به گزارش قدس آنلاین و به نقل از (ایسنا)، مجید سجادی پناه معاون فناوری و طرح و برنامه سازمان تعزیرات حکومتی برای روشن شدن نقش تعزیرات حکومتی در احقاق حقوق از دست رفته مردم در جایگاه های سوخت‌گیری توضیحاتی ارائه کرده است.

در مورد وضعیت پمپ بنزین‌ها در کشور توضیح دهید؟

سجادی‌پناه: ایران در بین کشورها، کمترین جایگاه سوخت را برای خودروهای خود در اختیار دارد و این در حالیست که در کشور ترکیه به ازای هر 800 خودرو و برای هر گروه 6 هزار نفری جمعیت یک جایگاه پمپ بنزین وجود دارد، اما در ایران به ازای هر 4 هزار خودرو و برای هر گروه 26 هزار نفری، یک جایگاه پمپ بنزین وجود دارد.

متوسط مصرف بنزین کشور ما در یک روز معادل 11 لیتر است که این میزان در کشور انگلیس 5 لیتر، فرانسه 9 لیتر، کانادا 5 لیتر و آمریکا 3 لیتر است. در ایران هر 10 سال یک بار مصرف سوخت 2 برابر می شود در حالی که در جهان هر 50 سال یکبار مصرف سوخت 2 برابر می شود.

مصرف سوخت در کشور ما به قدری بالا است که بر اساس آمارهای جهانی 9 درصد از سوخت جهان در کشور ما و تنها توسط 1 درصد جمعیت جهان مصرف می شود که از این میزان 50 درصد مربوط به خوردو های عمومی، 10 درصد مربوط به موتورسیکلت ها و 40 درصد مربوط به خوردوهای شخصی است.

همچنین کمبود جایگاه ها، سرانه بالای خودرو، مصرف بسیار زیاد بنزین، توزیع نامناسب این پمپ بنزین ها مشکلات را مضاعف تر کرده است؛ به عنوان مثال 50 درصد پمپ بنزین ها در جنوب شرقی کشور ایجاد شده که به دلیلی تردد کم، پایین ترین میزان فروش را دارد که این میزان فروش با سرمایه گذاری های کلان انجام شده حتی به نقطه سر به سر نیز نمی رسد.

بنابراین توسعه پمپ بنزین ها براساس نیازهای جمعیتی صورت نمی گیرد بلکه براساس امکان پذیری، تامین زمین و ... احداث می شود که نیازمند بازنگری در این شیوه واگذاری هستیم؛ زیرا اگر جایگاه ها به اندازه کافی در نظر گرفته نشود زمان رسیدن مردم به این جایگاه ها طولانی و مصرف سوخت آنها افزایش پیدا می کند که این باعث آلودگی هوای بیشتر نیز می شود. متوسط زمان سوخت‌گیری در کشورهای توسعه یافته به صورت میانگین 15 دقیقه است که این زمان در کشور ما معادل 40 دقیقه است.

جایگاه داران پمپ بنزین‌ها چه مسائل و مشکلاتی را مطرح می کنند؟

سجادی پناه: آنها می گویند که اگر کسی در کلان شهرها قصد احداث پمپ بنزین را داشته باشد باید هزینه های چند صد میلیونی پرداخت کند به عنوان مثال اگر در تهران فردی بخواهد در یک قطعه زمین 30*30 یعنی 900 متری جایگاه پمپ بنزین احداث کند باید رقمی معادل 18 میلیارد تومان هزینه کند.

جایگاه داران معتقدند که نرخ کارمز دپرداختی به آنها از سوی شرکت ملی پخش جوابگوی سرمایه گذاری آنها نیست و باید دستمزد کارگران آنها بر اساس حق العمل کاری پرداخت شود.

از سوی دیگر کارمزد پرداختی به جایگاه های پمپ بنزین بر اساس رتبه بندی آنها (پایه، درجه1، درجه 2، درجه 3 و ممتاز) پرداخت می شود و دامنه آن از 43 تومان برای جایگاه های پایه آغاز و تا 50 تومان برای جایگاه‌های ممتاز ادامه پیدا می کند.

اخیرا نیز اعلام شده است که تک نرخی شدن بنزین مصرف مردم را کاهش داده و این خود سبب کاهش فروش پمپ بنزین ها و نهایتا پایین آمدن درآمد آنها شده است که البته این مقرون به صحت نیست؛ زیرا به روایت آمار شرکت ملی پخش متوسط مصرف مردم در سه ماهه اول سال 93 معادل 69.5 میلیون لیتر بوده است، در حالیکه در سه ماهه سال 94 این رقم به 71.6 میلیون لیتر افزایش پیدا کرده است.

دولت معتقد است خدمات ویژه ای به پمپ بنزین ها ارائه می کند آیا این خدمات جوابگوی توقعات آنها نیست؟

سجادی پناه: دولت مدعی است که ما 48 ساعت پس از فروش بنزین پول آن را از جایگاه داران دریافت می کنیم و بنزین را بدون دریافت کوچکترین هزینه حمل و نقل در محل به آنها تحویل می دهیم؛ وام های متعددی به جایگاه داران تعلق می گیرد و کارمزدهای ویژه ای را تعیین و حتی نرخ کارمزد بیشتری را در کلان شهر برای جایگاه داران در نظر گرفته ایم که به نظر می رسد قسمتی از مشکلات این عزیران را پوشش می دهد.

آیا سیاست تک نرخی شدن بنزین سیاست کارآمدی بود؟

سجادی پناه: این سیاست عمدتا به دو منظور طراحی شده است، نخست جلوگیری از قاچاق سوخت و دوم جلوگیری از اسراف بنزین. بر اساس گزارش موسسه "مارک اوراکل" ایران از نظر ارائه بنزین ارزان سومین کشور دنیا است و از نظر میزان یارانه پرداختی به این کالا نخستین کشور دنیا است و این باعث شده که 36 درصد بنزین خاورمیانه در ایران مصرف شود.

با تک نرخی شدن قیمت بنزین این مصرف کاهش پیدا نکرد زیرا قیمت فعلی با قیمت خلیج فارس یعنی 2 هزار تومان فاصله بسیار دارد اما با نگاهی که به کشورهای منطقه می اندازیم متوجه می شویم که قیمت بنزین در افغانستان 2 هزار و 450 تومان، پایکستان 2 هزار 520 تومان، ترکیه 5 هزار و 300 و عراق 2 هزار و 900 تومان است.

این تفاوت قیمت‌ها قاچاق این کالا را برای قاچاقچیان بسیار سودآور کرده است؛ به طوری که در سال گذشته معادل 8 میلیارد دلار سوخت به صورت قاچاق از کشور خارج شده است که این رقم معادل احداث تونل مانش است که دو کشور انگلیس و فرانسه را از زیر دریا به هم مرتبط می کند و جزء عجایب هفتگانه جهان مدرن است که هزینه احداث این پروژه رقمی معادل هزینه قاچاق سوخت سال گذشته این کشور بوده است

در خصوص وضعیت نیروی انسانی شاغل در پمپ بنزین ها بیشتر توضیح دهید.

سجادی پناه: ما در کشور 3 هزار و 400 جایگاه سوخت داریم که چیزی حدود 70 هزار نفر در آنها شاغل هستند. این پمپ بنزین ها به دو صورت عمل می کنند یا متعلق به بخش خصوصی هستند تحت عنوان "اختصاصی" و یا متعلق به بخش دولتی تحت عنوان "شرکتی" هستند.

پمپ بنزین هایی که دولتی بوده و کارگر آن به محض دریافت حقوق و حق بیمه اش خدا را شکر می کند اما بعضی کارگران بخش خصوصی هیچ حقوقی از کارفرما دریافت نمی کنند و بر اساس انعام ها و فروش مکمل ها امرار معاش می کنند که اخیر این موضوع باب تضییع حقوق مردم را باز کرده است و وضعیت به گونه ای شده است که کارگران برخی از این جایگاه‌ها درآمد ماهانه ای معادل 7 میلیون تومان داشته باشند.

بعضی از کارگران از بانوانی که از ماشین پیاده نمی شوند مبالغ بیشتری را دریافت می کنند و 30 لیتر بنزین را با آنها 35 لیتر حساب می کنند و حتی مکمل هایی بعضا تقلبی را با قیمت های بسیار زیاد به صورت اجباری به مشتریان می فروشند.

مطمئنا تخلف این کارگران به حساب جایگاه داران نوشته می شود زیرا این صاحبان جایگاه ها هستند که باید مراقبت کنند و با پرداخت حق الزحمه منصفانه از بروز تخلفاتی این چنینی خودداری کنند. مسئولین مربوطه در این حوزه می گویند که ماهی نیست که 15 الی 20 کارگر از این جایگاه ها اخراج نشوند.

کارگان این جایگاه ها اقدام به فروش مکمل های اکتان به منظور کسب درآمد می کنند.( اکتان مایعی است که مقاومت بنزین را در مقابل گرما، فشار و شروع احتراق افزایش می دهد) عدد اکتان بنزین معمولی در ایران 87 و بنزین سوپر 95 است و کارکنان حوزه نفت معتقدند، بنزین ایران نیازی به مکمل سوخت ندارند و به همین دلیل مسئولین وزارت نفت از سال 92 فروش مکمل های بنزین را تحت عنوان هر برندی در جایگاه سوخت ممنوع اعلام کرده اند و از طرف دیگر سازمان استاندارد نیز با صدور بخشنامه عدم فروش مکمل ها بر آن مهر تائید زده است.

زیرا بسیار مشاهده شده است که در داخل این مکمل ها بنزین معمولی، تینر و ... ریخته و به عنوان مکمل به مردم فروخته می شود و این نه تنها آثار مخربی بر خودرو مردم بجا می گذارد بلکه برخی از آنها آلوده کردن هوا را تشدید می کند. از طرف دیگر کم فروشی، تزریق هوا به جای بنزین نیز از تخلفات برخی از این جایگاه داران است.

چه تعداد از گزارش های بازرسان شرکت ملی پخش و سازمان استاندارد در تعزیرات حکومتی منجر به تشکیل پرونده شده است؟

سجادی پناه: در سال 1393 تعداد 326 فقره پرونده یعنی چیزی معادل 10 درصد از جایگاه داران سوخت در کشور به تعزیرات حکومتی واصل شده است که با قوت رسیدگی و متخلفان مربوطه را به جرایم سنگینی محکوم کرده ایم که گرانفروشی، کم فروشی، فروش غیرقانونی مکمل های سوخت بیشترین فراوانی تخلف جایگاه های پمپ بنزین را به خود اختصاص داده است.

آیا سازمان تعزیرات حکومتی برنامه‌ای برای کاهش تخلفات و رسیدگی به شکایات در این زمینه دارد؟

سجادی پناه: قطعا محیط ناامنی را برای جایگاه های پمپ بنزین متخلف ایجاد خواهیم کرد تا این 10 درصد متخلف، چهره 90 درصد جایگاه داران سوخت را که افرادی خدوم می باشند و در شرایط مختلف آب و هوایی، گرما و سرما به مردم خدمت می کنند را مخدوش نکنند.

از این منظر، حقوق مردم را دیده بانی خواهیم کرد و با کمک مسئولین انجمن صنفی، کارفرمایان سراسر کشور، همچینین مسئولین اتحادیه جایگاه داران سوخت کشور، بازرسان شرکت ملی پخش، بازرسان سازمان صنعت، معدن و تجارت، بازرسان سازمان استاندارد با متخلفین این حوزه برخورد خواهیم کرد.