بررسی عملکرد دولت چهاردهم در حوزه سالمندی نشان می‌دهد ظرفیت ارائه خدمات به این قشر در بخش‌های مختلف با رشد قابل توجهی همراه بوده است.

بر اساس این آمار، تعداد سالمندانی که از خدمات توانبخشی در منزل استفاده می‌کنند، از ۹۹۸ نفر پیش از آغاز دولت چهاردهم به چهار هزار و ۵۵۶ نفر رسیده که نشان‌دهنده رشد ۱۱۹.۴۵ درصدی است.

گسترش خدمات توانبخشی در منزل با هدف تسهیل دسترسی سالمندانی انجام شده است که به دلایل مختلف امکان مراجعه مستمر به مراکز خدماتی را ندارند. این رویکرد در چارچوب سیاست خانواده‌محوری سازمان بهزیستی دنبال می‌شود و تلاش دارد بخشی از خدمات حمایتی و توانبخشی را در محیط زندگی سالمندان ارائه کند.

همچنین تعداد مراکز توانبخشی و مراقبتی سالمندان از ۱۴ هزار و ۹۱۵ مورد در ابتدای دولت چهاردهم به ۳۰ هزار و ۱۷۸ مورد افزایش یافته که رشد ۱۰۶.۲۳ درصدی را نشان می‌دهد.

در بخش خانه‌های حمایتی نیز رشد قابل توجهی ثبت شده است. تعداد این خانه‌ها از ۲۸۵ مورد به ۷۸۷ مورد رسیده و ۱۷۶.۱۴ درصد افزایش یافته است. این مراکز بخشی از الگوی حمایتی برای سالمندانی هستند که به مراقبت و حمایت بیشتری نیاز دارند.

در حوزه مسکن نیز تعداد مجتمع‌های مسکونی سالمندان از ۱۳۵ مجتمع به ۲۴۳ مجتمع افزایش یافته و رشد ۸۰ درصدی را تجربه کرده است. توسعه این نوع واحدهای مسکونی با توجه به نیازهای جسمی، مراقبتی و اجتماعی سالمندان اهمیت ویژه‌ای دارد و می‌تواند دسترسی آنان به خدمات اجتماعی و توانبخشی را تسهیل کند.

مجموع این آمارها نشان می‌دهد توسعه خدمات سالمندی در دولت چهاردهم تنها به افزایش ظرفیت مراکز مراقبتی محدود نشده و همزمان بخش‌هایی مانند خدمات توانبخشی در منزل، خانه‌های حمایتی و مسکن سالمندان نیز مورد توجه قرار گرفته است.

در این میان، توسعه خدمات در منزل از اهمیت ویژه‌ای برخوردار است؛ چرا که ارائه خدمات در محیط زندگی سالمند، علاوه بر کاهش رفت‌وآمد و جابه‌جایی، می‌تواند به حفظ ارتباط او با خانواده و محیط اجتماعی کمک کند.

بر اساس این گزارش، تغییرات جمعیتی کشور نیز ضرورت توسعه چنین خدماتی را افزایش داده است. کاهش نرخ باروری در کنار افزایش امید به زندگی، ساختار سنی جمعیت ایران را به سمت سالمندی سوق داده است. برآوردهای سازمان ملل نشان می‌دهد در سال ۲۰۲۳ حدود ۱۲ درصد جمعیت ایران ۶۰ سال و بیشتر داشته‌اند و پیش‌بینی می‌شود این سهم تا سال ۲۰۵۰ به حدود یک‌سوم جمعیت کشور برسد.

با توجه به این روند، نیاز به خدمات مراقبتی، توانبخشی، مسکن مناسب و حمایت‌های خانوادگی و اجتماعی برای سالمندان بیش از گذشته احساس می‌شود؛ خدماتی که صرفاً به مراقبت‌های درمانی محدود نیستند و باید ابعاد مختلف زندگی سالمندان را پوشش دهند.