پرهیز نکردن از گناه
نماز کسی که در کنار نماز مرتکب گناهان و معصیت هایی می شود، و نماز وی، او را از گناه بازنمی دارد مورد قبول واقع نمی شود، به نحوی که پیامبر (ص) می فرمایند:
لو صلّیتم حتی تکون کالاوتار وصمتم حتی تکون کالحنایا لم یقبل الله منکم الّا بورع؛ اگر آنقدر نمازگزارید تا اینکه چون وتر(زه) کمان شوید، و آنقدر روزه گیرید که مانند کمان خم شوید، از شما نمازی جز با ورع و پرهیز از گناه پذیرفته نمی شود (بحارالانوار، ج 84: 258)
البته این روایت به صورت کلی بیان گردیده شده است و شامل تمام گناهان می گردد، ولی در برخی روایات به نمونه هایی از گناهان همچون: عاق والدین، غیبت، شرب خمر و... نیز اشاره ویژه ای شده است به نحوی که امام صادق (ع) می فرمایند:
مَن نظر الی ابویه نظر ماقتٍ و هما ظالمان له لم یقبل الله له الصّلاة؛ کسی که به پدر و مادرش که به او ظلم نموده اند با خشم بنگرد، نمازش قبول نیست (بحارالانوار، ج74: 61) همچنین رسول اکرم (ص) می فرمایند:
مَن اغتاب مسلماً او مسلمةً لم یقبل الله صلاته و لا صیامه اربعین یوماً و لیلةً اِلا اَن یغفر له صاحبه؛ کسی که غیبت مرد و زن مسلمانی را نماید، نماز و روزه ی او تا چهل شبانه روز مورد قبول قرار نمی گیرد، مگر این که از گناه وی درگذرند. (بحارالانوارف ج 75: 258)

 کسب مال حرام
یکی از عوامل رد شدن نماز از سوی خداوند، حلال نبودن طعام و لباس و محل سکونت فرد نمازگزار می باشد به نحوی که امیرالمومنین حضرت علی (علیه السلام) می فرمایند:
اُنظر فیم تصلّی و علی ما تصلّی اِن لم تکن مِن وجهه و حلّه فلا قبول؛
بنگر در چه چیزی و بر چه چیزی نماز می خوانی که اگر از طریق حلال به دست نیامده باشد، نماز قبول نمی شود (بحارالانوار، ج 84: 230)، و از این رو امام صادق (ع) می فرمایند:
لاصلوة لمَن لازکاة له؛ آن کس که زکات و حقوق شرعی خود را پرداخت نکرده باشد، نمازش مورد قبول واقع نمی گردد. (همان: 252)

 استخفاف نماز
یکی دیگر از عوامل عدم پذیرش نماز کوچک شمردن این فریضه ی الهی می باشد، به نحوی که کسی که نماز را کوچک شمارد، نه تنها نماز وی مورد پذیرش نمی باشد، بلکه طبق روایتی از رسول خدا (ص)، آن فرد از دایره ی اسلام نیز خارج می باشد، به نحوی که فرموده اند:
لیس مِنّی مَن استخفّ بالصّلوة، لایردّ علیّ الحوض، لاوالله؛ از من نیست کسی که نماز را کوچک شمارد و به خدا سوگند در کنار حوض کوثر بر من وارد نمی گردد (بحارالانوار، ج 84: 261)،و آن حضرت در روایت دیگر، جایگاه کوچک شمارنده نماز را در قیامت، آتش می داند: لاتضیّعوا صلاتکم فانّ مَن ضیّع صلاته حُشِرَ مَع قارون و هامان و کان حقّاً علی الله اَن یدخله النار مع المنافقین؛نماز خود را ضایع نکنید، هر کس نماز خود را ضایع کند با قارون و هامان محشور می شود، و بر خدا حق است که او را با منافقین وارد آتش کند.(وسائل الشیعه، ج3: 19)
بدتر از استخفاف نماز، کم کردن اجزا و شرایط آن به واسطع عجله زیاد است. گاه دیده می شود نمازگزار حروف کلمات را چنان سریع می خواند که گویی در حال مسابقه است، گاه در نمازهای اخفائیه فقط لب ها را می جنباند و چیزی نمی گوید، گاه ایستادن بعد از رکوع یا نشستن بعد از سجده دوم را ترک می کند و... این ها همه از مصادیق سرقت در نماز است، به نحوی که رسول اکرم (ص) در این باره می فرمایند:
اسرق السّرّاق مَن سرق مِن صلاته یعنی لایتمّها؛ دزدترین دزدان، کسی است که از نمازش بدزد یعنی آن را ناتمام به جا آورد. (بجارالانوار، ج 84: 263)

ریا !
بی شک انجام فریضه نماز برای غیر خداوند و یا شریک قرار دادن غیرخدا در نماز، حاصلی جز ریا در پی نخواهد داشت و اثر این گناه به قدری عظیم است که اعمال بسیار سنگین را، تباه و نابود می سازد، به نحوی که حضرت محمد (ص) در این باره فرموده اند:
اِن الله تعالی لایقبل عملاً فیه مثقال ذرّةٍ مِن ریاءٍ؛خداوند عملی را که ذره ای در آن ریا باشد نمی پذیرد (بحارالانوار، ج 72: 304)، و امام صادق (ع) درباره ی وارد شدن ریا در نماز می فرمایند:
یجاء بعبدٍ یوم القیمة قد صلی فیقول: یا ربّ صلّیت ابتغاء وجهک، فیقال له: بل صلّیت لیقال ما احسن صلاة فلانٍ اذهبوا به الی النار؛ روز قیامت، بنده ی نمازخوانی را می آورند و می گوید: خدایا برای تو نماز خوانده ام، ولی به او می گویند: تو در دنیا نماز می خواندی تا مردم بگویند چقدر نماز فلانی زیبا است، پس با آن به جهنم برو. (بحارالانوار، ج 72: 301؛ ره رستگاری، ج1: 138- 140)