اگر فکر می‌کنید هوش مصنوعی قرار است همان‌طور که خیلی از عرصه‌های اقتصاد و اجتماع را تسخیر کرد، مدارس را هم تسخیر کند، اشتباه می‌کنید. این درست، که به نظر می‌رسد در اغلب کشورها به‌خصوص ایران خودمان، هوش مصنوعی مشغول یکه‌تازی است و انگار همه بخش‌ها در به‌کارگیری آن با هم مسابقه می‌دهند، اما حداقل در زادگاه هوش مصنوعی این‌طور نیست.
«ساینتیفیک‌امریکن» گزارش داده به‌تازگی موج گسترده‌ای از محدودیت‌های قانونی علیه استفاده از نمایشگرها و هوش مصنوعی در مدارس آمریکا در حال اجراست.
همین حالا مقام‌های شهری در نیویورک، دسترسی معلمان به نرم‌افزارهای فناوری آموزشی را متوقف کرده‌اند. هرچند اعلام کرده‌اند این تعطیلی موقتی است و زمانی که بررسی‌ها درباره نحوه ورود هوش مصنوعی به کلاس‌ها تمام شود، این محدودیت‌ها نیز لغو خواهند شد، اما همان عبارت «بررسی نحوه ورود هوش مصنوعی» نشان‌دهنده این است که به هرحال محدودیت‌هایی در نحوه، میزان و شکل استفاده از هوش مصنوعی در مدارس باقی خواهند ماند. همزمان «متا» هم پس از یک توافق حقوقی، قابلیت «حالت مدرسه» را فعال کرده است تا دسترسی دانش‌آموزان به اینستاگرام در ساعات درسی مسدود شود.
در برخی ایالت‌ها مانند یوتا و آلاباما اولین محدودیت‌های قانونی برای استفاده از نمایشگرها در مقطع ابتدایی تصویب شده و قانون جدید در ایالت یوتا استفاده از تلفن‌همراه و تبلت را برای دانش‌آموزان پایه‌های پیش‌دبستانی تا سوم، به‌جز برای درس‌های علوم رایانه و آزمون‌ها، ممنوع می‌کند. همچنین دست‌کم ۳۹ ایالت مدتی است استفاده از گوشی را در مدارس دولتی ممنوع اعلام کرده‌اند.
اگرچه شرکت‌های فناوری ادعا می‌کنند برنامه‌ها و ابزارهای آموزشی آن‌ها می‌توانند یادگیری را سرگرم‌کننده کنند و پیشرفت تحصیلی دانش‌آموزان را افزایش دهند و مدارس هم می‌خواهند دانش‌آموزان را برای آینده‌ای که فناوری در همه جا حضور دارد، آماده کنند، اما بسیاری از والدین و مربیان، صفحه نمایش‌ها را به عنوان یک وسیله‌ گران‌قیمت حواس‌پرت‌کن می‌شناسند که مزیت کمی نسبت به یادگیری آنالوگ با مداد و کاغذ دارد. در حالی که نگرانی‌های مالی و آموزشی این بحث‌ها زیاد است، تحقیقات علمی هم در مورد این موضوع حرف‌های زیادی دارند. محققان دریافته‌اند اثربخشی فناوری در آموزش می‌تواند بسیار متفاوت باشد، چون ابزارهای دیجیتالی که صرفاً دانش‌آموزان را ملزم به تمرین مهارت‌های جدید می‌کنند، یادگیری را ارتقا نمی‌دهند.
«کریستوفر سالدانیا» پژوهشگر سیاست‌های آموزشی در دانشگاه ویسکانسین مدیسن اصولاً معتقد است بسیاری از ادعاهای فناوری جدید درباره توانایی‌هایش صحت ندارند. او می‌گوید: «فناوری در مدارس شبیه به یک صاعقه‌گیر است. به نوعی، این واکنش‌های منفی از مدت‌ها پیش قابل پیش‌بینی بود، زیرا ادعاهای فراوانی درباره‌ توانایی‌های فناوری آموزشی مطرح شده که اغلب محقق نشده‌اند».