در سالروز شهادت حضرت فاطمه(س) که مسلمانان در سوگ بانوی بزرگ اسلام در حال اقامه عزا هستند؛ این پرسش همواره همراه ماست که حضرت زهرا (س) در نگاه پیامبر اکرم (ص) چه جایگاهی داشتند و چرا میان همه اهل‌بیت(ع) این‌همه ممتاز بودند. پاسخ این پرسش را نه در گزارش‌های تاریخی نویسندگان و نه در ستایش‌های محبان، بلکه در سخن خود رسول‌خدا (ص) باید جست‌وجو کرد. روایتی که در آن، پیامبر (ص) از رویدادی خبر می‌دهد که در همان لحظه به ذهن هیچ‌کس متبادر نمی‌شد اما ایشان با بصیرت وحی، پرده از آن برمی‌دارد؛ سخنی که جز با بازگویی خود حدیث نمی‌توان حق مطلب را ادا کرد: «اِنَّها اوّلُ مَنْ یَلْحَقُنی مِنْ اهلِ بَیْتی؛ همانا او (فاطمه - سلام الله علیها -) اول کسی از اهل بیت من است که به من ملحق می‌گردد.)«بحار الانوار، ج 43، ص 24»
شنیدن این سخن از زبان پیامبر (ص)، بار سنگینی از حزن را بر دل همگان می‌نشاند. رسول خدا با این بیان، نه تنها از فراقی زودهنگام پرده برداشتند، بلکه به روشنی نشان می‌دادند که حضرت فاطمه زهرا (س) در سلسله‌مراتب معنوی خاندان رسالت، جایگاهی یگانه دارند.وجود پاکی که تاب ماندن در دنیایی دور از سرچشمه نور را نداشت. روزهای پس از رحلت پیامبر(ص)، زمانی کوتاه اما بسیار پربار بود؛ فاصله‌ای که در آن، بانوی دو عالم با تمام وجود از حریم حق دفاع کردند و سپس شتابان، به دیدار پدر شتافتند تا وعده نبوی به زیباترین شکل تحقق یابد.
صدرنشین کاروان وصل
اگر دقت کنیم این سخن نبوی، به ترسیم جایگاه حضرت فاطمه(س) در میان عالم و آدمیان می‌پردازد. پیامبر (ص) با این جمله، مراتب قرب پاره تن خود را به روشنی بیان کرده‌اند؛ جایگاهی که ایشان را بالاتر از همگان نشانده و پیوندی را رقم می‌زند که هیچ فراقی و مرزکشی بین عوالم نیز توان گسستنش را ندارد.
بازخوانی این روایت در روز شهادت آن حضرت، ما را به این حقیقت می‌رساند که راه فاطمی، معنای حقیقی وصال به آستان نبوت است و یاد ایشان چراغ پرفروغی‌ست که پویندگان راه حق هرگز آن را از دست نخواهند داد. امروز بر همه اهل حق و حقیقت تسلیت باد.
نظر شما