عظمت مقام فرماندهی در دوران دفاع مقدس، نه در درجات نظامی، که در خلوص نیت و خدمت بی‌ادعا معنا می‌شد. شهید عباس بابایی، اسطوره آسمان ایران، نشان داد که فاصله میان آسمان و زمین برای او تنها با انتخاب «خدمت» پر می‌شود. داستان رانندگی تانکر آب توسط این سردار بزرگ، روایتی از عشق و مسئولیت‌پذیری است.
یکی از هم رزمان شهید عباس بابایی می گوید:
«روزها بود که در منطقه بودیم. اوایل جنگ بود. یک روز عباس آمد پیش من و گفت: «باید رانندگی تانکر یادم بدهی.» گفتم: «چرا؟» گفت: «نیرو کم است، مشکل آب داریم. بچه ها خیلی اذیت می شوند. باید یک کاری کنیم.» منابع آب خراب شده بودند و باید با تانکر از شهر، آب می آوردیم. آن قدر اصرار کرد که بالاخره یاد گرفت. دیگه شده بود. کار هر روزش که بعد از پایان کار اداری و حتی بعد از پرواز، از کابین که بیرون می آمد، می رفت سراغ تانکر آب. آن موقع اگر به کسی می گفتی این راننده تانکر، فرمانده پایگاه هشتم هوایی است، امکان نداشت باور کند».
منبع: کتاب علمدار آسمان، ص ۴۳.
نظر شما