تساوی بدون گل ایران و چین و همزمانی آن با تساوی امارات و کره شمالی معادلات گروه B مسابقات فوتبال بازی‌های آسیایی ناگویا را به شکلی پیچیده تغییر داد. حالا هیچ تیمی از این گروه حذف نشده و هر چهار تیم همچنان شانس صعود دارند. شرایطی که می‌تواند بازی پایانی را برای حسین عبدی و شاگردانش به یک آزمون جدی تبدیل کند. البته این شرایط برای دیگر تیم‌ها نیز وجود دارد.
ایران و چین با چهار امتیاز در صدر جدول قرار دارند و امارات و کره شمالی یک امتیازی هستند. در نگاه نخست، شاید فاصله چهار امتیازی ایران با تیم‌های پایین جدول خیال هواداران را راحت کند، اما واقعیت این است که یک لغزش در بازی پایانی می‌تواند معادلات را کاملاً تغییر دهد. ایران در آخرین مسابقه به مصاف کره شمالی می‌رود و چین برابر امارات قرار خواهد گرفت. بنابراین هیچ تیمی حق ندارد از حالا خودش را صعود کرده بداند.مسئله اصلی اما فقط صعود نیست. تیم امید ایران اگر می‌خواهد به عنوان تیم اول گروه راهی مرحله بعد شود، باید در بازی آخر برای پیروزی تلاش کند. جایگاه تیم در جدول، مراحل بعدی مسابقات را نیز تحت تأثیر قرار می‌دهد و در صورت قرار گرفتن ایران در رده دوم، احتمال رویارویی با تیم امید ژاپن مطرح خواهد بود. چنین مسابقه‌ای به‌طبع می‌تواند مسیر ایران را در ادامه رقابت‌ها دشوارتر کند.اما نگرانی بزرگ‌تر از جدول و محاسبات چیزی است که در زمین دیده شد. تیم امید ایران برابر چین نمایش قابل دفاعی ارائه نکرد. تیمی که انتظار می‌رفت در یک مسابقه حساس برای تثبیت صدرنشینی برنامه داشته باشد، در بخش زیادی از بازی سردرگم بود و مهم‌تر در فاز هجومی عمیقاً سرگردان بود.
هدف این تیم فقط صعود از مرحله گروهی نیست. بازیکنان و کادر فنی با رؤیای حضور در جمع مدعیان راهی این مسابقات شده‌اند و برای بخشی از بازیکنان، کسب موفقیت در این رقابت‌ها اهمیت دیگری هم دارد. رسیدن به سکو می‌تواند برای بسیاری از بازیکنان رهاورد معافیت از خدمت مقدس سربازی را به همراه آورد. درست مانند ملی‌پوشان بسکتبال ایران که با شایستگی در دیدار رده‌بندی موفق به برتری مقابل چین شدند و بازیکنان توانستند با همین رتبه معافیت بگیرند.
گره صعود ایران به بازی با کره شمالی پیوند خورده است. تیمی که با یک امتیاز وارد آخرین روز خواهد شد و هنوز شانس صعود دارد. همین موضوع کافی است تا ایران نتواند با خیال راحت وارد زمین شود. کره شمالی برای بقا می‌جنگد و ایران برای حفظ صدرنشینی. تفاوت انگیزه‌ها شاید روی کاغذ به سود ایران باشد، اما فوتبال روی کاغذ بازی نمی‌شود.