در رابطه با پوشش بهشتیان، خداوند متعال می فرماید: اِن المُتَقینَ فی مَقامٍ اَمین، فی جناتٍ وَ عُیُون، یلبَسونَ مِن سُندُس وَ اِستبرَق مُتَقابلین؛ پرهیزکاران در جایگاه امن و امانی هستند، آنان در میان باغ ها و چشمه ها به سر می برند، لباس هایی از حریر، ابریشم لطیف و از بافت می پوشند و در برابر یکدیگر بر تخت ها جای دارند (دخان: آیه 51- 53)، و در جای دیگر می خوانیم: برای آنان باغ هایی در بهشت است که نهرها از زیر درختان و قصرهایشان جاری است، آنان (بهشتیان) با دستبندهایی از طلا آراسته اند و لباس های فاخری به رنگ سبز از جنس حریر نازک و حریر ضخیم می پوشند، در حالی که بر تخت ها و صندلی های خود تکیه زده اند. (کهف: آیه 31)

در باب نوع پوشش ساکنین بهشت، علاوه بر قرآن کریم، روایات فراوانی نیز بر این امر اشاره نموده اند، به نحوی که از پیامبر اسلام، حضرت محمد مصطفی (ص) نقل شده است که فرموده اند:

هنگامی که مومنان وارد بهشت می گردند، بر سر آنان تاج کرامت نهاده می شود و هفتاد لباس حریر از رنگ های گوناگون و متنوع به آن ها پوشانده می شود که از طلا و نقره بافته شده است و همچنین در دوخت آن ها مروارید و یاقوت سرخ به کار برده شده است و در پای آن ها کفش هایی می باشد که از بند آن نور می درخشد و جلوی آن ها را، هر جای که بروند، روشن می نماید، و در حدیث دیگر آمده است: اگر یک لباس از لباس های اهل بهشت را در دنیا باز کنند، بین شرق و غرب را روشن می نماید، و دنیا از بوی آن معطر می گردد و کسی توانایی نگاه کردن به آن لباس را از بس که روشن است، ندارد. (آمال الواعظین، ج3: 457- 458)