چهره شاخص و در خورآفرین این مرکز تخصصی دریایی که بخشی از دانشکده دریانوردی شرکت ملی نفتکش است مرد تحصیلکرده، کارشناس برجسته و کاپیتان مجربی به نام «روزبه نخستین» است که بیش از 30 سال است مدیریت برنامه‌ریزی و اجرای آموزشهای دانشکده دریانوردی شرکت ملی نفتکش را عهده‌دار است و شمار زیادی اختراع، چون دستگاه الکترونیکی علایم کشتی، تابلو مغناطیسی، سیمولاتور آموزش پیچیده سکانداری، دستگاه طوفان ساز که موج، باد، باران و دود درست می‌کند و دستگاهی برای نجات سرنشینان بالگردهایی که در حال سقوط قرار می‌گیرند در کارنامه اختراعات و ابداعات او ثبت شده است.

وی که با ساختن مجموعه شبیه سازی آموزش سوانح دریایی، در بیست و یکمین دوره جشنواره بین‌المللی خوارزمی به مقام دوم دست یافت، در محافل بین‌المللی شهرت زیادی کسب کرده است. چندی پیش «مارتین اولافون» در بازدید از مرکز آموزشهای تخصصی دریایی شرکت ملی نفتکش به کریستین رای. همین خبرنگار مجله D.N.V گفت «ما تحت تأثیر عملیات این مرکز قرار گرفتیم».

عید امسال من از اتاق سیمولاتور (شبیه ساز) این مرکز دیدن کردم. در این اتاق، محوطه بندر نیویورک به صورت فیلم بازسازی شده و هنگامی که من پشت سکان یک کشتی فرضی قرار گرفتم و سکان را به حرکت درآوردم تمام مناظری را که ناخدایان نفتکش‌ها و کشتی‌های بازرگانی و هر شناوری با رسیدن به ده کیلومتری بندر نیویورک به چشم می‌بیند، مشاهده کردم. در فاصله چند کیلومتری مجسمه آزادی، تندیسی که فرانسویان در قرن گذشته به مردم آمریکا هدیه کردند و جزیره کوچک زیر مجسمه غول پیکر روبه‌رویم بود و در چپ و راست جزیره مانهاتان و سایر مناطق بندر نیویورک را می‌دیدم.

این کاپیتان مبتکر و هوشمند ایرانی که تاکنون نزدیک به هشتاد وسیله کمک آموزشی ابداع یا اختراع کرده و سیمولاتورهای ساخت او شهره است سه دهه پیش تحصیلات خود را در انگلستان به پایان رساند، اما حاضر به ماندن در آن کشور نشد و به کشورش بازگشت و بیش از 35 سال در خدمت شرکت ملی نفتکش است که طی این مدت 20700 تن را در صنعت دریانوردی آموزش داده است.

ابداعات و اختراعات او در بیست و یکمین جشنواره خوارزمی در میان 54 کشور دنیا برگزیده و جایزه بهترین اختراع سال 2007 را از طرف فدراسیون جهانی مخترعان IFIA دریافت کرده است. کارشناسان علوم دریایی اروپایی از ناخدا «نخستین» به عنوان فنومن Phenomenon (پدیده) دریانوردی ایران یاد کرده‌اند.

من وقتی به حدود 50 لوح تقدیر و گواهینامه ملی و بین‌المللی اتاق کار او می‌نگریستم و عشق سرشارش به مرکز تخصصی علوم دریانوردی و دانشکده نفتکش محمودآباد و آن ساختمان باعظمتی را که روی خرابه‌ها و حلبی آبادها و مرکز دور ریختن زباله‌های شهر محمودآباد ناگهان سرکشیده و زیباترین ساختمان و محل تحصیل و اقامت استادان و دانشجویان را شکل داده است افسوس‌ها خوردم. افسوس‌ها خوردم که چرا «روزبه نخستین» را به تلویزیون نمی‌آوریم که ساعتهای دراز از زندگی پرفرود و فراز و تحصیلات و میهن دوستی و وظیفه شناسی و عشق به خدمت به کشور و مردم سخن بگوید.

در صفحات روزنامه‌ها و مجلات کشور و روی اغلب سایت‌های فضای مجازی مطالبی درباره اختراعات و ابداعات روزبه نخستین می‌خوانیم، اما همه مردم، مخترع شبیه ساز بالگرد فرار از زیر آب به هنگام سقوط در دریا و دستگاه طوفان ساز را نمی‌شناسند. براستی چرا نباید «روزبه نخستین» مرد سال شناخته شود؟

او دستگاه شبیه ساز اتاق دود آتش نشانی اختراع کرده، اما کسی از او دعوت نکرده بیاید و درباره این اختراعش سخن بگوید. من آن قدر لوح تقدیر از او در اتاق کارش دیدم که شگفت زده شدم. نیروی دریایی، دانشگاه جامع کاربردی، استانداری مازندران، رئیس کمیته تخصصی مکانیک هفدهمین جشنواره خوارزمی، رئیس بیست و یکمین جشنواره بین‌المللی خوارزمی، مدیرکل پژوهش و کارآفرینی نخبگان، وزیر راه و ترابری، معاون علمی و فناوری رئیس جمهوری همه از او سپاسگزاری و قدردانی کرده‌اند، اما بسیاری از اختراعات و ابداعات او نادیده گرفته می‌شود و به جای اینکه به او امکانات، بودجه و فرصت تکمیل و ارایه اختراعاتش را بدهند دنبال وارد کردن جنس مشابه خارجی می‌روند.

بازدید من از مؤسسه تخصصی دریانوردی محمودآباد، بندری که من علاقه خاصی به آنجا دارم و از طریق یادداشتهای سیاحان ونیزی در دربار آق قویونلو و صفوی قدمت تاریخی آنجا را که شاه اسماعیل اول برخی از لشکرکشیهای دریایی خود را از آن بندر آغاز کرد تا پانصد سال پیش ردیابی کرده‌ام، سه ساعت به طول انجامید. از عشق و دلبستگی کاپیتان «روزبه نخستین» به کارش لذتها بردم. احساس کردم چه نیروهای فرهیخته و خدمتگزاری در کشور وجود دارند که متأسفانه رسانه‌های ما از حضور و خدمات آنان غافلند تا جایی که من روزنامه نگار بتازگی از نام و نشان و خدمات وی و آن هم از سر تصادف باید آگاه شوم و دین خود را نسبت به خدمتگزارانی چون او ادا کنم. درود بر او و همه خدمتگزاران «راستین» این آب و خاک.