به‌گزارش قدس آنلاین، غزه از سه سال پیش در سایه سکوت و بی تفاوتی برخی کشورها و در عین حال حمایت کشورهایی مانند آمریکا از جنایتکاران، شاهد جنایت های بی شماری بوده است؛ این منطقه این روزها با بحرانی روبه‌روست که ابعاد آن فقط با شمارش شهدا و مجروحان قابل توضیح نیست. نزدیک به سه سال جنایت علیه مردم بی دفاع این منطقه، این باریکه را هم‌زمان با بحران انسانی، فروپاشی زیرساختی و مسئله‌ای عظیم برای بازسازی روبه‌رو کرده است.
آخرین آمار وزارت بهداشت غزه در ۵ اکتبر ۲۰۲۶، شمار شهدا را ۷۴ هزار و ۲۴۳ نفر و مجروحان را ۱۷۵ هزار و ۲۳۲ نفر اعلام کرده است. از زمان برقراری آتش‌بس اکتبر ۲۰۲۵ نیز دست‌کم یک هزار و ۴۶۰ فلسطینی به شهادت رسیده و بیش از پنج هزار و ۱۱۶ نفر زخمی شده‌اند؛ یعنی آتش‌بس به معنای پایان جنایت ها نبوده است. در میان آمار کلی، کودکان، زنان و سالمندان سهم زیادی دارند. در آخرین داده تفکیک‌شده دستگاه آمار فلسطین در ۱۸ ژوئیه ۲۰۲۶، ۱۸ هزار و ۵۹۲ کودک، ۱۲ هزار و ۴۰۰ زن و ۴ هزار و ۴۱۲ سالمند در شمار شهدای غزه ثبت شده‌اند. همین داده‌ها از شهادت یک هزار و ۴۱۱ نفر از کارکنان درمان، ۲۵۲ خبرنگار، ۸۰۰ نفر از کارکنان آموزشی، ۲۰۳ کارمند سازمان ملل و ۱۱۳ نیروی دفاع مدنی خبر می‌دهد. حدود ۱۱ هزار و ۲۰۰ نفر نیز مفقود هستند و نزدیک به ۴ هزار و ۷۰۰ نفر از مفقودان را زنان و کودکان تشکیل می‌دهند.
مجروحانی که جنگ برای سال‌ها با آنها می‌ماند
۱۷۵ هزار مجروح فلسطینی تنها یک عدد نیست. سازمان جهانی بهداشت در آخرین برآورد تفصیلی خود اعلام کرده بود نزدیک به ۴۲ هزار نفر در غزه دچار آسیب‌های تغییردهنده زندگی شده‌اند که حدود یک‌چهارم آنها کودک هستند. بیش از پنج هزار قطع عضو نیز ثبت شده و هزاران نفر با آسیب‌های شدید اندام‌ها، نخاع، مغز و سوختگی‌های گسترده به توان‌بخشی طولانی‌مدت نیاز دارند. یونیسف نیز تا پایان ژوئن ۲۰۲۶ شمار کودکان مجروح را حدود ۴۵ هزار نفر اعلام کرده که بیش از ۱۱ هزار نفر از آنان آسیب‌های تغییردهنده زندگی داشته‌اند.
نظام درمانی غزه از مهم‌ترین اهداف این جنگ بوده است. ارزیابی سازمان جهانی بهداشت در مارس ۲۰۲۶ از ۳۵ بیمارستان نشان می‌دهد هفت بیمارستان کاملاً تخریب شده، ۲۶ بیمارستان آسیب دیده و فقط ۱۹ مرکز، یعنی ۵۴ درصد، حتی به‌صورت نیمه‌فعال قادر به ارائه خدمات بوده‌اند. در این ارزیابی هیچ بیمارستانی کاملاً فعال نبود و کمبود دارو، تجهیزات و سوخت ظرفیت درمانی را به‌شدت محدود کرده است.
آسیب دیدن ۹۸درصد مدارس غزه/۴۲۰هزار کودک به امکانات آموزشی دسترسی ندارند
بر اساس ارزیابی یونیسف در آوریل ۲۰۲۶، نزدیک به ۹۸ درصد ساختمان‌های مدارس غزه آسیب دیده‌است، بیش از ۹۳ درصد نیازمند بازسازی اساسی یا کامل‌اند و حدود ۸۱ درصد مستقیماً مورد اصابت قرار گرفته‌است. حدود ۷۰۰ هزار کودک چهار تا ۱۷ ساله نزدیک به سه سال آموزش حضوری را از دست داده‌اند و ۴۲۰ هزار کودک همچنان هیچ دسترسی به آموزش حضوری ندارند. بازگشایی محدود مراکز آموزشی بیشتر اقدامی اضطراری برای جلوگیری از از دست رفتن یک نسل است.
در حوزه اماکن عبادی نیز تخریب گسترده است. وزارت اوقاف غزه در اوت ۲۰۲۶ اعلام کرد از مجموع یک هزار و ۲۷۵ مسجد پیش از جنگ، یک هزار و ۷۶ مسجد به‌طور کامل تخریب و ۱۶۵ مسجد دیگر به‌صورت جزئی آسیب دیده‌اند.
تلاش صهیونیست ها برای خاموش کرین صیای حقیقت
صهیونیست ها طی سه سال نسل کشی در نوار غزه تلاش کرده اند مانع رسیدن اخبار جنایت هایشان به مردم جهان شوند و در این چارچوب، روزنامه‌نگاران فلسطینی بهای سنگینی برای گزارش حقیقت پرداختند. رژیم اسرائیل طی این مدت ۲۶۳ روزنامه‌نگار را به شهادت رساند، در حالی که صدها نفر دیگر زخمی، دستگیر یا آواره شدند. علاوه بر این، اکثر دفاتر و مؤسسات رسانه‌ای در نوار غزه ویران شده است.
روزنامه‌نگاران غزه خانه، محل کار و بسیاری از اعضای خانواده خود را از دست دادند. بسیاری از آنها مجبور شدند برای ادامه فعالیت خود به مکان‌های بمباران شده، اردوگاه‌های آوارگان و بیمارستان‌ها نقل مکان کنند.
غزه؛ شهری زیر آوار/ آوارگی بیش از یک میلیون و ۹۰۰هزار نفر
تصاویر ماهواره‌ای سازمان ملل نشان می‌دهد تا ۱۶ ژوئن ۲۰۲۶ حدود ۲۰۱ هزار و ۲۹۰ سازه، معادل ۸۲ درصد کل سازه‌های غزه، آسیب دیده‌است. از این میان ۱۳۴ هزار و ۴۲۲ سازه کاملاً تخریب شده و ۳۲۸ هزار و ۶۲۷ واحد مسکونی آسیب دیده است. بیش از ۱.۹ میلیون نفر نیز در جریان جنگ بارها آواره شده‌اند و بیش از ۶۰ درصد جمعیت خانه‌های خود را از دست داده‌اند. حجم آوار، تصویر دیگری از ابعاد ویرانی است. برآوردهای سازمان ملل از ایجاد بیش از ۶۰ میلیون تن آوار حکایت دارد؛ حجمی که پاکسازی آن چندین سال طول می کشد. این آوار علاوه بر مانع بودن برای بازسازی، خطر مواد منفجره و فروریختن ساختمان‌های آسیب‌دیده را نیز افزایش می‌دهد.
برآورد نهایی مشترک سازمان ملل، اتحادیه اروپا و بانک جهانی در آوریل ۲۰۲۶، نیاز غزه برای احیا و بازسازی طی یک دهه را ۷۱.۴ میلیارد دلار اعلام کرد. از این رقم ۳۵.۲ میلیارد دلار خسارت مستقیم و ۲۲.۷ میلیارد دلار زیان اقتصادی و اجتماعی است؛ ۲۶.۳ میلیارد دلار نیز فقط برای ۱۸ ماه نخست نیاز است. مسکن با ۱۶.۲ میلیارد دلار، کشاورزی و نظام غذایی با ۱۰.۵ میلیارد دلار، بهداشت با ۱۰ میلیارد دلار و تجارت و صنعت با ۹ میلیارد دلار، بزرگ‌ترین نیازهای بازسازی را تشکیل می‌دهند. اقتصاد غزه نیز ۸۴ درصد کوچک شده و ارزیابی سازمان ملل می‌گوید سطح توسعه انسانی این باریکه حدود ۷۷ سال عقب رفته است.
غزه سه سال پس از آغاز دور جدید نسل کشی؛ مساله‌ای فراتر از توقف جنگ
در سومین سالگرد هفتم اکتبر، کاهش نسبی شدت درگیری به معنای پایان بحران نیست. نزدیک به یک سال از آتش‌بس اکتبر ۲۰۲۵ گذشته، اما حملات و تلفات ادامه داشته، بخش بزرگی از غزه همچنان با محدودیت شدید دسترسی روبه‌روست و بازسازی در مقیاس بزرگ هنوز آغاز نشده است. گزارش‌های سازمان ملل نیز تأکید دارند که روند بازگشت به زندگی عادی و بازسازی گسترده هنوز با موانع جدی سیاسی، امنیتی و مالی روبه‌روست. مسئله غزه دیگر فقط توقف جنگ نیست؛ پاکسازی آوار، اسکان دوباره آوارگان، احیای بیمارستان‌ها و مدارس و بازگرداندن خدمات حیاتی به منابع مالی عظیم، امنیت پایدار و یک سازوکار سیاسی روشن نیاز دارد.
به همین دلیل، کارنامه سه سال جنایت علیه فلسطینی ها را باید هم در شمار ده‌ها هزار کشته و صدها هزار مجروح دید و هم در شهری که بخش اعظم ساختمان‌هایش آسیب دیده و بخش مهمی از خدمات حیاتی آن از کار افتاده است. بحران غزه، حتی پس از خاموش شدن سلاح‌ها، سال‌ها ادامه خواهد داشت.
نظر شما