تصور کنید مصدوم بدشانسی هستید که با یک خودرو ال ۹۰ که رانندهاش از ترس فرار کرده، تصادف کردهاید و پایتان شکسته است. باید برای طی کردن مراحل قانونی به پزشک قانونی مراجعه کنید و از شانس بدتان آنجا هم بدبیاری، شما را رها نمیکند و مجبورید با پای شکسته و عصا به بغل، از پلههای ساختمان پزشکی قانونی بالا بروید و به طبقه دوم برسید تا پزشک شما را معاینه کند!
شاید فکر کنید این صحنه یک فیلم کمدی است؛ اما با کمال تأسف و تعجب باید خدمتتان عرض کنم این وضعیتی است که مراجعهکنندگان پزشکی قانونی مرکز معاینات بالینی غرب مشهد هر روز با آن مواجهاند.
اینکه از کجا متوجه این موضوع شدیم، مربوط به پیام مخاطبی است که دست بر قضا گذرش به این مجتمع افتاده و داستان اینکه چطور پای شکستهاش به این مرکز رسیده هم همان است که در مقدمه مطلب به آن اشاره شد.
روایت یک مصدوم از ساختمان غیراستاندارد پزشکی قانونی
این آقای حدوداً سیوهشت ساله با گلایه از اینکه این مرکز به هیچ عنوان برای یک شخص مصدوم مناسب نیست، گفت: به خاطر تصادف، پایم شکست و مجبور شدم برای کارهای اداری به پزشک قانونی بروم. آنجا بود که متوجه شدم در کمال تعجب هیچ آسانسوری برای استفاده بیماران وجود ندارد و افراد باید برای معاینه به طبقه اول یا دوم بروند. چون آسانسوری وجود نداشت، ناچار باید از پله استفاده میکردم و این برای کسانی که از ناحیه کمر یا پا مشکل دارند، بسیار سخت است. پزشک من در طبقه دوم بود و با دو همراه موفق شدم پلهها را طی کنم؛ اما آنجا افرادی را دیدم که با ویلچر آمده بودند. برایم سؤال بود که چطور قرار است این ویلچر بالا برود. تا جایی که متوجه شدم هم پزشک برای معاینه به طبقه پایین نمیآمد.
وی ادامه داد: در اتاق معاینه، این مشکل و گلایه را با پزشک مطرح کردم و در پاسخ به من گفت «این ساختمان غیراستانداردترین ساختمان برای پزشکی قانونی است». پرسش من این است چرا این مکان آسانسور ندارد یا چرا اتاقهای معاینه را به طبقه همکف منتقل نمیکنند تا دردسر کسانی که مثل من مشکل دارند، کمتر شود؟ این مسئله تنها برای من مطرح نبود؛ خیلی از بیماران با سختی زیاد پلههای مجتمع را بالا میرفتند و زمان برگشت هم شکایت داشتند.
سنگهایی برای پای لنگ مصدومان
صحت گفتههای این مخاطب وقتی ثابت شد که برای بررسی بیشتر سری به مجتمع مذکور زدم.در نظر نخست آنچه توجهم را به خودش جلب کرد، این نکته بود که ظاهر ساختمان معماری یک ساختمان اداری را نداشت و پس از ورود به آن، این نکته پررنگتر شد. جلو درِ ورودی سه پله به همراه یک رمپ برای عبور ویلچر قرار داشت و پس از گذشتن از آنها وارد سالن انتظار شدم. سالن انتظار شلوغ بود و وقتی اپراتور پذیرش نوبت ۵۲۱ به باجه ۴ را فراخواند، این موضوع را تأیید کرد.
آقایی حدود شصت ساله از روی یکی از صندلیها بلند شد، پای آتل بسته شده و عصاهای زیر بغلش نشان میداد از ناحیه پا مصدوم شده و کسی هم همراهش نیست. آقای مصدوم داستان ما به سختی از روی سه پلهای که برای رسیدن به باجه باید آنها را طی میکرد، گذشت و پس از آن به مقصد طبقه اول یا دوم، راهی راهپلهها شد و با تلاش بسیار، خودش را با دو عصا و البته تکیه کردن به پای مصدومش به طبقات بالاتر رساند.
من پس از چند دقیقه پلهها را برای بررسی طبقههای مختلف طی کردم. باریک بودن راهپله بیانگر این بود که عرض آن برای عبور ویلچر مناسب نیست و حتی اگر یک مراجعهکننده با طی کردن هفتخان رستم بتواند با همراهی کسی با ویلچرش بالا بیاید، ممکن است با مشکل مواجه شود. برای رسیدن به طبقه دوم در مجموع از ۱۴ پله بالا رفتم که با در نظر گرفتن شرایط کسانی که معمولاً برای معاینه به پزشکی قانونی میروند، زیاد است. چون مراجعهکننده نبودم، امکان رفتن به اتاق پزشکان وجود نداشت؛ اما تعداد اتاقهای معاینه که حدود ۶ یا ۷ مورد بود، این فرضیه را که امکان انتقال اتاقها به طبقه همکف وجود دارد، پررنگتر کرد.
ساختمانی مسکونی، اداری شده است
برای پیگیری موضوع این مرکز و البته مرکز دیگری که از طریق پیام مخاطبها متوجه شدیم شرایط تقریباً مشابهی دارد، به سراغ مدیر روابط عمومی اداره کل پزشکی قانونی خراسان رضوی رفتیم تا در جریان اقدامهای این اداره کل برای برطرف کردن مشکل مراجعان قرار بگیریم.
رئوف ذباح با بیان اینکه ما روایت مراجعان از نظر کمبود امکانات ساختمانی در مرکز غرب مشهد را قبول داریم، گفت: این موضوع به این دلیل رخ داده که ساختمانهای مسکونی تبدیل به ساختمان اداری شدهاند. در یک سال و نیم اخیر تمام تلاش خود را به کار بردیم تا برخی از کاربردها در این ساختمانها را تغییر دهیم و شرایط برای استفاده مراجعان بهبود پیدا کند.
وی ادامه داد: به عنوان مثال پزشکی قانونی مرکز شرق به یک ساختمان استیجاری منتقل شده و توانستهایم یک زمین در بولوار وحدت برای ساخت این مرکز تهیه کنیم و فرایند ساخت آن هم آغاز شده است. تمام تمهیدات لازم برای خدمترسانی بهتر در این مرکز را اندیشیدهایم و امیدواریم با مساعدت مسئولان بتوانیم آن را زودتر به مرحله بهرهبرداری برسانیم.
امکان اضافه شدن آسانسور نیست
این مقام مسئول با اشاره به وضعیت ساختمان مرکز غرب مشهد توضیح داد: در مورد این مرکز، چند ماه است طرح توسعه مرکز وکیلآباد را به پایان رساندهایم و امکانات آن مثل سرویس بهداشتی، سرویس سرمایش، گرمایش ساختمان و موارد دیگر بهبود پیدا کرده است. باید توجه داشت ساختمان این مرکز مسکونی است و شرایطی ندارد که بتوان تحرکات ساختمانی زیادی در آن انجام داد؛ به عنوان مثال به هیچ عنوان ظرفیت اضافه کردن آسانسور در ساختمان وجود ندارد و امکان آن میسر نبود.
مدیر روابط عمومی اداره کل پزشکی قانونی خراسان رضوی تصریح کرد: تنها موردی که موفق به اجرای آن شدیم و چند ماه است انجام شده، اضافه کردن صحن حیاط به ساختمان به عنوان سالن انتظار است که فضای مناسبی برای استقرار ارباب رجوع مشخص شد و نسبت به قبل گسترش یافت. ما موارد مربوط به معلولان و مصدومان را دراین طرح مد نظر قرار دادیم و جایگاه رمپ ویژه برای عبورومرور آنها در نظر گرفته شد.
اگر مصدوم نیاید، پزشک به سراغ مصدوم میآید
وی در پاسخ به گلایه مخاطب ما مبنی بر حضور نیافتن پزشک در طبقات پایین برای معاینه مصدوم، تشریح کرد: با توجه به اینکه امکان نصب آسانسور در این مرکز وجود ندارد، اگر مصدومی شرایط بالا رفتن از پله را نداشته باشد، بدون استثنا و بیتردید پزشکان در شیفت کاری صبح برای معاینه فرد مورد نظر پایین خواهند آمد. در شیفت صبح تعداد مراجعان زیاد است و به دلیل ازدحام زیاد، پزشک حتماً این کار را انجام خواهد داد. در شیفت عصر هم که یک یا دو پزشک کشیک حضور دارند، چون مراجعهکننده کم است، پزشک در طبقه پایین مستقر میشود و مصدومان مجبور به بالا رفتن از پله نیستند.
ذباح با اشاره وضعیت ساختمان پزشکی قانونی مرکز سناباد نیز گفت: ساختمان سمت چپ که در واقع ساختمان کمیسیونهاست، مجهز به آسانسور است و ساختمان مقابل که برای معاینات استفاده میشود، فقط یک بازوی پله دارد و معمولاً اگر مصدومی شرایط لازم را نداشته باشد، پزشک برای معاینه در محل حاضر میشود و نیاز به عبور از همان یک بازو پله هم نیست. موارد بسیاری بوده که مصدوم حتی امکان حضور در سالن انتظار را نداشته و پزشک تا کنار خودرو برای معاینه او رفته است. شاید در شلوغیها مدت انتظار ارباب رجوع افزایش پیدا کند؛ اما باید توجه داشت روزانه جمعیت زیادی به مراکز مختلف ما مراجعه میکنند و بیتردید چون این فرایند زمانبر است، امکان دارد برخی از افراد احساس نارضایتی کنند.
راهحل موقت برای یک مشکل ماندگار
در نهایت، شاید مسئولان پزشکی قانونی برای شرایط فعلی راهکارهایی مانند حضور پزشک در طبقه همکف یا حتی مراجعه پزشک به کنار خودرو مصدوم را پیشبینی کرده باشند؛ راهکارهایی که میتوانند بخشی از مشکل را در کوتاهمدت کاهش دهند؛ اما اصل مسئله همچنان پابرجاست؛ ساختمانی که برای ارائه خدمات به مصدومان و افرادی با محدودیت حرکتی مناسب نیست. در واقع پرسش اصلی این است که چرا از اساس، چنین ساختمانهایی برای این کاربری انتخاب شوند و اصلاً در جانمایی شهری فکری اساسی برای فضایی با این کاربریها در نظر گرفته میشود؟
نظر شما