با تأکید بر مشترکات اسلام، مسیحیت و یهودیت ثابت کند که اسلام و تشیع، همان ادامۀ منطقی دو دین پیشین است. این کشیش سابق فرقۀ تعمیدی (باپتیست) در سال 1988 مسلمان و شیعه شده و نام «علی حیدر» را برای خود برگزیده است.
*****
در قسمت پیش با برخی از جزئیات طهارت به معنای شست‌وشوی عبادی در کتاب‌مقدس آشنا شدیم. امروز نمودی دیگر از طهارت، یعنی پرهیز از خوردنی‌های حرام را بررسی می‌کنیم.
مسألۀ طهارت و نجاست در کتاب‌مقدس فقط به غسل و وضو محدود نمی‌شود. وقتی‌که بین پیروان عیسی(ع) بر سر عمل به شریعت اختلاف‌نظر پدید آمد، همه به‌طور خاص از مسألۀ طهارت حمایت و بر سر آن توافق کردند: «مگر این‌که ایشان را حکم کنیم که از نجاساتِ بت‌ها و زنا و حیوانات خفه‌شده و خون بپرهیزند.» اعمال رسولان 20:15.
این متن آشکارا به همان احکام طهارتی امر می‌کند که در لاویان 11 و تثنیه 14 آمده است. این بدان معناست که طهارت غذا مستلزم ذبح شرعی یعنی بردن فقط نام خدا و نه نام بت‌ها در هنگام ذبح، شستن خون حیوان و خوردن از فقط حیوانات حلال‌گوشت است. باب پانزدهم اعمال رسولان، رعایت همۀ این موارد را لازم می‌شمارد.
با توجه به این متن، این مسألۀ پیچیده همچنان باقی است که مسیحیت به ابتدایی‌ترین احکام طهارت هم عمل نمی‌کند. برگرفتن متون مربوط به شستن دست‌ها (متی 15: 10-20) یا ارتباط با غیریهودیان (اعمال رسولان 10: 9-28) و به کار بستن آنها در موضوع طهارت غذا توجیه‌ناپذیر است. تفسیر گفته‌های پولس (مثلاً در مبحث گیاه‌خواری در رومیان 14: 2-3) به جواز خوردن غذاهای حرام، نتیجه‌ای جز مغایرت گفته‌های پولس با سایر بخش‌های کتاب‌مقدس ندارد. نتیجۀ چنین تفسیری بی‌اعتبار کردن پولس است، نه جواز خوردن محرّمات. قوانین «کوشر» [غذای حلال] در دین یهود، برپایۀ خروج 19:23، با رعایت احتیاط دربارۀ جدا نگه داشتن ظروف پخت و خوردن غذا، مصرف هم‌زمان شیر و گوشت را جایز نمی‌داند.(1) تورات جوشاندن گوشت بچۀ حیوان در شیر مادرش [و نه خوردن لبنیات با گوشت] را ممنوع کرده است. به عقیدۀ برخی صاحب‌نظران، این حکم دین یهود در واقع از سنت باستانی کنعانی‌ها گرفته شده نه از تورات. در پیدایش 8:18 ابراهیم(ع) گوشت و لبنیات را یک‌جا بر سر سفره می‌گذارد.(2) ممکن است یهودیان بگویند که احکام غذاهای حلال‌وحرام در زمان موسی(ع) نازل شده است، اما این حرف درست نیست، چون این احکام در زمان نوح(ع) شناخته‌شده بودند (بنگرید به پیدایش 6-9). اگر حیوانات پاک و نجس در زمان نوح(ع) معلوم نبودند، او از کجا می‌توانست تعداد متفاوتی از آنها را به درون کشتی ببرد؟ بنابراین کتاب‌مقدس از احکام طهارتی سخن می‌گوید که از برخی جهات به احکام اسلام نزدیک‌تر است تا احکام دین یهود.
در قسمت آینده به مقایسۀ احکام خوردنی‌های حلال در اسلام و کتاب‌مقدس خواهیم پرداخت.
پی‌نوشت‌ها:
1. «نوبر نخستین زمین خود را به خانۀ یهوه خدای خود بیاور؛ و بزغاله را در شیر مادرش مپز.»
2. «پس کره و شیر و گوساله‌ای را که ساخته بود، گرفته، پیش روی ایشان گذاشت، و خود در مقابل ایشان زیر درخت ایستاد تا خوردند.»