ترامپ در آستانه انتخابات میاندورهای با بحرانی روبهروست که بیش از هر چیز محصول تصمیمهای خودش است؛ از جنگ ایران و گرانی سوخت تا تعرفهها، نمایشهای تجملاتی و جنگ با رسانهها؛ بحرانی که حالا جمهوریخواهان را نیز در معرض هزینه سیاسی قرار داده است.
سقوط محبوبیت؛ وقتی عددها علیه کاخ سفید حرف میزنند
محبوبیت دونالد ترامپ به ۳۷ درصد رسیده؛ پایینترین سطح ثبتشده برای یک رئیسجمهور مستقر در آستانه انتخابات میاندورهای در نظرسنجیهای والاستریت ژورنال از سال ۱۹۹۰ تاکنون. اما مسئله فقط یک عدد نیست. نظرسنجی تازه AP-NORC نیز نشان میدهد اکثریت آمریکاییها ترامپ را مسئول قیمتهای بالای فعلی میدانند و تنها حدود دو نفر از هر ۱۰ نفر از عملکرد او در این حوزه رضایت دارند.
این دقیقاً همان نقطهای است که وعده انتخاباتی ترامپ برای کاهش هزینههای زندگی با واقعیت سیاسی او برخورد میکند. تعرفهها فشارهای قیمتی را تشدید کردهاند و جنگ ایران نیز با بالا نگه داشتن قیمت سوخت، مسئله معیشت را به مسئلهای انتخاباتی تبدیل کرده است. گزارشهای اخیر از افزایش قیمت بنزین و نارضایتی رأیدهندگان در ایالتهای مختلف حکایت دارد.
جنگ ایران و تعرفهها؛ هزینهای که به پای جمهوریخواهان نوشته میشود
ترامپ همزمان دو پرونده اقتصادی و امنیتی را به بحران سیاسی تبدیل کرده است. جنگ ایران ادامه دارد و قیمت سوخت افزایش یافته؛ در حالی که رئیسجمهور میان تهدید به نابودی و پیشنهاد مذاکره در نوسان است. حتی در رقابتهای انتخاباتی، جمهوریخواهان ناچار شدهاند درباره پیامدهای این جنگ و تعرفههای ترامپ پاسخ بدهند.
در همین حال، ارزیابیهای سیاسی اخیر نشان میدهد کنترل سنا از حالت نسبتاً قابل پیشبینی خارج شده و به رقابتی بسیار نزدیک تبدیل شده است. گزارش کوک پولیتیکال در سپتامبر، کنترل سنا را عملاً در وضعیت «پرتاب سکه» توصیف کرده بود.
«متیو بارتلت»، استراتژیست جمهوریخواه و از کارکنان دولت اول ترامپ، در این باره میگوید: «جمهوریخواهان «هیچ نتیجهای برای اشاره کردن و هیچ برنامهای برای وعده دادن ندارند». این جمله شاید خلاصهای از مشکل حزب باشد؛ ترامپ همچنان مرکز ثقل حزب است، اما خود او نیز به یکی از مهمترین موضوعات انتخاباتی علیه حزب تبدیل شده است.»
نمایش قدرت، در برابر جامعهای گرفتار هزینه زندگی
تناقض در رفتار کاخ سفید زمانی آشکارتر میشود که نمایشهای تجملاتی ترامپ را کنار دغدغههای اقتصادی مردم قرار دهیم. از سکوی بالگرد پنجمیلیوندلاری تا سالن بزرگ در حال ساخت کاخ سفید، از مهمانیهای مملو از میلیاردرها و مدیران فناوری تا ویدئوهای تولیدشده با هوش مصنوعی؛ تصویری که کاخ سفید میسازد با آمریکایی که با هزینههای روزمره دستوپنجه نرم میکند فاصله دارد.
«سوزان دل پرسیو»، استراتژیست جمهوریخواه، میگوید حتی بخشی از حامیان ترامپ که درباره اقتصاد نگراناند، احساس میکنند رئیسجمهور دیگر به آنها اهمیت نمیدهد: «رأیدهندگان عصبانیاند، چون تحت فشار هستند و ترامپ از طریق اقداماتش به آنها میگوید که ذرهای برایش اهمیت ندارند.»
حتی هوش مصنوعی نیز به نمادی از همین شکاف تبدیل شده است. ترامپ بر توسعه آن پافشاری میکند، در حالی که نگرانی عمومی درباره پیامدهای این فناوری افزایش یافته است. در چنین شرایطی، تمرکز رئیسجمهور بر بازار سهام و پروژههای فناوری، بیش از آنکه پاسخ به بحران معیشتی باشد، میتواند فاصله سیاسی کاخ سفید با جامعه را برجسته کند.
رسانهها، انتخابات و رئیسجمهوری که به مشکل حزب تبدیل شده است
رفتار ترامپ با رسانهها نیز نمونه دیگری از تصمیمهایی است که به جای تقویت موقعیت او، علیه خودش عمل کردهاند. ممنوعیت سیانان، MS NOW و پولیتیکو از کاخ سفید، نهتنها با حکم یک قاضی فدرال برای بازگشت آنها مواجه شد، بلکه در مراسم استقبال از شی جینپینگ به محرومیت ترامپ از همان پوشش تلویزیونیای انجامید که به آن نیاز داشت.
اکنون جمهوریخواهان مجبورند در انتخاباتی دفاعی، میان وفاداری به رئیسجمهور و فاصله گرفتن از او تعادل برقرار کنند. دادههای جدید نشان میدهد حتی در ایالتهایی که ترامپ در سال ۲۰۲۴ با فاصله دو رقمی پیروز شده بود، دموکراتها در حال رقابتیتر شدن هستند.
همزمان، ۲۱ درصد رأیدهندگان در نظرسنجی اخیر والاستریت ژورنال نگاه منفی به هر دو حزب دارند؛ نشانهای از نارضایتی گستردهتر از سیاست آمریکا که فراتر از دعوای سنتی جمهوریخواهان و دموکراتهاست.
مسئله ترامپ بنابراین فقط افت محبوبیت نیست؛ مسئله تبدیل شدن مجموعهای از تصمیمهای اقتصادی، جنگی، رسانهای و نمادین به یک پرونده سیاسی واحد است. رئیسجمهور میتواند همچنان تجمع برگزار کند، به ایالتهای جمهوریخواه سفر کند و خود را «رهبر بیرقیب» حزب بداند؛ اما در نهایت، انتخابات درباره تصویری است که رأیدهنده از زندگی روزمره خود دارد، نه تصویری که کاخ سفید از موفقیت رئیسجمهور ارائه میکند.





نظر شما