خداشناسی کودکان: آیا خدا هم مثل ما می‌خوابد؟

«مامان، خدا هم شب‌ها می‌خوابه؟ وقتی ما می‌خوابیم، خدا هم چشم‌هاشو می‌بنده و می‌خوابه؟»

ببین عزیزم، تو وقتی یک روز کامل بازی می‌کنی، می‌دَوی، مدرسه می‌ری و کلی کار انجام می‌دی، کم‌کم خسته می‌شی. آخر شب دیگه مثل صبح انرژی نداری، چشمهات سنگین میشه و دلت می‌خواد بری بخوابی. خوابت که می‌بره، بدنت استراحت می‌کنه تا دوباره جون بگیره و روز بعد بتونی بازی کنی و کارهات رو انجام بدی.

حتماً برات پیش اومده که خیلی خسته باشی و حتی حوصله بازی هم نداشته باشی. اینجاست که می‌فهمی بدنت به استراحت نیاز داره. پس ما می‌خوابیم چون خسته می‌شیم و بدنمون نیاز داره دوباره نیرو بگیره.

حالا یک سؤال دیگه: اگر کسی هیچ‌وقت خسته نشه، آیا باز هم به خواب نیاز داره؟

خدا هیچ‌وقت خسته نمی‌شه. خدا کسیه که ما و همه چیزهایی رو که می‌بینیم آفریده و برای انجام کارهاش به استراحت نیاز نداره. خستگی و ناتوانی برای ما آدم‌هاست، نه برای خدا.

مثلاً ما وقتی چند ساعت راه می‌ریم، بالاخره باید بشینیم و استراحت کنیم. اگر مدت زیادی چیزی رو بلند کنیم، دستمون خسته میشه و باید زمینش بذاریم. اگر یک روز کامل بازی کنیم، شب خوابمون می‌گیره. چون توان و نیروی ما محدوده.

اما خدا این‌طور نیست. توانایی خدا هیچ‌وقت تموم نمی‌شه که لازم باشه با خواب دوباره نیرو پیدا کنه. خدا همیشه تواناست و خستگی به سراغش نمیاد.

پس وقتی شب میشه و تو می‌ری توی رختخواب، لازم نیست فکر کنی خدا هم مثل تو خوابیده. تو می‌خوابی چون بدنت به استراحت نیاز داره، اما خدا چنین نیازی نداره عزیزم