اگر فقط به آمار مالکیت نگاه کنیم، شاید تصور کنیم السد تیم برتر میدان بوده است. تیم قطری ۷۴ درصد مالکیت توپ را در اختیار داشت و استقلال تنها ۲۶ درصد صاحب توپ بود. السد همچنین ۶۹۲ پاس ثبت کرد، در حالی که تعداد پاسهای استقلال ۲۵۳ پاس بود.
با این حال، نتیجه مسابقه به شکل کاملاً متفاوتی رقم خورد. السد در مجموع ۱۴ شوت به سمت دروازه استقلال زد که تنها سه شوت آن در چارچوب بود. استقلال با وجود مالکیت بسیار کمتر، ۹ شوت زد و هفت شوت خود را در چارچوب قرار داد؛ آماری که نشان میدهد حملات آبیها بسیار مستقیمتر و خطرناکتر دنبال شد.
استقلال خیلی زود به گل رسید. یاسر آسانی در دقیقه ۹ قفل دروازه السد را باز کرد تا تیم سهراب بختیاریزاده با برتری به رختکن برود. شروع نیمه دوم نیز برای استقلال ایدهآل بود و سعید سحرخیزان در دقیقه ۴۷ اختلاف را به دو گل رساند.
السد پس از این گل همچنان توپ را در اختیار داشت و با تعداد پاسهای بیشتر به دنبال بازگشت به مسابقه بود، اما حملات این تیم راهی به دروازه استقلال پیدا نکرد. در نهایت اسماعیل قلیزاده در دقیقه ۵+۹۰ گل سوم را به ثمر رساند تا برد سهگله استقلال قطعی شود.
آمار این مسابقه یک نکته مهم را برای استقلال نشان میدهد؛ مالکیت ۷۴ درصدی السد الزاماً به معنای برتری واقعی در ایجاد موقعیتهای خطرناک نبود. تیم قطری توپ را بیشتر در اختیار داشت، اما استقلال در تبدیل حملات به موقعیت و موقعیتها به گل، عملکرد مؤثرتری داشت.
در واقع، اختلاف اصلی دو تیم را میتوان در کیفیت شوتها دید. السد تقریباً دو برابر استقلال شوت زد، اما فقط سه شوتش در چارچوب بود؛ استقلال از ۹ شوت، هفت شوت را به سمت چارچوب فرستاد و در نهایت سه بار به گل رسید.
البته این پیروزی به معنای بینقص بودن استقلال نیست. مالکیت بالای السد نشان میدهد این تیم برای دقایق زیادی جریان بازی را در اختیار داشت و استقلال ناچار بود بدون توپ دفاع کند. اما آبیها توانستند این شرایط را مدیریت کنند و در لحظاتی که فرصت در اختیارشان قرار گرفت، ضربات نهایی را دقیقتر بزنند.
در نهایت، شب آسیایی استقلال با یک واقعیت آماری جالب تمام شد: السد توپ را داشت، پاس بیشتری داد و بیشتر شوت زد؛ اما استقلال سه گل زد و برنده شد. در فوتبال، آنچه روی تابلوی ورزشگاه باقی میماند مالکیت و تعداد پاس نیست؛ گلهایی است که نتیجه مسابقه را تعیین میکند.
نظر شما