به‌گزارش قدس آنلاین، گاردین گزارش داد که مجلس نمایندگان آمریکا برای سومین بار به پایان جنگ با ایران رأی داد و با تصویب طرح محدود شدن اختیارات جنگی موافقت کرد.

گاردین اضافه کرد که جنگ افروزی آمریکا علیه ایران دست کم ۳۸ میلیارد دلار هزینه داشته و ذخایر موشک های پدافندی آمریکا را به حدی کاهش داده است که بازسازی آنها ممکن است پنج سال زمان ببرد.

بر اساس این گزارش، این رأی گیری با ۲۲۰ رأی موافق در برابر ۲۰۴ رأی مخالف انجام شد که مشابه رأی گیری های قبلی بود. در این رأی گیری، چند عضو جمهوری خواه دیگر نیز به بیشتر دموکرات ها پیوستند و خواستار پایان جنگ شدند.

این روند احتمالا آخرین رأی مجلس نمایندگان آمریکا درباره جنگ با ایران پیش از انتخابات میان دوره ای خواهد بود؛ انتخاباتی که انتظار می رود تبعات ناشی از جنگ علیه ایران و بحران هزینه های زندگی در آمریکا به حزب جمهوری خواهان در پای صندوق های رأی آسیب بزند.

مجلس نمایندگان آمریکا نخستین بار با محدود شدن اختیارات جنگی در ماه ژوئن موافقت کرد و در ماه ژوئیه نیز مجددا با یک رأی گیری دیگر آن را تأیید کرد. هر دو اقدام با هدف متوقف کردن تجاوزات نظامی آمریکا علیه ایران انجام شده بودند. سنای آمریکا نیز در دهمین تلاش خود با پایان دادن به جنگ علیه ایران موافقت کرده بود اما سناتورهای جمهوری خواه روز بعد و پس از انتقاد شدید ترامپ از آنها از موضع خود عقب نشینی کردند.

قانون اساسی آمریکا اختیار اعلام جنگ را به کنگره می دهد، اما رئیس جمهور نیز می تواند برخی اقدامات نظامی را مجاز کند.

به‌گزارش قدس، خرداد ماه سال جاری بود که مجلس نمایندگان آمریکا با تصویب قطعنامه‌ای خواستار خروج نیروهای آمریکایی از جنگ با ایران شد؛ این نخستین قطعنامه‌ای در چارچوب «قانون اختیارات جنگی» بود که در صورت اجرایی شدن می‌توانست به عملیات نظامی آمریکا علیه ایران پایان دهد. چهار قانونگذار جمهوری‌خواه نیز به دموکرات‌ها پیوستند.

نمایندگان دموکرات در طول ساعت‌ها جلسات استماع در کنگره در روزهای سه‌شنبه و چهارشنبه با حضور مارکو روبیو، وزیر امور خارجه آمریکا، به دونالد ترامپ، رئیس جمهوری آمریکا به دلیل کم‌اهمیت جلوه دادن تأثیر اقتصادی این درگیری بر آمریکایی‌ها و عدم پیش‌بینی بسته شدن تنگه هرمز توسط ایران حمله کردند.

این قطعنامه در نهایت روز چهارشنبه و با پیوستن چهار نماینده جمهوری‌خواه به دموکرات‌ها به تصویب رسید، اما عمدتا جنبه نمادین داشت، زیرا در صورت تصویب در سنا، رئیس‌جمهوری آمریکا می‌تواند آن را وتو کند.

قطعنامه مجلس نمایندگان که از سوی عالی‌ترین عضو دموکرات کمیته روابط خارجی مجلس نمایندگان ارائه شده بود، با ۲۱۵ رأی موافق در برابر ۲۰۸ رأی مخالف به تصویب رسیده بود.