تدریس برای رهبر شهید انقلاب از همان سال‌های نخست طلبگی آغاز شد و به‌تدریج از آموزش ادبیات و مقدمات به تدریس متون عالی حوزه رسید؛ مسیری که در مشهد و قم و طی سال‌های متمادی ادامه یافت.

حکایت‌های عبرت‌آموز از دوران طلبگی شهید امام خامنه‌ای(قدس سره):

بنده هم در ادبیات، تفسیر، هم فقه و هم اصول تدریس داشتم. تدریس ادبیات را از اوان طلبگی شروع کردم.

یعنی از اولین سال‌های طلبگی من تدریس را شروع کردم و اگر در نویسندگی سابقه کمی دارم، در تدریس سابقه‌ام خیلی زیاد است.

اول طلبگی تدریس کردم. شاید گفته باشم این را هنگامی که تازه از دبستان خارج شده بودم، برای دو نفر از روضه‌خوان‌های مشهد جامع‌المقدمات تدریس می‌کردم.

بعد از آن هم چه آن وقتی که ادبیات می‌خواندم و چه وقتی وارد حوزه شده بودم، مقدمات را درس می‌دادم.

از کتاب‌هایی که درس می‌دادم، کتب متعدد جامع‌المقدمات بود: سیوطی، مغنی، مطول، جواهرالبلاغه تدریس می‌کردم.

کتاب اصول سیدالنقی حیدری از شاگردان آقای خوئی(قد) را که به‌جای معالم ارائه شده بود، در مشهد تدریس می‌کردم.

در قم هم همین‌ها را درس گفتم. پس از بازگشت به مشهد، رسائل، مکاسب و کفایه را نیز در دوره‌های متعدد و سال‌های متوالی از سال ۴۳ تا ۵۶ تدریس کردم.

از سال ۵۴ که تبعید شدم، دیگر درس و بحثی وجود نداشت. در مشهد درس مکاسب من مثلاً ۱۰۰ نفر، ۱۲۰ نفر طلبه حضور پیدا می‌کردند.