به گزارش قدس آنلاین، باور به ظهور شخصی که جهان را پر از عدل و داد کرده و ریشه های ظلم و ستم را می چیند اختصاص به اسلام نداشته بلکه، شامل ادیان مختلف الهی و آسمانی می شود و در اسلام، مسیحیت، یهودیت و زرتشت و... به ظهور این شخص نوید داده شده است.
بنابراین، می توان گفت تمامی ادیان به آمدن موعودی مصلح باور دارند که این موعود در اندیشه زردتشت سوشیاتت، در اندیشه مسیحیت حضرت مسیح (ع) و غیره... و در اسلام حضرت مهدی (عج) است که قرآن و سنت به آمدن آن بشارت داده اند.
خلاصه و حقیقت مهدویت، منتهی شدن سیر جوامع جهان به سوی جامعه واحد و سعادت عمومی، امنیت و رفاه، تعاون و همکاری، همبستگی همگانی حکومت حق و عدل جهانی، غلبه حق بر باطل، غلبة جنودالله بر جنود شیطان نجات مستضعفان و نابودی مستکبران، و خلافت مؤمنان و شایستگان به رهبری یک رجل و ابرمرد الهی است که موعود انبیاء و ادیان و دوازدهمین اوصیاء و خلفای پیغمبر آخرالزمان است.
اما در این میان تصریح قرآن به موضوع مهدویت هم نکته ای است که همواره محل سوال بوده است. قرآن، منبع اصلی همه معارف و قوانین اسلامی است و در حقیقت، به منزله قانون اساسی همه قوانین اسلامی است. همانگونه که در قانون اساسی هر کشور، اصول و اهداف و مسئولیت های ارگان ها و نهادها به صورت کلی و بدون شرح و توضیح کامل شبت شده و شرح و تبیین آن به عهده قانون های عادی است در قرآن نیز برخی از معارف اسلامی به طور کلی و مجمل بیان شده و تفسیر و توضیح آن بر عهده پیامبر اکرم (ص) نهاده شده است. در مورد مهدویت نیز چنین است. ریشه اصلی این تفکر، قرآن است که در چند آیه، نابودی ستم را پیش بینی کرده و پیروزی پارسایان، صالحان و مستضعفان را نوید داده و فرجام کار را از آن پرهیزکاران دانسته و بشارت داده که در پایان جهان، نیکوکاران حاکم می شوند. در تفسیر این آیات، روایات فراوانی از پیامبر (ص) و ائمه (ع) نقل شده است که بنابر آنها، حکومت امام مهدی (عج) در آخرالزمان همان حکومت مستضعفان و صالحان است که در قرآن بشارت به آن داده شده است.
قرآن از امام مهدی (ع) و برپایی حکومت مهر و عدل او، در موارد متعدد و آیات بسیاری سخن گفته است و از این حقیقت بزرگ خبر داده است.
و این آیات بر شخصیت گرانمایه آن حضرت (عج) و ظهور او تأویل گردیده است. همانگونه که امامان نور ـ علیهم السلام ـ که قرآن در خانه‌ آنان فرود آمده است، بدین واقعیت تصریح کرده اند و می دانیم که صاحبان معصوم و مطهّر و راستگوی خانه، یعنی اهل بیت پیامبر (ص) به آنچه در خانه است،‌ داناتر و آگاه ترند.
قرآن در نویدی می گوید: "و نرید ان نمن علی الذّین استضعفوا فی الارض و نجعلهم ائمه و نجعلهم الوارثین و نمکنّ لهم فی الارض و نری فرعون و هامان و جنودهما منهم ما کانوا یحذرون"؛ و ما اراده کردیم به کسانی که در روی زمین تضعیف شده اند نعمتی گران، ارزانی داریم و آنان را پیشوایان (راستین) و آنان را وارثان گردانیم.
امیرالمؤمنین (ع) فرمودند: "مستضعفان یاد شده در قرآن کریم که خداوند اراده فرموده است آنان را پیشوای مردم روی زمین قرار دهد،‌ ما خاندان پیامبریم. خداوند سرانجام «مهدی» این خانواده را بر می انگیزند و به وسیله او، آنان را به اوج شکوه و عزت و اقتدار می رساند و دشمنانش را به سختی، به ذلت می کشد."
وَلَقَدْ کَتَبْنَا فِی الزَّبُورِ مِن بَعْدِ الذِّکْرِ أَنَّ الْأَرْضَ یَرِثُهَا عِبَادِیَ الصَّالِحُونَ، در زبور بعد از ذکر تورات نوشتیم بندگان شایسته ام وارث حکومت زمین خواهند شد.
در تفسیر این آیه، محمد بن عبدالله بن حسن از امام باقر (ع) نقل کرده که آن حضرت (ع) فرمودند: مراد از آیه، قائم آل محمد (ص) و یارانش می باشند.
علاوه بر این، خداوند در قرآن کریم اینگونه از آن حضرت نوید می دهد: "وعد الله الذّین آمنوا منکم و عملوا الصّالحات لیستخلفنّهم فی الارض کما استخلف الذّین من قبلهم و لیمکنن لهم دینهم الذی ارتضی لهم و لیبدلنهم من بعد خوفهم امناً یعبدوننی لایشرکون بی شیئاً و من کفر بعد ذلک فاولئک هم الفاسقون... "
یعنی: خدا به کسانی از شما که ایمان آورده و کارهای شایسته انجام داده اند وعده داده است که آنان را در روی زمین جانشین دیگران سازد همانگونه که مردمی را که پیش از آنان بودند جانشین دیگران کرد و دینشان را ـ که خود برایشان پسندیده است ـ استوار سازد و وحشتشان را به امنیت تبدیل کند، تا تنها مرا بپرستند و چیزی را با من شریک نگیرند. و آنان که از آن پس، راه کفر و ناسپاسی در پیش گیرند،‌ نافرمانند.
این آیه شریفه از جمله آیاتی است که به آن حضرت (عج) تأویل شده است.
أَمَّن یُجِیبُ الْمُضْطَرَّ إِذَا دَعَاهُ وَیَکْشِفُ السُّوءَ؛ امام باقر (ع) در تفسیر این آیه ضمن حدیث مفصل، سخنرانی امام عصر (عج) را در موقع ظهور در مکه بیان می کنند: "نخستین کسی که با او بیعت می کند، جبرئیل است و سپس بیش از سیصد نفر با او بیعت خواهند کرد.
مرحوم علامه مجلسی از ابی بصیر آورده است که از امام صادق (ع) در مورد آیه شریفه پرسیدم که "هو الّذی ارسل رسوله بالهدی و دین الحق لیظهره علی الدّین کلّه و لو کره المشرکون"
حضرت (ع) فرمودند: "بخدای سوگند! تأویل و معنای نهان آن هنوز نیامده و تحقّق نیافته است."
گفتم: "فدایت شوم! چه زمانی فرود می آید؟"
فرمودند: "زمانی که قائم آل محمد ـ صلی الله علیه و آله ـ به اراده الهی قیام کند و زمانی که آن حضرت قیام کند دیگر از شرک و شرک گرایی اثری نمی ماند و دین حق، همه دل ها را نورباران می سازد...."
منابع:
1- اصالت مهدویت، لطف الله صافی گلپایگانی، ج 2.
2- بامداد بشریت، محمدجواد مروجی طبسی.
3- امام مهدی (عج) از ولادت تا ظهور، سید محمد کاظم قزوینی.
انتهای خبر/