در آیین نکوداشت علامه سید ابوالحسن حافظیان که آوازه خدمت و سلوکش تا شبه‌قاره هند امتداد یافته، از ناشناخته بودن این شخصیت علمی و عرفانی در ایران گفته شد؛ فردی که از زمره عالمان وارسته و نفوس مهذب بود که عمر خویش را در طلب معرفت، ترویج معارف اهل بیت (ع) و خدمت به بندگان خدا سپری کرد و در نهایت آرام و سبک‌بال با سلام بر ثامن الحجج (ع) به وصال حق رسید.
در این مراسم حکیمه دبیران، رئیس اسبق دانشگاه الزهرا(س)؛ منوچهر صدوقی‌سها، استاد و پژوهشگر حکمت و عرفان اسلامی؛ مهدی مهدوی‌پور، استاد حوزه و دانشگاه؛ فرزانه اعظم لطفی، عضو هیئت علمی دانشگاه تهران؛ سیده فیروزه حافظیان، شاعر، نویسنده و فرزند علامه حافظیان رضوی(ره) و محمود شالویی به سخنرانی پرداختند و ابعاد مختلف شخصیت علمی، فلسفی و عرفانی آن مرحوم را بررسی کردند.
علامه حافظیان آن‌گونه که شایسته است در ایران شناخته نشده است
محمود شالویی، رئیس انجمن آثار و مفاخر فرهنگی در ابتدای نشست با اشاره به ضرورت معرفی و بازشناسی شخصیت‌های برجسته علمی و عرفانی کشور، گفت: مرحوم علامه حافظیان با وجود جایگاه و آوازه‌ای که در خارج از مرزهای ایران، به‌ویژه در کشور هندوستان داشت، آن‌گونه که شایسته است در سرزمین خود شناخته نشده است. بیش از سه سال پیش، دکتر سید محمد حسینی، وزیر پیشین فرهنگ و ارشاد اسلامی در تماس تلفنی با بنده بر ضرورت برگزاری مراسمی در انجمن آثار و مفاخر فرهنگی برای معرفی و بزرگداشت شخصیت علامه حافظیان تأکید کردند. پس از آن، نشست‌ها و گفت‌وگوهایی با سرکار خانم سیده فیروزه حافظیان، فرزند ایشان و جمعی از دوستان و علاقه‌مندان برگزار شد تا زمینه برپایی این محفل فراهم شود.
رئیس انجمن آثار و مفاخر فرهنگی با تأکید بر اینکه شخصیت‌هایی چون علامه حافظیان را نمی‌توان صرفاً در چارچوب علوم و دانش‌های متعارف بررسی کرد، افزود: آنچه چنین شخصیت‌هایی را ماندگار و نامشان را در دل‌ها زنده نگه می‌دارد، ارتباط عمیق و پیوند استواری است که با خداوند برقرار کرده‌اند. دستاوردهای علمی و پژوهشی، به‌تنهایی نمی‌توانند حقیقت مسیر معنوی آنان را توضیح دهند بلکه عنایت الهی و پیوند قلبی با حق و حقیقت است که زمینه تعالی و وصول آنان را فراهم می‌کند.
وی با اشاره به حضور و تأثیرگذاری علامه حافظیان در کشور هندوستان، بیان کرد: اگر حافظیان توانسته است در سرزمینی چون هندوستان حلقه‌ای از علاقه‌مندان را گرد خود جمع کند، این امر نه برای جلب توجه به شخصیت خویش، بلکه برای هدایت انسان‌ها به سوی خداوند و حقیقت بوده است. این ویژگی از آن انسان‌هایی است که دل پاک و بی‌آلایش خود را در مسیر سلوک الی‌الله قرار داده‌اند. خداوند به قلب انسان‌ها نظر می‌کند و ارزش اعمال را باید در نسبت آن‌ها با حقیقت و اخلاص جست‌وجو کرد. شخصیت‌هایی چون حافظیان توانسته‌اند از تعلقات دنیوی عبور کنند و مسیر معرفت و حقیقت را در پیش گیرند.
وی با اشاره به آیه «إِنَّ الْإِنْسَانَ لَفِی خُسْرٍ» از سوره عصر، ایمان و عمل صالح را راه رهایی انسان از خسران دانست و افزود: گردهمایی امروز ما برای یادآوری شخصیتی انسانی است که مسیر زمین به سوی آسمان را به‌درستی پیمود.
شالویی در بخش دیگری از سخنان خود از انتشار کتابی شامل خاطرات، نوشته‌ها و مقالات پژوهشگران و افرادی که با علامه حافظیان آشنایی داشته یا درباره شخصیت و آثار او تحقیق کرده‌اند، خبر داد و اظهار کرد: این اثر هم‌زمان با برگزاری آیین بزرگداشت منتشر شده و در اختیار علاقه‌مندان قرار می‌گیرد.
وی همچنین از پیگیری برای انتشار تمبر یادبود علامه حافظیان خبر داد و افزود: طرح پیشنهادی این تمبر به اداره پست ارسال شده است و امیدواریم به‌زودی تمبر یادبود این شخصیت علمی و عرفانی منتشر شود. البته ضروری است که برنامه‌های معرفی و بزرگداشت مفاخر به برگزاری یک آیین محدود نشود؛ بلکه باید زمینه‌های گسترده‌تری برای شناساندن این شخصیت‌ها، به‌ویژه به نسل جوان، فراهم شود. نسل امروز بیش از هر زمان دیگری به شناخت بزرگان و الگوهای علمی، فرهنگی و معنوی خود نیاز دارد. اگر نسل جوان مفاخر و سرمایه‌های فرهنگی خویش را به‌درستی بشناسد، با اتکا به این میراث ارزشمند می‌تواند مسیر فکری و فرهنگی خود را آگاهانه‌تر انتخاب کند.
اولیای خدا مقامات معنوی را در همین زندگی مادی به دست آوردند
منوچهر صدوقی‌سها در ادامه نشست به بیان ابعادی از مقامات معنوی، خدمات و ویژگی‌های اخلاقی این عالم فرزانه اشاره کرد و گفت: مقامات و درجاتی که اولیای خدا دارند، در همین دنیای مادی و در میان همین مردم است؛ آنان نیز مانند سایر بشر زندگی می‌کنند، می‌خورند، عصبانی می‌شوند و خوشحال می‌گردند و تمامی الزامات حیات مادی بر آن‌ها نیز جریان دارد، اما در عین حال از مقاماتی برخوردارند که مختص خودشان است و دیگران به آن راه ندارند؛ آنان از اسارت مواد و مادیات بیرون آمده و به مراتب بلندی دست یافته‌اند که ظهور آن در قالب معجزات، کرامات و اموری است که از انبیای الهی و اولیا ظاهر می‌شود.
صدوقی‌سها با اشاره به سه نکته برجسته درباره خدمات و آثار مرحوم علامه حافظیان، گفت: نخستین توفیق بزرگ آن مرحوم، مشارکت و نقش‌آفرینی در ساخت ضریح مطهر حرم مطهر حضرت امام رضا (ع) بود که عظمت آن بر دوستان و آشنایان پوشیده نیست. مطلب دوم، اثر شریف «لوح محفوظ» است؛ انسان عظمت این اثر را به وضوح می‌بیند، حتی اگر هیچ سررشته‌ای از مهندسی، معماری یا علوم ریاضی نداشته باشد، با این حال نمی‌تواند عظمت آن را انکار کند. این کتاب نشانه‌ای است از دریافت‌هایی خاص که نمونه آن را می‌توان به یک فرد ناشنوا تشبیه کرد که وارد یک سالن ارکستر بزرگ شود؛ اگرچه جزئیات را به طور کامل درک نکند، ولی به عظمت و جریان داشتن امری خارق‌العاده پی می‌برد.
این پژوهشگر فلسفه و عرفان با اشاره به ویژگی‌های مردمی و مخلصانه علامه حافظیان، افزود: آخرین مطلب، مسئله مراجعات مردمی و خدمات ایشان و اصحابشان بود که بنده و امثال من آن را به چشم خود لمس کرده‌ایم. هر بیمار و شخص گرفتاری با امید وارد خانه ایشان می‌شد و قطعاً پاسخ می‌گرفت؛ این ویژگی تنها مختص خود ایشان نبود، بلکه اشخاصی را نیز در تهران و سایر مناطق تربیت کرده بودند که مورد مراجعه مردم بودند. از برکات مرحوم آقای حافظیان این بود که با وجود هجوم جمعیت و مراجعات فراوان، هیچ‌گاه چشمداشت مادی نداشتند. در روزگاری که گاه دیده می‌شود برخی افراد با تعصب و ادعا، در ازای دعا کردن یا وقت دادن مبالغی دریافت می‌کنند، خانه آن مرد بزرگ هزاران نفر را بدون چشمداشت مادی پناه می‌داد و انرژی معنوی می‌بخشید.
علم، معرفت و خدمت به خلق، سه جلوه برجسته سیره علامه حافظیان بود
در ادامه نشست حجت‌الاسلام والمسلمین احمد مروی، تولیت آستان قدس رضوی در پیامی به آیین بزرگداشت علامه سید ابوالحسن حافظیان رضوی با تأکید بر پیوند علم، تهذیب نفس و خدمت به خلق در سیره عالمان دینی، ایشان را از جمله شخصیت‌های برجسته و وارسته‌ای دانست که عمر خویش را در مسیر کسب معرفت، ترویج معارف اهل بیت(ع) و خدمت به بندگان خدا سپری کرد.
در متن پیام ارسالی از سوی تولیت آستان قدس رضوی آمده است: دانش آنگاه بر بلندای فضیلت می‌نشیند که با تهذیب جان، صدق بندگی و خدمت به خلق خدا پیوند یابد. تاریخ تشیع گواه حیات پربرکت مردانی است که از رهگذر مجاهدت علمی و معنوی، علم را چراغ هدایت، معرفت را مایه عقول و خدمت را جلوه ایمان خویش ساختند و نام و یادشان به برکت اخلاص و آثار ماندگارشان در صحیفه فرهنگ اسلامی جاودانه شد.
مرحوم علامه سید ابوالحسن حافظیان خراسانی(ره) از زمره عالمان وارسته و نفوس مهذب بود که عمر خویش را در طلب معرفت، ترویج معارف اهل بیت عصمت و طهارت(ع) و خدمت به بندگان خدا سپری کرد. پرورش در فضای قدسی مشهدالرضا(ع) و بهره‌مندی از محضر عالمان ربانی همچون مرحوم حاج شیخ حسن‌علی اصفهانی و آیت‌الله سید موسی زرآبادی، از ایشان شخصیتی ساخت که در سیره‌اش علم، عمل و سلوک معنوی از التزام به شریعت جدا نبود.
تبحر علامه حافظیان در دانش‌های گوناگون و آثار به‌جامانده از ایشان، جلوه‌ای از وسعت دانش و اهتمام علمی آن مرحوم بود. پیوند عمیق حیات معنوی علامه حافظیان با بارگاه ملکوتی حضرت رضا(ع) و ساماندهی و نظارت بر ساخت ضریح چهارم مرقد مطهر رضوی، مشهور به «شیر و شکر»، گواهی روشن بر ارادت عالمانه و اخلاص عملی این عالم بود، چرا که خدمت به ساحت قدسی امام رضا(ع) در ساخت این اثر نفیس که سالیان متمادی در کانون دلدادگی زائران و مجاوران آن امام همام قرار داشت، جلوه‌ای ماندگار از پیوند ایمان، هنر و معرفت در تاریخ است.
حضور اثرگذار علامه حافظیان در سرزمین هند و اهتمام ایشان به نشر معارف اسلامی، ارتباط با عالمان و پیروان ادیان و انجام خدمات دینی و اجتماعی، نشان‌دهنده همت بلند و افقی فراتر از مرزهای جغرافیایی است. سیره علامه حافظیان یادآور این حقیقت است که تبلیغ معارف اهل بیت(ع)، آنگاه که با اخلاص، فضیلت اخلاقی و خدمت به انسان‌ها همراه شود، می‌تواند در جان‌ها نفوذ کند و پیوندی پایدار میان دل‌ها پدید آورد.
شخصیت‌های معنوی و عرفانی به نسل جوان معرفی شود
سیدمحمد حسینی، وزیر پیشین فرهنگ و ارشاد اسلامی در ادامه با اشاره به ابعاد علمی، معنوی و عرفانی شخصیت مرحوم حافظیان، این عالم برجسته را از نوادر روزگار و از چهره‌های کم‌نظیر در علوم غریبه و سلوک معنوی توصیف کرد و گفت: سخن گفتن درباره بزرگان و شخصیت‌های معنوی دشوار است چرا که آنان در زمان حیات خود کمتر حاضر می‌شدند درباره شخصیت و خدماتشان سخنی گفته شود یا مراسم بزرگداشت برایشان برگزار شود؛ در حالی که جامعه، به‌ویژه نسل جوان و دانشگاهیان، به شناخت این الگوهای فرزانگی نیاز دارد.
وی با اشاره به دیدگاه استاد محمدرضا حکیمی درباره علامه حافظیان، افزود: استاد حکیمی درباره ایشان گفته است که در علوم غریبه نظیری نداشت و از نوادر روزگار بود. همچنین ایشان را از اصحاب استقامت و مداومت در ریاضت‌های شرعی، بدون انحراف در عقیده و عمل و از استادان مسلم علوم غریبه معرفی کرده است.
حسینی با تأکید بر ضرورت معرفی شخصیت‌های معنوی و عرفانی به نسل جوان، تصریح کرد: امروز جهان با بحران معنویت مواجه است و مادیات نتوانسته پاسخگوی نیازهای عمیق روحی انسان باشد. در چنین شرایطی، معرفی عرفان اصیل اسلامی و شخصیت‌هایی همچون علامه حافظیان اهمیت دوچندان دارد؛ چراکه غفلت از این میراث ارزشمند می‌تواند زمینه‌ساز گرایش جوانان به جریان‌های عرفانی نوظهور و انحرافی شود.
وی با اشاره به ویژگی‌های اولیای الهی، گفت: تفاوت انسان‌های عادی با اولیای خدا در این است که آنان در پس ظواهر زندگی، به حقایق عالم و سرای آخرت توجه دارند. از همین رو، باید شخصیت‌هایی را به جامعه معرفی کنیم که همنشینی با آنان انسان را به یاد خدا می‌اندازد و بر علم، معرفت و توجه او به آخرت می‌افزاید.
وزیر پیشین فرهنگ و ارشاد اسلامی در ادامه به ارادت ویژه علامه حافظیان به امام خمینی(ره) اشاره کرد و گفت: این ارادت را می‌توان از دو جهت بررسی کرد؛ نخست، آشنایی و شناخت ایشان از ابعاد عرفانی و معنوی امام خمینی(ره) و آثار عرفانی و اخلاقی ایشان، از جمله شرح دعای سحر، مصباح الهدایه، شرح حدیث جنود عقل و جهل و کتاب‌های اخلاقی و عرفانی امام و دوم، روحیه مبارزه، شجاعت و سلحشوری امام خمینی(ره).
وی افزود: در دوران غربت و محدودیت‌های دوران تبعید امام، علامه حافظیان با صراحت ارادت خود را به ایشان نشان می‌داد و حتی پس از انتقال امام از نجف به پاریس، با نگاه امیدوارانه خود، این جابه‌جایی را فرصتی برای پیشبرد اهداف نهضت اسلامی می‌دانست.
وی همچنین با اشاره به سلوک عبادی علامه حافظیان، اظهار کرد: تهجد، شب‌زنده‌داری، مناجات و راز و نیاز با پروردگار از ویژگی‌های برجسته ایشان بود. این ویژگی‌ها را می‌توان در توصیف امیرالمؤمنین(ع) از متقین در خطبه همام مشاهده کرد؛ آنجا که از شب‌زنده‌داری و ارتباط عمیق بندگان شایسته خدا با پروردگار سخن گفته می‌شود.
حسینی در بخش دیگری از سخنانش به اقامت طولانی علامه حافظیان در هندوستان اشاره کرد و با یادآوری اینکه ایشان به دلیل بیماری و شرایط جسمانی به این منطقه سفر کرده بود، توضیح داد: تحمل درد و رنج و حفظ آرامش و استقامت در چنین شرایطی، جلوه‌ای از بزرگواری و رضایت ایشان به تقدیر الهی بود. جامعه امروز بیش از هر زمان دیگری به الگوهایی نیاز دارد که معنویت، معرفت، استقامت و بندگی خدا را در زندگی خود به نمایش گذاشته‌اند؛ شخصیت‌هایی که آشنایی با سیره و آثار آنان می‌تواند چراغ راه نسل جوان باشد.
نقش علامه در اعلام جهانی بودن اسلام
در این نشست، حکیمه دبیران، رئیس اسبق دانشگاه الزهرا(س) به سخنرانی پرداخت و ابعاد تازه‌ای از زندگی، مجاهدت‌ها و آثار مرحوم علامه سیدابوالحسن حافظیان را تشریح کرد و گفت: علامه پس از مشورت با پدر و مادر و اخذ اجازه از آنان، راهی هندوستان شد و اجر صبر بر بیماری، مجاهدت‌ها و ریاضت‌های شرعیه و همچنین اظهار ادب و احترام به والدین را در آن خطه از رسول خدا(ص) دریافت کرد. ثمره این سفر و مجاهدت‌ها، توفیق در طراحی، تنظیم و نگارش اثر ماندگار «لوح محفوظ» در مدح اسماء و صفات زیبای پیامبر رحمت(ص) بود؛ چنان‌که خود ایشان در اشعارش به این امر تصریح کرده است که پس از بیماری طولانی، با اجازه والدین و به شوق هندوستان، عمر دوباره‌ای یافته است.
رئیس اسبق دانشگاه الزهرا(س) با اشاره به ابعاد گوناگون اقامت علامه حافظیان در شهرهایی چون کراچی، دهلی، کشمیر و منطقه صوفی پوره، افزود: مجاهدت‌های سخت در هند، از جمله اقامت در جنگل‌ها، خدمت خالصانه به مردم مسلمان منطقه، ساخت مساجد و بنای مقدس بر فراز کوه در جوار صوفی پوره کشمیر و مباحثه با مرتاضان هندی، همگی گویای اخلاص، شجاعت خدادادی و فضای روحانی حاکم بر زندگی ایشان بود. سفر ایشان در فروردین‌ماه سال ۱۳۸۸ به کشمیر و مشاهده شور و شوق خالصانه مردم باصفای صوفی‌پوره، انگیزه مضاعفی برای تفحص در زندگی پرافتخار این عالم ربانی ایجاد کرده است.
دبیران در ادامه به معرفی اثر ارزنده علامه حافظیان یعنی «لوح محفوظ» پرداخت و آن را آمیزه‌ای از عشق، ادب، علم و هنر دانست و گفت: علامه حافظیان پس از سال‌ها سیر و سیاحت در دیار مختلف، کسب علوم و فنون و محضر اساتید بزرگ، با تکیه بر علم اعداد و دستورات قرآن کریم، لوحی منطبق با آیات مبارک الهی در مدح و منقبت سیدالمرسلین و رحمت للعالمین(ص) به یادگار گذاشته است. انتخاب ده‌ها اسم و صفت از پیامبر اعظم(ص) همچون شمع کائنات،هادی جهان، شرف گیتی و سید البشر نشان‌دهنده توجه عمیق ایشان به جهانی بودن دعوت آن حضرت است.
سلوک علامه حافظیان بر پایه مبانی شرعی، آموزه‌های اهل بیت(ع) و مبتنی بر تهذیب نفس بود
حجت‌الاسلام مهدی مهدوی‌پور، استاد حوزه و دانشگاه نیز به عنوان سخنران بعدی نشست به جایگاه آمد و گفت: علامه حافظیان شخصیتی اهل دانش، ریاضت و سلوک معنوی بود که با مجاهدت‌های دشوار و پیوند عمیق با خداوند متعال، به مقامات عالی معنوی دست یافت و خدمت به خلق را سرلوحه زندگی خود قرار داد.
وی با اشاره به آشنایی خود با علامه حافظیان پیش از انقلاب اسلامی، گفت: در سفری به کراچی، توفیق دیدار با ایشان را پیدا کردم و علامه نسخه‌هایی از کتاب «لوح محفوظ» را در اختیارم گذاشت. این اثر بهترین سوغات سفر من به ایران بود و آن را به دوستان و آشنایان معرفی کردم.
مهدوی‌پور با اشاره به مأموریت پانزده‌ساله خود در هندوستان، افزود: در پنج سفر به کشمیر، از روستای صوفی‌پوره، محل اقامت علامه دیدن کردم و از نزدیک با خاطرات مردم درباره خدمات و برکات حضور ایشان آشنا شدم. همچنین از آستانه‌ای در ارتفاعات رشته‌کوه ترال که محل ریاضت علامه بود، بازدید کردم.
وی، برگزاری همایش بین‌المللی «عرفان اسلامی و سلوک معنوی علامه حافظیان» در دانشگاه ملی اسلامیه دهلی در سال ۱۳۹۴ را از اقدامات مؤثر در معرفی این شخصیت دانست و گفت: در ادامه این فعالیت‌ها، بنیاد علامه حافظیان و مدرسه‌ای در صوفی‌پوره تأسیس شد و برای ساماندهی آستانه و حفظ منزل ایشان نیز اقداماتی صورت گرفت. آنچه باید در مورد ایشان گفت آن است که سلوک علامه حافظیان بر پایه مبانی شرعی و آموزه‌های اهل بیت(ع) و مبتنی بر تهذیب نفس بود؛ مسیری دشوار که ایشان را به مراتب والای معنوی رساند.
رنگ در نگاه علامه حافظیان، زبان اندیشه و معرفت است
در ادامه فرزانه اعظم لطفی، عضو هیئت علمی دانشگاه تهران سخنرانی خود را به بررسی اسرار و رموز رنگ در کتاب «لوح محفوظ» اختصاص داد و گفت: علامه حافظیان در شرح و تفسیر «لوح محفوظ» از مفهوم رنگ دگر سخن گفته و در این اثر، رنگ‌ها را فراتر از جلوه‌های ظاهری و طبیعی با اندیشه‌های عرفانی پیوند داده است.
لطفی با اشاره به تمثیلی از علامه درباره اسبی که با دیدن تصویر خود در آب از عبور امتناع می‌کرد، افزود: حافظیان از این حکایت برای بیان ضرورت شکستن غرور و خودبینی بهره می‌گیرد و رسیدن به مقصود را در گرو فروتنی، اعتراف به ناتوانی و توکل به لطف الهی می‌داند.
عضو هیئت علمی دانشگاه تهران با بیان اینکه علامه میان حروف، اعداد و کلمات نوعی تناسب، انس و محبت قائل بود، گفت: در نگاه ایشان، رنگ نیز زبان اندیشه و معرفت است؛ رنگ سبز نماد رویش و امید، آبی نشانه آرامش و خیرخواهی و رنگ سرخ، گاه نماد هشدار و گاه نشانه شور و شهادت است.
وی در پایان با اشاره به تواضع علامه حافظیان پس از نگارش این اثر، گفت: با وجود همه دانش و دریافت‌های معنوی، ایشان همچنان خود را در آغاز راه می‌دید و همین فروتنی، از ویژگی‌های برجسته شخصیت عرفانی او بود.
«با دوستان مروّت، با دشمنان مدارا»؛ درس‌های عملی علامه حافظیان برای زیست مؤمنانه
سیده فیروزه حافظیان، فرزند علامه حافظیان، ضمن تقدیر از برگزارکنندگان و اساتید حاضر، گوشه‌هایی از زندگانی، سیره اخلاقی و لحظات واپسین حیات پدر را روایت کرد و با تمسک به کلام امیرالمؤمنین علی(ع)، گفت: درس بنیادین پدر به ما همواره «توکل به ذات احدیت» بود و تنها با اتکا به حق و تمسک به انوار اهل بیت(ع) است که می‌توان در این صراط نورانی که از خطه توس تا شبه‌قاره هند امتداد یافته است، گام برداشت؛ بزرگانی که وارثان راستین انبیا و اجداد طاهرین خویش بودند و به اذن الهی، حائز فضایل و کرامات معنوی شدند.
وی با اشاره به آموزه‌های تربیتی پدر در سال‌های نوجوانی و جوانی، بیان کرد: زیستن در محضر پدری که دغدغه گره‌گشایی از گرفتاری‌های مردم در سیره عملی‌اش موج می‌زد، بزرگ‌ترین توفیق بود؛ سلوکی مبتنی بر اینکه خدمت خالصانه به بندگان تنها برای رضای خالق صورت گیرد. در ۱۰ سالگی، پدرم این بیت مشهور حافظ را با خط خویش برایم نگاشت و با فصاحت به اقتضای سنم شرح داد و فرمود این خلاصه‌ای از مسیر زندگی است: «آسایش دو گیتی تفسیر این دو حرف است/ با دوستان مروّت با دشمنان مدارا».
فرزند مرحوم حافظیان در ادامه به تشریح لحظات پایانی حیات و عروج معنوی پدر پرداخت و گفت: پدرم با وجود بیش از نیم قرن ابتلا به بیماری ریوی، همواره شکیبا بود و زبانش به ذکر الهی و درود بر «رحمة للعالمین» مترنم می‌ماند، به‌گونه‌ای که به همگان توصیه می‌فرمود همواره نام و یاد پیامبر رحمت(ص) را بر زبان داشته باشند. در ساعات احتضار، چشم‌ها بسته بود اما جانش از شوق دیدار و وصال حق حکایت می‌کرد؛ زمزمه‌هایی چون باز شدن ابواب بهشت، استشمام عطر فردوس، پیشواز بانوی ستم‌دیده از شام و سرانجام نجوا با سلام بر حضرت ثامن‌الحجج علی‌بن‌موسی‌الرضا(ع) درفضای خانه طنین‌انداز شد تا آنکه آرام و سبک‌بال به دیار باقی پرکشید.
وی در بخش دیگری از سخنان خود به دیدارهای مکرر خانواده با مراجع عظام تقلید اشاره کرد و گفت: در دیداری که با حضرت آیت‌الله‌العظمی وحید خراسانی داشتیم ـ ایشان دوستی دیرینه‌ای با پدر داشتند ـ بر لزوم پژوهش اصیل درباره سیره ایشان تأکیده کرده و صریحاً فرمودند: «جهت شناساندن شخصیت دینی و علمی ایشان به مردم ایران و جهان باید اقدامی جدی صورت گیرد؛ کار درباره حافظیان یا باید فاخر و شایسته باشد یا انجام نشود».
در پایان نشست از کتاب زندگینامه و خدمات علمی و فرهنگی علامه حافظیان که به همت انجمن آثار و مفاخر فرهنگی منتشر شده است، رونمایی و لوح سپاس و نشان زرین انجمن و هدیه تولیت آستان مقدس رضوی به خانواده علامه حافظیان رضوی تقدیم شد.
نظر شما