به نقل از "مرآة البحرین" بار دیگر، راشد بن عبدالله، وزیر بازداشت‌ها و زندان‌ها (وزیر کشور)، بر آن شد تا اقدامات خود را علیه علمای زندانی که با تهمت و ظلم به پشت میله‌ها فرستاده شده‌اند، تشدید کند. بهانه آماده او، «جنگ با ولایت فقیه» است. وزیر در آخرین اظهارات خود گفت: «نمایندگان ولی فقیه تلاش کردند تا بر جامعه شیعی در بحرین چیره شوند و در نهادهای دولت و قوه مقننه نفوذ کنند.»
به جای آنکه او به دنبال راهی برای خروج از بحران یا حل پیچیدگی‌های موجود در بحرین (که از دوران جنگ علیه ایران و همدستی رژیم بحرین با آن آغاز شده) باشد، راشد بن عبدالله با سیاست‌های انفجاری و تفرقه‌افکنانه ظاهر می‌شود که به نظر می‌رسد دولت قصد دارد تا پایان مسیر آن را پیش ببرد. نبرد بی‌امان علیه علما و روحانیون زندانی، نشانه‌ای از حرکت به سوی حل و فصل ندارد؛ چرا که حکومت بر اقدامات خود علیه آنان پافشاری می‌کند و با وجود تمامی انتقادهایی که هرگونه توجیه قانونی و امنیتی این بازداشت‌ها را رد می‌کنند، نظام به سیاست‌های ظالمانه خود ادامه می‌دهد.
برخی معتقدند: اظهارات اخیر راشد بن عبدالله نشانه‌ای بسیار منفی است و پیش‌بینی می‌کنند که در سایه احتمال صدور احکام بسیار سنگین، پرونده علمای زندانی با تحولی خطرناک روبرو شود. مسئله اکنون آشکار شده است، یک جنگ کینه‌توزانه علیه باورهای دینی اصیل در کشور. جرم‌انگاری فعالیت‌های اسلامی و شرعیِ تشیع، به دغدغه اصلی این وزارتخانه تبدیل شده است؛ وزارتخانه‌ای که تصمیمات آن با هدایت حاکم مطلق کشور اتخاذ می‌شود.
وزیر بازداشت‌ها و زندان‌ها می‌خواهد پیام تکراری خود را ارسال کند که دولت در نگارش دیگری از آن ناتوان است: ایجاد رعب و وحشت در جامعه و ترساندن مردم برای دور کردن آن‌ها از اعتقادات و باورهایشان و شاید حتی تلاش برای دور کردن آن‌ها از عقیده [ولایت فقیه]، تا جایی که دیگر نام «ولایت فقیه» را در هیچ محفل، درس دینی، مسجد، ماتم یا حتی در مجالس عزاداری و نوحه‌خوانی نشنوند.
هنگامی که سخنان راشد بن عبدالله را می‌شنویم، چیزی جز نمونه‌هایی از فتنه، ضربه به بافت اجتماعی و از بین بردن تکثر میان گروه‌های مختلف مردم در ذهن ما تداعی نمی‌شود. تلاش‌ها برای نهادینه کردن حالتی از جدایی از دینداری شیعی در جریان است تا شیعیانی ساخته شوند که دولت بر شریعت، هویت و عقاید آنان کنترل کامل داشته باشد؛ اما صبر کنید! آنچه پس از این حجم از تشدید اقدامات، تعقیب‌ها و بازداشت‌ها علیه علما رخ داده، نشان‌دهنده میزان مقاومت و عدم تسلیم عموم پیروان این تشیع است؛ کسانی که فعالیت علما و عمل آنان را خط قرمزی می‌دانند که تحت هیچ تهدیدی، هرچند بزرگ، بر سر آن مذاکره نخواهند کرد؛ با این قاعده که: «اگر قرار است همه ما را زندانی کنند، پس همه را زندانی کنید؛ ما بر دین و عقیده خود سازش نخواهیم کرد».
نظر شما