به گزارش قدس آنلاین، سحرگاهان امام رضا (ع) در حالی از خواب برمی خاستند که لب های مبارکشان مشغول به تسبیح و تحمید و تکبیر و تهلیل و استغفار بود. نخست حضرت (ع) دندان هایشان را مسواک می زدند، سپس وضو می گرفتند آنگاه به نماز شب مشغول می شدند: هشت رکعت، هر دو رکعت با یک سلام. در رکعت اول هر نماز یک بار سوره حمد و 30 بار سوره توحید را می خواندند بعد از نافله شب چهار رکعت نماز جعفر طیّار را به جای می آوردند و آن را از عبادت های شبانگاهی بر می شمردند. بعد از نماز جعفر به دو رکعت نماز دیگر مشغول می شدند: در رکعت اول سوره مُلک را پس از سوره حمد قرائت می کردند و در رکعت دوم سوره انسان را می خواندند.

آنگاه حضرت نماز شفع را به این شیوه شروع می کردند: در هر رکعت یک بار سوره حمد و سه بار توحید را می خواندند. هنگامی که سلام نماز شفع را می دادند، بر می خاستند و نمار وَتر (نماز یک رکعتی) را آغاز می کردند.

نماز وَتر امام (ع) اینچنین بود: پس از سوره حمد، سوره توحید را سه بار و هر یک از سوره های فلق و ناس را یک بار می خواندند و آنگاه دست به قنوت بلند می کردند و این دعا را می خواندند: «اللهمَّ صلِّ علی محمد و آل محمد اللهمَّ اهدنا فیمن هَدَیتَ وعافنا فیمن عافَیتَ و تولَّنا فیمن تولیتَ و بارک لنا اعطیتَ وَ قِنا شَرَّ ما قضیتَ فانّکَ تقضی و لایُقضی علیکَ انَّهُ لایذِلُّ من والیتَ و لایعزُّ من عادیتَ تبارکتَ ربَّنا و تعالیت.»

یعنی «بارالها! بر محمد و آل او درود فرست و ما را در زمره کسانی که هدایت فرموده ای هدایت فرما و از کسانی که عافیت بخشیده ای قرار ده و ما را مورد مهر قرار ده در میان آنان که به ایشان مهر ورزیدی و به آنچه را که بر ما ارزانی داشته ای برکت عطا فرما و ما را از شری که برای معصیت کاران مقرر داشته ای حفظ کن زیرا تویی که فرمان می دهی و کسی نیست که به تو فرمان دهد (مشیت و خواست تو در سراسر هستی نافذ است و بس) و همانان خوار نگردد آنکه تو او را مورد لطف قرار داده و دوست خود گرفته ای و عزیز و محترم نباشد آنکه او را دشمن داشته ای؛ والا و بزرگ و رفیعی ای پروردگار ما!»

حضرت (ع) پس از این دعا هفتاد بار می گفتند: «استغفراللهَ و اسالُهُ التوبه» آنگاه به رکوع و سجده می رفتند و از نماز فارغ می شدند و به تعقیبات نماز می پرداختند.

منابع:

عیون اخبارالرضاد (ع)

زندگی به سبک خورشید

انتهای خبر/