اینطور فرض کنید که کدخدای روستا، همه ریشسفیدها، آدمهای باتجربه و دلسوز و میانجیگران باسابقه را کنار گذاشته و شما را مأمور کرده است به اختلافات و دعواهای چندین و چند ساله میان دو یا چند گروه از اهالی پایان بدهید. دست برقضا شما مالک بزرگترین دکان روستا هستید و طرفهای درگیر، چند سال است که سیر تا پیاز نیازهای زندگی و ملزومات جنگ و دعوایشان را از دکان شما میخرند؛ طوری که عمده درآمد و سود دکانداری شما از محل همین خریدها تأمین میشود. خب... حالا خوب فکر کنید و به این سؤالها پاسخ دهید که: «واقعاً پایان دادن به جنگ و دعوا چقدر برایتان اهمیت دارد؟ بین سود سرشار ناشی از فروش ملزومات دعوا و صلحی که برای شما به منزله از رونق افتادن کسب و کارتان است، کدام را انتخاب میکنید؟».
کار و کاسبی پررونق
داستان بالا، حکایت «کوشنر» داماد دونالد ترامپ است که چند روز پیش «آتلانتیک» دربارهاش نوشت: «از جنگ سود میبرد و برای صلح مذاکره میکند»! تفاوت ماجرا البته این است که در داستان خیالی بالا، کدخدای روستا، پدر همسر شما یا شریک تجاریتان نیست و ظاهراً خودش سودی از جنگ نمیبرد.
Affinity Partners شرکت متعلق به «کوشنر» داماد ترامپ است که میگویند نزدیک به ۳۲ میلیون دلار از سهام Arxis ، شرکت پیمانکار نظامی آمریکا را خریداری کرده است. زمینه فعالیت این شرکت، امور هوافضا و دفاعی است و قطعاتی را برای جتهای جنگنده، زیردریاییهای هستهای، ناوشکنهای نیروی دریایی، سیستمهای ضد موشکی و موارد دیگر تولید میکند. بسیاری از تولیدات این شرکت از زمان آغاز جنگها در خاورمیانه و اوکراین، در این مناطق مستقر و به کار گرفته شدهاند.نشریه «آتلانتیک» در گزارش اخیرش «کوشنر» را به این دلیل زیر تیغ انتقاد برده که حاضر نیست به صورت رسمی اعلام کند واقعاً مالک چه میزان از سهام شرکت پیمانکار نظامی است. شرکت او پس از اینکه پدر همسرش برای دومین بار رئیسجمهور آمریکا شد، این سهام را خریداری کرده و فعالیتش را در زمینه تولیدات نظامی گسترش داده است.
بر اساس قوانین آمریکا، شرکتهایی که مجموع سرمایهگذاریهایشان در امور مختلف از ۱۰۰ میلیون دلار میگذرد باید میزان هرکدام از این سرمایهگذاریها را به کمیسیون بورس و اوراق بهادار اعلام کنند.
شرکت Affinity Partnersتا ماه اوت در گزارشش هیچ اشارهای به سهام و دارایی خود در Arxis نکرده بود و بعد هم که مجبور شد فرم ارسال اطلاعات را تکمیل کند، در یک اصلاح فرم، اطلاعات شکستهبستهای در مورد میزان سهامش در شرکت پیمانکار نظامی را ارسال کرد. حالا پرسش منتقدان این است آیا داماد میلیاردر ترامپ، نگران بوده این سودجویی و کاسبی او از راه جنگ بر انتخابات میاندورهای آمریکا تأثیر بگذارد؟
میانجی صلح و آتشبیار جنگ
بررسیها نشان میدهد شرکت «آرکسیس» سالهای متمادی زیانده بوده، اما پس از بازگشت ترامپ به قدرت، یکباره به سوددهی میرسد! سال گذشته، این شرکت ۶/۱ میلیارد دلار درآمد داشت و حدود ۴۷درصد آن از هزینههای دفاعی و فضایی بدست آمد.
طنز ماجرا اما این است که «کوشنر» پس از سرمایهگذاری ۳۲ میلیون دلاری در «آرکسیس» برای تأمین تجهیزات نظامی جنگ، از طرف ترامپ به عنوان مذاکرهکننده و میانجی برای پایان جنگ انتخاب میشود!
این یعنی کاسبی کردن «کوشنر» در لباس میانجی موضوع چندان تازهای نیست؛ چراکه مثلاً «گاردین» هفت ماه پیش به طعنه نوشته بود: «جرد کوشنر به دنبال توافقات صلح در خاورمیانه است، به میانجیگری آتشبس بین اسرائیل و حماس در غزه کمک کرده، مذاکرات برای پایان دادن به جنگ بین روسیه و اوکراین را هدایت کرده است و اخیراً، نقش محوری در مذاکرات ناتمام بین ایران و ایالات ایفا کرده در حالی که همچنان به جمعآوری پول برای شرکت خودش مشغول است!».
«آتلانتیک» هم با اشاره به همین ماجراها و در انتقاد از ترامپ معتقد است «کوشنر» به بهانه مذاکرات صلح میان روسیه و اوکراین یک قرارداد چند میلیارد دلاری به نفع شرکای تجاری خود منعقد کرده است. ضمن اینکه جدای سود بردن از جنگ اسرائیل علیه غزه، ماه گذشته، متهم شد به بهانه نظارت بر صندوقهای پولشویی خارجی که توسط رهبران امارات متحده عربی، عربستان سعودی و اسرائیل پر و مدیریت میشدند، با دریافت ۵۰ میلیون دلار از امارات زمینه را برای اخراج رکس تیلرسون، وزیر امور خارجه سابق آمریکا فراهم کرده است!
به ما مربوط میشود
آقای داماد البته و به ظاهر هیچ سمت دولتی ندارد و روی کاغذ در دولت پدرزنش هیچکاره است، اما حداقل بسیاری از آمریکاییها میدانند کوشنر در چند ماه گذشته در فرایند یک دیپلماسی آزاد و شخصی، تلاش کرده ضمن ارتباط با سرمایهگذاران و دولتهای مختلف، حداقل ۵ میلیارد دلار تأمین مالی جدید برای شرکتش دست و پا کند. هرجا هم منتقدان از دخالت او در سیاست خارجی آمریکا انتقاد کردهاند، کاخ سفید اعلام کرده داماد رئیس جمهور فقط در راستای منافع عمومی آمریکا عمل میکند!
لابد مسائل و روابط اقتصادی شرکتهای مختلف آمریکایی و آنچه پشتپرده قراردهای تجاری، نظامی و... میگذرد به خود آمریکاییها مربوط است. این افکار عمومی و دستگاههای نظارتی هستند که باید این روابط و قراردادها را زیر ذرهبین برده و مو را از ماست بکشند. ظاهراً تحقیقات و بررسیهایی در همین زمینه آغاز شده است، اما دستکم، قسمت طنز ماجرا و اینکه «کوشنر»ها در آمریکا، نانشان را از تنور جنگ درمیآورند اما بر طبل صلح میکوبند، به مردم دیگر نقاط جهان ازجمله ما ایرانیها مربوط میشود. اینکه رئیس جمهور آمریکا آنهایی را که از راه جنگ ارتزاق میکنند، مأمور پایان دادن به جنگ میکند، فقط دیوار بیاعتمادی به او را بلندتر میکند.





نظر شما