وقتی به روستا نزدیکتر میشوی از یک سو طبیعت بکر و آب و هوایی که بوی طراوت و تازگی را میدهد نظرت را به خود جلب و از سوی دیگر بازی شادمانه کودکان را در میان این مسیر ناهموار و در کناری جوی های خشک شده میبینی و افسوس میخوری که چه بسیارند کودکانی که در شهر با جدیدترین و به روزترین بازیهای رایانه خود سرگرم هستند، حال آنکه این کودکان روستایی با لبخندهای شیرین خود دویدن و دنبال یکدیگر رفتن را بهترین تفریح خود میدانند و ذهن کوچک آنها نمی تواند بازی دیگری را تجسم کند.
فصل تابستان است، اما مردم روستا آنچنان غرق در بی مهری مسؤولان هستند که گویی در خواب زمستانی فرو رفته اند.
خوابی از بی مهری ها تا وعده های پوچ و توخالی و هزاران اماهای دیگر...وقتی مسیری کوتاهی را پیمودی، ساختمانی بی روح با در آهنی بزرگ و و شیشه های شکسته شده ای را مشاهده میکنی که به گفته اهالی روستا، نام این مکان مدرسه است!
در روستای مرز، 6 کیلومتری شهر بجنورد قدم میزنم، روستایی با طبیعتی بکر و رایحه خوش گیاهان دارویی تا درختان سربه فلک کشیده که میتواند نظر هر گردشگری را به خود جلب کند، اما به رغم نزدیکی به مرکز استان خراسان شمالی، مورد غفلت مسؤولان واقع شده، چرا که به گفته اهالی، تاکنون هیچ مسؤولی از این روستا بازدیدی نداشته است.
مرز آن قدر هم از مرکز شهر دور نیست. 60 خانوار با 300 نفر جمعیت، که بیشتر آنها هم برای رتق و فتق امور زندگی به بجنورد مراجعه میکنند. برخی از مرزی ها نیز کشاورزند و از طریق فروش محصولات کشاورزی امور زندگی خود را میگذرانند.
پای درد دل اهالی مینشینم و از آنها درباره زندگی در روستا و تلخی ها و شیرینی های آنها میپرسم؛ مرز از فقدان امکانات ضروری رنج میبرد، «احمد صادق نیا» یکی از اهالی روستاست که به رغم علاقه زیاد به این روستا به دلیل نبود امکانات موجود شغلی را در شهر بجنورد برای خود دست و پا کرده، چرا که با زمینهای کشاورزی به دلیل نبود آب کافی نمی تواند موجب امرار معاش خانواده اش شود.
وی در تشریح مشکلات موجود روستا میگوید: مرز نیز همانند دیگر روستاهای استان از فقدان امکانات ضروری رنج میبرد و با گذشت هفت سال از زندگی در این روستا، هنوز از آب آشامیدنی بی بهره ایم.
لبهایمان خشک و مزارع و باغهای کشاورزی به زردی و پژمردگی رسیده اند، حال آنکه تاکنون پاسخی از سوی ادارات مربوطه دریافت نکرده ایم.
وی آسفالت کوچه ها و معابر را از دیگر خواسته های ضروری اهالی عنوان و اضافه میکند: در حال حاضر تمام کوچه ها و معابر روستا فاقد آسفالت و جدول کشی است، از همین رو با کمترین میزان بارش برف و باران، گل و لای روستا را فرا میگیرد، به گونه ای که امکان تردد در روستا از اهالی گرفته میشود.
صادق نیا نبود سرویس در این روستا برای رفت و آمد به مرکز شهر را از دیگر معضلات این روستا بخصوص زنان و کودکان میداند و میافزاید: نبود سرویس موجب سلب آرامش و امنیت برای اهالی شده به گونه ای که در فصل زمستان این مشکلات برای زنان و کودکانمان دو چندان میشود.
وی ادامه میدهد: سرمای هوا از یک سو و انتظار در کنار جادهای یخبندان آرامش اهالی را برهم میزند، به طوری که در نهایت تصمیم به بازگشت به روستا را میگیرند.
درمانگاه یا خانه بهداشت نداریم در گفت و گو با زنان روستا، آنها علاوه بر تأیید سخنان صادق نیا، از دیگر مشکلات اساسی این روستا میگویند؛ روستا فاقد درمانگاه یا خانه بهداشت است و ما باید مسافت حدود سه کیلومتر به روستای مجاور خود را طی کنیم، اما چنانچه در ساعات شب با مشکلی مواجه شویم، باید برای کارهای درمانی خود به بجنورد مراجعه کنیم که این در حالی است که تمام اهالی دارای وسیله نقلیه برای تردد راحت تر نیستند.
اعظم مرزی ادامه میدهد: تنها سرگرمی کودکان این روستا، بازی در زمینهای خشک و بی آب و علف است و این کودکان از نعمت وجود کتابخانه و یا سالن ورزشی بی بهره اند.
وی بازی کودکان را غلت زدن در خاک و گل عنوان کرده و با ابراز ناخرسندی در خصوص نبود امکانات در روستا میافزاید: بچه های روستا حتی از زمین چمن ساده نیز محروم هستند، از همین رو بیشتر مواقع اوقات فراغت خود را با پرسه زدن در کوچه های روستا به بطالت سپری میکنند.
وی نبود راه مناسب را از دیگر مشکلات این روستا عنوان کرده و میگوید: شورای روستا از تمام اهالی روستا نفری 50 هزار تومان برای حل مشکلات اخذ کردند، اما هیچ اداره ای همت به حل مشکلات نکرد.
یکی از بانوان روستا نیز نبود مدرسه راهنمایی و دبیرستان را از دیگر مشکلات موجود در مرز عنوان و اضافه میکند: علاوه بر اینکه مدرسه راهنمایی و دبیرستانی وجود ندارد، همان یک مدرسه هم از نظر شکل و ساختار هیچ شباهتی به مدرسه ندارد.
پاسخ مسؤولان به مشکلات اهالی روستای مرز
نادر نیک پرست معاون بهداشتی دانشگاه علوم پزشکی خراسان شمالی در خصوص مشکلات درمانی ساکنان روستا میگوید: احداث درمانگاه بر اساس سرانه جمعیت و موقعیت جغرافیایی تعریف میشود، علاوه بر جمعیت اندک روستا در سه کیلومتری آن روستای کلاته نقی دارای خانه بهداشت و پزشک است.
مهندس داود یارمحمدی، مدیر ساخت و توسعه راه های اداره کل راه و شهرسازی خراسان شمالی در خصوص راه نامناسب این روستا میگوید: به دلیل اینکه مقدار راه نامناسب این روستا کمتر از یک کیلومتر است پیمانکاری تعلق نمی گیرد.
وی در ادامه اضافه میکند: تنها باید فرمانداری بودجه ای را به اداره کل راه و شهرسازی اختصاص دهد تا بدون وجود پیمانکار راه آسفالت شود که البته آسفالت چنین راه های روستایی در برنامه این اداره کل قرار دارد.
به رغم پیگیری های بسیار در اداره آب و فاضلاب شهرستان بجنورد، در خصوص نبود آب آشامیدنی روستای مرز متأسفانه هیچ جوابی را دریافت نکردیم.
کلام آخر
با توجه به طبیعت بکر و تولید محصولات کشاورزی در روستای مرز بهتر است مسؤولان به روستاهای حاشیه شهر توجه بیشتری داشته باشند.
نظر شما