیار یکی از استعدادهای جوان فوتبال ایران قرار داد.
نظر شما